Vinden recreatieve jagers doden geil?

Hoe sterker het gedrag en de bijbehorende informatie uit elkaar liggen, hoe sterker de cognitieve dissonantie, hoe onaangenamer de gevoelens die daaruit ontstaan, wat op zijn beurt sterke negatieve emoties en meestal hevige, buitenproportioneel woedende reacties oproept.

Wanneer iemand zich dus ongewoon heftig verzet tegen kritiek, dan was de kritiek op de discrepantie tussen wensdenken en werkelijkheid overwegend gegrond. Zoals het volksgezegde luidt: „Getroffen honden blaffen“ of, kort en krachtig gediagnosticeerd:

„Aan de hevigheid van de reacties is het waarheidsgehalte van opmerkingen te herkennen.»

In plaats van dat recreatieve jagers de grote, veelvoorkomende problemen aanpakken, worden andere misstanden erbij gesleept, doorheen gehaald en naar voren geschoven – een oplossing wordt dan noch voor het ene, noch voor het andere probleem gevonden. Want uiteraard verbetert of verdwijnt de bio-industrie niet doordat voortaan iedereen het bos in gaat om op wilde dieren te schieten. Deze vergelijking is het typische recreatieve-jager-bingo, om verantwoordelijkheid te ontlopen, de eigen comfortzone niet te hoeven verlaten en het eigen schandelijke gedrag niet ter discussie te hoeven stellen!

Zonder input geen output

Hoe meer de burger te weten komt over de verwerpelijkheid, dierenmishandeling en onhoudbaarheid van de recreatieve jacht, hoe meer men zich bewust wordt van de absurditeit van de gangbare antropocentrische ethiek, hoe meer men zich informeert over het lijden van wilde dieren en hun uitbuiting, des te minder zullen hun verdringingsmechanismen werken.

Vanaf dat punt bevinden zij zich in uitstekend gezelschap van vele andere geweldige mensen die dezelfde weg zijn gegaan: Nobelprijswinnaars, schrijvers, kunstenaars, filosofen van de bovenste plank enzovoort. De drijvende kracht die hun evolutionaire kwantumsprong mogelijk maakte, is naast hun gevoel van «medelijden«, vooral de liefde voor dieren en het beschermen ervan tegen destructieve lusten.

De recreatieve jacht kan niet gerechtvaardigd worden met het argument dat men de bio-industrie wil omzeilen. Anders zou men net zo goed een joint met een pakje tabak kunnen vergelijken en zo het roken rechtvaardigen.

Het fundament van onze open samenleving is dat men zich verdiept in kritiek uit wetenschappelijke kringen, er zakelijk over discussieert en zo bijdraagt aan een constructieve verbetering van misstanden.

In het bovenstaande, weinig verheffende imagofilmpje uit het milieu van de recreatieve jagers gaat het echter duidelijk alleen om verhulling, mediale verfraaiing, verdringing, zelfbevestiging, lobbywerk en de verspreiding van absurde ideologieën. Met een “verzakelijking van de discussie” heeft dit niets te maken en het is zo doorzichtig dat men de film en de bijbehorende uitspraken alleen maar als «gênant» kan bestempelen. Wanneer men vervolgens de talrijke reacties van jagers op internet bekijkt, gepaard aan giftige en onzakelijke insinuaties richting critici, wordt het beeld weer eens compleet.

Als er één passie is die werkelijk erbarmelijk lijden veroorzaakt, dan is het wel de recreatieve jacht

Honderdduizenden van deze «gepassioneerden» overspoelen de hele planeet met een meedogenloze oorlog tegen alle denkbare dieren, hangen er een prijskaartje aan, catalogiseren ze en geven ze winstgevend vrij om afgeschoten te worden. Om af te leiden van deze barbaarse toestanden, wordt in idyllische verhalen steeds weer verkondigd: men doodt maar heel zelden een dier en is voornamelijk slechts een bambi-beschermer-en-verlosser-jager, die af en toe een medeschepsel verorbert.

Onderzoekt men het echter nader, dan lijkt het alsof er alleen recreatieve jagers bestaan die met vallenjacht, drijfjacht in omheind gebied, trofeeënjacht, lustjacht en vossenjacht dieren uitzetten of gevangen houden, stress bezorgen, verwonden, opjagen en op elke denkbare manier misbruiken. Om nog maar te zwijgen van alcohol- en wapenmisbruik. De hele verzameling sadistische, gruwelijke misstanden lijkt in het armzalige bewustzijn van de recreatieve jagers helemaal niet te bestaan.

Daarbij volstaat een blik in de jachtstatistieken, jachtcatalogi, welbekende jachtforums, ingezonden brieven, kranten en oorlogsgebieden om je met deze recreatieve-jagerswereld in de zuiverste dierenhel te wanen. Daardoor komen de jagers in een spagaat en in cognitieve dissonantie terecht, want hun tot tranen toe roerende romantische beschrijvingen komen op geen enkele manier overeen met de werkelijkheid!

Daarom bedienen zij zich op alle kritische platforms van de gebruikelijke afleidingsmanoeuvres: agressie, spot, cynisme, verwijten van onkunde, polemiek, ontkenning, verontwaardiging, schijngevechten, verdringing, bagatellisering, verfraaiing en whataboutisme domineren in elke discussie de argumentaties van de recreatieve jagers. Daarmee moet vooral voorkomen worden dat de barbaarse excessen van de recreatieve jacht in het brandpunt van de publieke aandacht komen te staan!

Daar komen dan nog die gênante propagandafilmpjes van de wilde-dierendoders bij. Voelen de protagonisten in deze Courths-Mahler-vertoning zich zelf niet op de een of andere manier ongemakkelijk? De scènes doen toch enigszins denken aan de verbleekte Marlboro-reclame. Ook daar zit de held breeduit in de saloon te vertellen hoe hij de natuur heeft overwonnen. Het is toch volkomen zinloos om steeds opnieuw te vertellen hoe men daarbuiten dapper Bambi verlost en zich de wereld met lood en hagel passend recht schiet, of zijn middagmaal met een hightechwapen uit de boom knalt. In plaats van eindelijk eens de jachtwetgevingen van de oude sadistische massamoordenaars te hervormen.

De ecologische jagers en vakreferenten van de dierenwelzijnsorganisaties hebben daarvoor allang goede voorstellen en oplossingen op tafel liggen. Weliswaar zonder al de bovengenoemde speciale gruwelijkheden! Dan zou snel het kaf van het koren gescheiden worden. En dergelijke doorzichtige imagofilmpjes zouden dan eveneens overbodig worden.

Wanneer recreatieve jagers over hun activiteiten spreken, wordt het meestal een aaneenschakeling van holle frases, en dat biedt veel aanknopingspunten voor mensen die weten waar de zwakke plekken zitten. Wie uit de biologie of de wetenschap komt, heeft zelden veel moeite om alle argumenten van jagers te weerleggen.