Franse gemeente verbant recreatieve jacht van gemeentegrond
Le Lherm bij Toulouse verwezenlijkt na bijna drie jaar juridische strijd een primeur: het uitsluiten van de jacht op alle gemeentelijke percelen.

De Zuid-Franse gemeente Le Lherm heeft na een jarenlange juridische strijd bereikt dat de recreatieve jacht op al haar 56 hectare gemeentegrond wordt verboden, volgens burgemeester Frédéric Pasian, die zichzelf beschouwt als voorloper van deze beslissing in Frankrijk, een tot nu toe unieke stap.
Wat er in Le Lherm is gebeurd
De gemeente Le Lherm ten zuiden van Toulouse in de regio Occitanië heeft haar volledige 56 hectare gemeentegrond, waaronder het Bois des Escoumes, teruggetrokken uit het jachtgebied van de plaatselijke jachtvereniging ACCA. Dit werd mogelijk gemaakt via artikel L. 422-10 van het Franse milieuwetboek, dat grondeigenaren toestaat al hun eigen percelen uit een ACCA-jachtgebied los te maken. De prefectuur van de Haute-Garonne en de departementale jachtvereniging hebben de terugtrekking gevalideerd. Burgemeester Frédéric Pasian, die het bijna driejarige conflict had geleid, toonde zich tegenover de «Dépêche du Midi» verheugd over de afloop en beschouwde zichzelf als voorloper van dit soort beslissingen in Frankrijk.
Een moeizame weg met een mislukte eerste fase
Aan het succes ging een eerste, mislukte fase vooraf. De gemeente had al eerder geprobeerd de jacht in het Bois des Escoumes per gemeentelijk besluit te verbieden. Dit eerste besluit werd in 2025 nietig verklaard. Pas de omweg via artikel L. 422-10, dus de volledige terugtrekking van alle gemeentelijke percelen uit het ACCA-gebied in plaats van een gericht verbod voor afzonderlijke bospercelen, leidde uiteindelijk tot het doel.
Duiding door de jachtvereniging: minder een uitzondering dan een precedent
De voorzitter van de departementale jachtvereniging Haute-Garonne, Jean-Bernard Portet, relativeert het uitzonderlijke karakter van de beslissing. Volgens hem worden er in het departement elk jaar gebieden aan jachtterreinen onttrokken, dat is jachtrechtelijke dagelijkse kost. Het eigenlijke nieuwe zou er enkel in liggen dat het deze keer om gemeentelijk in plaats van privéland gaat. Precies daarin schuilt echter de politieke explosiviteit: de Haute-Garonne telt zo'n 20’000 recreatieve jagers en -jaagsters en enkele tientallen ACCA's, die een groot deel van het bejaagbare gebied in het departement beheren. Een precedent op gemeentegrond zou daarom, zoals vermeld in het artikel van «Midi Libre», voor andere gemeenten in de regio als voorbeeld kunnen dienen voor soortgelijke initiatieven.
Duiding: een precedent met nauwe grenzen
De zaak Le Lherm laat zien hoe moeizaam een uitstap uit de recreatieve jacht is op plaatsen waar, anders dan in het kanton Genève, geen democratische volksstemming over een gebiedsdekkend verbod mogelijk is, maar enkel een individueel-rechtelijke omweg via grondeigendom. Bijna drie jaar juridische strijd en een aanvankelijk vernietigd besluit staan tegenover wat het kanton Genève in 1974 in één enkele volksstemming met tweederdemeerderheid bereikte: een volledig, onmiddellijk werkend jachtverbod voor een heel grondgebied. Le Lherm blijft ondanks het juridische succes een eiland van 56 hectare binnen een systeem dat de recreatieve jacht nog steeds als vaststaand normaal geval behandelt en uitzonderingen enkel via de omweg van privé-eigendom toelaat. Hoe het Genève-model laat zien dat professioneel, democratisch gelegitimeerd wildbeheer hele kantons kan dragen, documenteert het dossier Genève en het jachtverbod op wildbeimwild.com.
Meer over recreatieve jacht: In het dossier Rol en kritiek op recreatieve jagers belichten we de opleiding, macht en het zelfbeeld van de recreatieve jagers. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Steun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Doneer nu →





