Indonesië: hondenslachter tot gevangenisstraf veroordeeld

De eigenaar van een hondenslachthuis in Sukoharjo, Indonesië, is veroordeeld tot 12 maanden gevangenisstraf en een boete van 10.000 dollar.

Meer dan 50 doodsbange honden werden vorig jaar tijdens een politieactie op zijn terrein gered en door activisten verzorgd. De honden waren vanuit West-Java over een uitputtende lange reis versleept, vastgebonden in zakken, en bij veel van hen was de bek dichtgesnoerd.

In de door het Openbaar Ministerie voorgelezen tenlastelegging werd de verdachte onder meer verweten dat hij het misdrijf had begaan honden naar een rabiësvrij gebied te brengen.

De redding van de honden in het opvangcentrum van Sukoharjo verliep onder naleving van de COVID-19-gezondheids- en veiligheidsvoorschriften, en een dierenarts was de hele tijd aanwezig. In het asiel werden de honden gevaccineerd tegen rabiës, DHPP, coronavirus, hondenziekte en parvo. De honden werden bovendien minstens 30 dagen in quarantaine geplaatst en zullen vóór het vervoer naar het buitenland nogmaals medisch worden onderzocht.

Dierenbeschermers bereiden zich nu voor om de honden naar Canada te vliegen om ze te laten adopteren en hen te helpen het trauma van de Indonesische hondenvleeshandel achter zich te laten.

Suseno, de eigenaar van het slachthuis, werd bovendien schuldig bevonden aan overtreding van de wet op de gezondheid en het houden van dieren. De handel waarin hij actief was, houdt in dat huishonden en zwerfhonden van de straten van West-Java worden gestolen om te voldoen aan de vraag in de hotspots van hondenvleesconsumptie in Centraal-Java. Een dergelijke hotspot is de stad Solo, de geboorteplaats van de Indonesische president Joko Widodo, waar naar schatting elke maand 13.700 honden worden gedood voor consumptie.

Dit is de derde veroordeling van een hondenvleeshandelaar in Indonesië sinds de Indonesische regering in 2018 verklaarde dat «honden geen voedsel zijn.»

Landelijke opiniepeilingen tonen aan dat slechts een kleine minderheid van de Indonesiërs (4,5%) ooit hondenvlees eet, en 93% van alle Indonesiërs voorstander is van een verbod. Toch worden er in Indonesië nog steeds jaarlijks meer dan een miljoen honden gestolen, verhandeld, geslacht en verkocht voor menselijke consumptie, wat de inspanningen om hondsdolheid te bestrijden ondermijnt en een aanzienlijk gevaar vormt voor de volksgezondheid. Hondsdolheid komt endemisch voor in het grootste deel van Indonesië; slechts acht provincies hebben de status «vrij van hondsdolheid». Omdat honden routinematig worden gestolen uit gebieden die vrij zijn van hondsdolheid en gesmokkeld worden naar gebieden die eveneens vrij zijn van de ziekte, ondermijnt de handel in hondenvlees actief de bestrijding van deze dodelijke ziekte.

De aanklagers hopen dat deze zaak zal dienen als les en afschrikking, zodat mensen geen honden meer smokkelen voor consumptie.

Feiten over de handel in hondenvlees

De diefstal van honden voor de vleeshandel is een ernstig probleem in Indonesië. Ondanks de overduidelijke overtredingen van de wet worden deze diefstallen zelden serieus genomen door de wetshandhavingsinstanties, waardoor de dieven vaak ongestraft blijven.

De handel in hondenvlees is verboden in 17 steden en regentschappen in heel Indonesië: Karanganyar, Sukoharjo, Salatiga City, Malang, Semarang City, Semarang Regency, Blora Regency, Brebes Regency, Purbalingga Regency, Magelang City, Jepara, Blitar City, Mojokerto City, Mojokerto Regency, Temanggung, Magelang Regency en Medan City.

In heel Azië groeit het verzet tegen de handel in honden- en kattenvlees, en steeds meer landen en gebieden (Taiwan, Hongkong, de Filipijnen, Thailand en twee grote steden op het Chinese vasteland) verbieden de handel in honden evenals het slachten, verkopen en eten ervan. In september 2021 liet de toenmalige Zuid-Koreaanse president Moon Jae-in doorschemeren dat het tijd zou kunnen zijn om een verbod op hondenvlees te overwegen, en een door de overheid ingestelde werkgroep houdt zich momenteel bezig met dit onderwerp. President Yoon Suk-yeol heeft verklaard dat hij zich niet zou verzetten tegen een verbod op hondenvlees, mits er sprake is van maatschappelijke consensus.