Californië verbiedt invoer van trofeeën

Hij joeg op een olifant in Zuid-Afrika en schoot hem dood.

Daarvoor is een trofeejager uit Californië (VS) nu zelf in het vizier gekomen – van Peta en van de politiek. Nadat de dierenwelzijnsorganisatie een video had gepubliceerd waarin Aaron Raby de dikhuid doodt, nam de Senaat van Californië een nieuwe wet aan.

Deze (Senate Bill 1175) verbiedt recreatieve jagers om een trofee van hun 'kill' mee naar huis te nemen.

«Het is tijd om wakker te worden en te beseffen dat we midden in een massaal uitsterven zitten», zei senator Henry Stern (D-Canoga Park), die het wetsvoorstel schreef en door de Senaat loodste.

Aaron Raby, een kraanmachinist uit Los Angeles, had 30.000 dollar betaald voor de safari met het afschieten van een olifant. Daarnaast betaalde hij 10.000 dollar om de kop van het dier, inclusief slagtanden, als trofee voor zijn muur thuis te laten opzetten en prepareren. Raby is woedend over de actie van de politici in zijn staat, die hem de invoer van een olifantenkop willen verbieden: 'Ik begrijp niet dat ze zich met mijn zaken bemoeien. Ik heb geen bestaande wet overtreden, alles was volkomen legaal. Ze hebben deze wet op jachttrofeeën alleen maar uitgevaardigd omdat het allemaal zeurpieten zijn die iets tegen jagen hebben.“

Recreatieve jager pochte met jachtvideo's op sociale media

Peta had het jachtvideo met Raby bemachtigd en met het publiek gedeeld. Daarop is een jonge olifant te zien die in het Krugerpark precies door de zogenaamde “doodszone” loopt – een gebied waar op groot wild mag worden geschoten. Raby vuurt met zijn geweer op de kop van de olifant, die daarna op zijn knieën zakt. De recreatieve jager komt vervolgens dichterbij en schiet nog minstens vier keer op de kop van het dier. De olifantenstier ademt zwaar en probeert steeds opnieuw vergeefs overeind te komen. Hoe lang de doodsstrijd duurde, is niet bekend, schrijft de Berliner Kurier.

Voordat hij zijn socialemedia-account na een storm van kritiek op privé zette, schepte Raby op over zijn jachtavonturen in Noord-Amerika, Afrika, Europa en Rusland. Zijn pagina stond vol met gedode wilde dieren. De olifant was na een leeuw, een neushoorn, een buffel en een luipaard het laatste dier van de “Big 5” dat Raby doodde. Raby verdedigt zijn bloedige passie: “Wij betalen daar veel geld voor, dat ten goede komt aan de plaatselijke bewoners. Olifanten vernielen ook regelmatig akkers, en leeuwen doden vee. Wat wij doen, is goed voor iedereen!“

Er is geen bewijs dat trofeejacht deze voordelen biedt, en zelfs als dat wel zo is, rijst de vraag of het doden en in stukken snijden van zulke wezens deze doelen rechtvaardigt. Bovendien maakt corruptie in veel landen en regio's het vaak onmogelijk om te weten waar het geld naartoe gaat, naar wie, en hoe de jachten worden gereguleerd.

Een nog groter probleem, zei Chelsea Batavia, natuurbeschermingsbioloog aan de Oregon State University, is de ethiek.

«Wij weten dat deze dieren intelligent zijn, emotionele vermogens hebben en een ingewikkeld sociaal leven leiden«, zei ze. Zelfs als voorstanders konden aantonen dat trofeejacht de natuurbescherming ten goede komt, voegde ze eraan toe: «Heiligt het doel de middelen?«

Het debat moet volgens haar worden bezien in de context van het kolonialisme, waarin Afrikanen Europese tradities werden en worden opgelegd. Wat nodig is, aldus Batavia, zijn alternatieve beschermingsmaatregelen die niet van bovenaf of van buitenaf worden opgelegd, maar worden gedragen en omarmd door de lokale gemeenschappen.

Als gouverneur Gavin Newsom het wetsontwerp ondertekent, wil Raby de staat onmiddellijk verlaten: “Die hebben allemaal gewoon geen verstand van dieren en jagen. In plaats daarvan worden wij afgeschilderd als bloeddorstige monsters en zowel online als persoonlijk aangevallen. Ik heb er echt genoeg van!“