Frankrijk: zwangere vrouw gedood door jachthonden
In Frankrijk wordt een zwangere vrouw aangevallen en gedood door een roedel jachthonden. Deze tragische zaak toont de gevaren van de recreatieve jacht voor onbetrokkenen.
Frankrijk: zwangere vrouw gedood door jachthonden
Het levenloze lichaam van de jonge vrouw Elisa Pilarski werd op zaterdagmiddag 16 november 2019 door haar man ontdekt in Aisne, in het bos van Retz ten noordoosten van Parijs. Zij was die middag met een van haar honden gaan wandelen.
Er loopt onderzoek om de herkomst van de hondenbeten bij de 29-jarige vrouw vast te stellen. In de regio werden 67 honden getest: die van het slachtoffer (5) en honden die hadden deelgenomen aan een hertenjacht die in de buurt was georganiseerd. Een genetische DNA-analyse en de vergelijking van monsters kunnen zo de identificatie van de honden mogelijk maken.
Slachtoffer overleed aan bloedverlies na beten van meerdere honden
Uit de autopsie bleek dat de vrouw aan bloedverlies overleed na beten van meerdere honden. Deze honden bleven zelfs nog bijten toen het slachtoffer al dood was.
Volgens een ooggetuige lag de dode vrouw op haar buik op de bosgrond. Aan haar hoofd, armen, benen en buik had ze meerdere bijtwonden.
De 29-jarige Elisa Pilarski, die zes maanden zwanger was, zou rond 13.00 uur haar man, die op de luchthaven Roissy-Charles-de-Gaulle werkt, hebben gebeld en om hulp hebben gevraagd. Ze was zeer bezorgd omdat een roedel honden haar en haar eigen hond zou aanvallen. Haar man verliet onmiddellijk zijn werk, maar kwam te laat. In het bos werd hij naar de plaats delict geleid door Elisa Pilarski's hond Curtis, die eveneens bij de aanval gewond was geraakt en luid blaffend bij het lichaam bleef staan. Ook haar ongeboren kind overleefde de brute aanval niet.
Tijdens haar wandeling en nog voordat ze haar partner belde, had ze hem een sms gestuurd waarin ze meldde een woordenwisseling te hebben gehad met de eigenaar van een Belgische herder die zonder riem liep.
Samen met haar vriend besteedde ze al haar vrije tijd aan haar honden en nam ze ook deel aan wedstrijden. Ook haar partner Christophe (30) plaatste vol trots foto's van zijn vriendin en hun gezamenlijke dieren.
Feiten versus jagersverhalen
De Franse vereniging voor recreatieve jacht ofwel de vereniging voor drijfjacht acht een jachtongeval onwaarschijnlijk, zoals ze in een verklaring schrijven. Hun jachthonden zouden zijn getraind om een bepaald dier te achtervolgen en de mens onder alle omstandigheden te gehoorzamen. De jachtvereniging benadrukte dat er in de huidige fase van het onderzoek geen bewijzen zijn voor de betrokkenheid van jachthonden bij de dood van de vrouw. «Deze honden zijn in geen geval agressief tegenover mensen. Integendeel, ze zijn zeer liefdevol in de omgang met volwassenen en kinderen», zo luidt het.
De familie van Elisa Pilarski en haar advocaat Caty Richard vinden het optreden van de jachtvereniging onfatsoenlijk. Ze zeggen nooit door de vereniging te zijn benaderd.
Elisa's moeder is zwaar getroffen door deze tragedie. Zij, die kort geleden al haar man had verloren, heeft zojuist haar enige dochter en haar ongeboren kleinkind verloren.
In Frankrijk zijn er meer dan 30.000 Jachthonden, die op deze drijfjachten steeds weer wilde dieren aan stukken scheuren, wat de recreatieve jagers groot plezier bezorgt, want daarvoor zijn ze afgericht. Het internet staat vol met foto's en video's!
Onderzoek en getuigenverklaringen
Het Openbaar Ministerie doet onderzoek naar doodslag door hondenaanvallen.
Brigitte Bardot, voorzitster van de Brigitte Bardot-stichting, verklaarde zich «geschokt en diep verontwaardigd» en riep in een open brief aan de bevoegde minister Elisabeth Borne op om onmiddellijk «alle jachtvergunningen voor dit seizoen» in te trekken.
Het Franse bureau voor jacht en wild toont aan dat sinds het jaar 2000 minstens 364 mensen per ongeluk zijn gedood. 80 tot 90 procent van de geregistreerde doden waren zelf aan het jagen en werden voor een dier aangezien of getroffen door een afketsende kogel.
De echtgenoot van de overledene reageert als volgt op het drama:
«Ik heb naar haar gezocht, ik zag haar terreinwagen. Ik riep mijn vrouw en Curtis, de hond. Ik liep in de richting van een ravijn, maar er kwamen ongeveer 30 jachthonden op me af. Curtis lag in een greppel voor het slachtoffer», vertelde Christophe aan de Franse zender BFMTV. Hij voegde eraan toe dat mevrouw Pilarski bezaaid was met beten en dat een deel van haar kleren was afgerukt, waardoor haar buik bloot lag. De honden hadden delen van haar hoofd, armen, handen en benen opgegeten. Dat kan alleen de drijfjacht zijn geweest. Christophe nam Curtis mee terug naar de auto, haalde hulp bij de buren en lichtte de politie in.
Voor de vreselijke vondst kwam Christophe naar eigen zeggen verschillende mensen tegen in het bos. Eerst een ruiter die bij een jachtgezelschap hoorde. Daarna stuitte hij op een groep van vier of vijf personen bij een auto. Christophe gaat ervan uit dat ook zij bij het jachtgezelschap hoorden.
Later kwam hij nog meer ruiters tegen en vroeg steeds opnieuw of iemand zijn vriendin en haar hond had gezien. «Ik raadde een van de ruiters aan op zijn honden te letten, omdat ik niet wist of mijn hond nog aan de lijn zat of niet.» De ruiter zou met een glimlach hebben gezegd: «Ik zou me meer zorgen maken over uw hond dan over de mijne.»
Christophe hoopt nu dat justitie haar werk zal doen. Voor hem bestaat er geen twijfel dat de honden van het jachtgezelschap verantwoordelijk zijn voor de dood van zijn vriendin. Naar verluidt schreef hij zelfs een brief aan de Franse president Emmanuel Macron en vroeg hem om hulp. Christophe E.: «Ik hoop dat hij contact met me opneemt of het nodige doet om het onderzoek te versnellen.»
Een beslissende vraag zal zijn of Curtis, de hond die Elisa Pilarski ten tijde van de tragedie vergezelde, een muilkorf droeg of niet. Als blijkt dat er inderdaad een muilkorf werd gedragen, kan worden uitgesloten dat Curtis zijn bazin heeft aangevallen of aan de aanval heeft deelgenomen. Hij had zich dan ook niet kunnen verdedigen.
Een luitenant-kolonel van de gendarmerie ter plaatse in Aisne, Jean-Charles Métras, nam zaterdag eveneens deel aan de hertenjacht. Om iedere onderlinge afspraak en doofpotoperatie te voorkomen, heeft procureur Frederic Trinh de zaak voor onderzoek overgedragen aan een ander departement.
Pas in oktober werd een 75-jarige wandelaarster in Duitsland door een jachthond aangevallen en kwam zij er met zware verwondingen van af. Afgelopen voorjaar werd in Ganderkesee een vrouw door een jachthond doodgebeten.
Meer over recreatieve jacht: In het dossier Stroperij en jachtcriminaliteit in Zwitserland documenteren wij gevallen, juridische vraagstukken en terugkerende patronen. Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Wilde dieren hebben een stem nodig
Eén keer per week: onderzoeken, petities en achtergrondinformatie over de recreatieve jacht. Gratis en op elk moment weer op te zeggen.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →
