Większość dziczyzny pochodzi z zagranicy

Szwajcarskie łowiectwo rekreacyjne nie pokrywa zapotrzebowania

Jesień to czas dziczyzny: mięso z dzikich zwierząt trafia na szwajcarskie talerze niemal wyłącznie w ostatnich czterech miesiącach roku.

Mięso dostępne w handlu detalicznym nie pochodzi jednak ze szwajcarskiego łowiectwo rekreacyjne. Uzyski z niego są zbyt małe, zdobycz spożywają sami myśliwi rekreacyjni i myśliwe rekreacyjne, sprzedają ją bezpośrednio albo trafia ona do gastronomii.

Znaczny wzrost liczby zwierząt hodowlanych

Mięso dostępne w handlu detalicznym pochodzi z hodowli. Szwajcarscy hodowcy i hodowczynie utrzymują jelenie sika, daniele i jelenie szlachetne, sporadycznie spotyka się także hodowle reniferów. Liczba hodowanych zwierząt w Szwajcarii wzrosła w ostatnich latach, przykładowo liczba danieli podwoiła się w ciągu ostatnich 20 lat, przekraczając 10’000 sztuk.

Wysokie bariery dla hodowców

Powody, dla których szwajcarska dziczyzna nadal stanowi mniejszość i pozostaje produkcją niszową, są różnorodne. Spożycie dziczyzny na osobę wyniosło w ubiegłym roku 480 gramów, co zasadniczo czyni konsumpcję dziczyzny zjawiskiem niszowym.

Jelenie są wprawdzie już od lat 90. XX wieku uznawane za zwierzęta gospodarskie, ale jednocześnie za Dzikie zwierzęta. Dlatego do ich hodowli potrzebne są specjalistyczne wykształcenie oraz zezwolenie na utrzymywanie dzikich zwierząt.

Austria jest krajem importu numer 1

Import pochodzi w przeważającej części z Europy. Zgodnie z danymi Federalnego Urzędu ds. Ceł i Bezpieczeństwa Granic, w 2022 roku handel zaimportował z Austrii 696 ton dziczyzny (bez dzików i zajęcy), ze Słowenii 549 ton, a z Niemiec 490 ton. Spośród krajów zamorskich wyróżnia się tradycyjny eksporter dziczyzny, Nowa Zelandia, z 378 tonami mięsa z dzikich zwierząt.