Drijfjacht in Karinthië: 16-jarige aangeschoten

Afketsende hagelkorrels vanaf zo'n 40 meter afstand troffen de jongere, die per reddingshelikopter naar het ziekenhuis van Klagenfurt moest worden gebracht, schrijft kleinezeitung.at.

De 23-jarige hobbyjager die het schot loste, kreeg een voorlopig wapenverbod opgelegd en de jachtwapens werden in beslag genomen. Maar het voorval roept opnieuw de vraag op: hoe veilig zijn drijfjachten werkelijk – en waarom worden kinderen als drijvers ingezet?

Dierenbeschermers bekritiseren al jaren de risico's van deze vorm van jacht. Afketsende kogels, onoverzichtelijk terrein en onervaren drijvers leiden regelmatig tot verwondingen – bij mensen en dieren tegelijk. Veiligheidsvoorschriften alleen zijn duidelijk niet voldoende. Om de 29 uur gebeurt er in Zwitserland een ongeluk door de hobbyjacht.

Terwijl de jachtverenigingen de praktijk verdedigen als «populatieregulatie», eist de samenleving meer bescherming voor kinderen en een omslag in de jachtpraktijk. Want geen winst, geen wild dier, geen jachtsucces kan het risico voor een mensenleven rechtvaardigen.

Het drijfjachtongeluk in Karinthië is opnieuw een wekroep: drijfjachten zijn gevaarlijk, en de veiligheid van jongeren moet voorrang hebben. Zolang kinderen als drijvers worden ingezet, blijft het risico reëel en onverantwoord hoog.

Volgens IG Wild beim Wild is er voor hobby-jagers jaarlijks een medisch-psychologische geschiktheidskeuring nodig naar het voorbeeld van Nederland, evenals een bindende leeftijdsgrens. De grootste leeftijdsgroep onder de hobbyjagers is tegenwoordig 65+. In deze groep nemen leeftijdsgebonden beperkingen zoals afnemend gezichtsvermogen, vertraagde reactietijden, concentratiezwakte en cognitieve gebreken statistisch duidelijk toe. Tegelijk laten ongevalsanalyses zien dat het aantal ernstige jachtongevallen met gewonden en doden vanaf de middelbare leeftijd significant stijgt.

De regelmatige berichten over jachtongevallen, dodelijke fouten en het misbruik van jachtwapens maken een structureel probleem duidelijk. Het privébezit en het gebruik van dodelijke vuurwapens voor vrijetijdsdoeleinden onttrekken zich grotendeels aan een continue controle. Vanuit het oogpunt van IG Wild beim Wild is dit niet langer verantwoord. Een praktijk die berust op vrijwillig doden en tegelijkertijd aanzienlijke risico's voor mens en dier veroorzaakt, verliest haar maatschappelijke legitimiteit.

Hobby-jacht berust bovendien op speciesisme. Speciesisme beschrijft de systematische devaluatie van niet-menselijke dieren louter op grond van hun soort. Het is vergelijkbaar met racisme of seksisme en noch cultureel noch ethisch te rechtvaardigen. Traditie vervangt geen morele toetsing.

Juist op het gebied van de hobbyjacht is een kritische toetsing onmisbaar. Nauwelijks een ander terrein is zozeer doortrokken van verbloemende verhalen, halve waarheden en gerichte desinformatie. Waar geweld wordt genormaliseerd, dienen narratieven vaak ter rechtvaardiging. Transparantie, verifieerbare feiten en een open maatschappelijk debat zijn daarom onmisbaar.