Van matriarchaat naar patriarchaat

Kunstvol vervaardigde beelden van moedergodinnen, bijvoorbeeld van klei, zijn wereldwijd te vinden in de archeologische overblijfselen van steentijd-verzamelaars- en jagerculturen.

Ze getuigen van een wijdverbreide moedergodin- en vruchtbaarheidscultus, die nauw samenhangt met de maatschappelijke organisatie van de toenmalige culturen.

Dit oude substraat van cultuur wordt gekenmerkt door bijzondere erkenning van de vrouw en verering van het moederschap en de vruchtbaarheid die door de vrouw worden vertegenwoordigd.

De moedercultus is ontstaan uit de levensomstandigheden van de steentijd-verzamelaars- en jagerculturen. De menselijke stammen die destijds rondzwierven op zoek naar eetbare wilde planten en bejaagbaar wilde dieren wild, kenden nog geen veeteelt en landbouw. Ze kenden geen noemenswaardige voorraadeconomie, geen overproductie van levensmiddelen en dus ook geen eigendom van grond of oogstopbrengsten.De economische basis voor enige afhankelijkheidsrelatie tussen de geslachten ontbrak dus.

Wat de voedselvoorziening betreft, was het verzamelen van wilde planten, noten, vruchten enzovoort de taak van de vrouwen. Daarmee legden zij de voedingsbasis die nodig was om te overleven. Voornamelijk de mannen beproefden hun geluk bij de jacht en de visvangst. Vanwege de natuurlijke lichamelijke superioriteit van het dier ten opzichte van de mens bleef succes echter vaak uit. De zekerheid van het bestaan werd dus uiteindelijk door de vrouwen gewaarborgd.

De bevolking van de steentijd-verzamelaars- en jagerculturen was verdeeld in afzonderlijke stammen die, om elkaar niet het voedsel af te nemen, op grote afstand van elkaar verzamelden en jaagden.

De verwantschap van deze clans werd bepaald door moederlijke afstamming, «matrilineair», dat wil zeggen via de lijn van de moeder. De rol van de man bij het verwekken van nakomelingen was in het begin waarschijnlijk nog helemaal niet bekend. En zelfs nadat men op de hoogte was van de biologische samenhang, stond bij de voor die tijd te veronderstellen promiscuïteit weliswaar de moeder ontegenzeglijk vast, maar niet noodzakelijk ook de vader. Daarom was een andere bepaling van de verwantschap dan via de moeder ook helemaal niet mogelijk.

Het was dus de vrouw die het leven voortbracht en zo het voortbestaan van de clan veiligstelde. De vrouw als baarster werd sowieso in verband gebracht met het principe van vruchtbaarheid. De stabiliserende rol van de vrouw bij het veiligstellen van de voedselvoorziening, haar functie als hoedster en opvoedster van de kinderen, als beschermster van de zieken en zwakken die niet in staat waren te jagen, haar voor het overleven van de clan noodzakelijke vruchtbaarheid en haar rol als draagster van het leven: dit alles leidde tot het ontstaan van moeder- en vruchtbaarheidsculten.

Veehouderij en akkerbouw

Het Oude Testament is de basis van alle drie monotheïstische religies (jodendom, christendom, islam) en is al patriarchaal vervalst. «God» wordt plotseling zuiver mannelijk voorgesteld – net als zijn «zoon» en de «Heilige Geest».

In schoolboeken is tegenwoordig nog steeds nauwelijks iets te vinden over vrouwen in kunst, religie, literatuur, filosofie, muziek, geschiedenis of natuurwetenschappen.

Pas met de domesticatie van bepaalde wilde diersoorten en de akkerbouw werd het patriarchaat mogelijk: onderdrukking, macht, gewelddadige heerschappij, oorlogen, foltering, terreur, hebzucht, haat, wraak, uitbuiting, vernietiging, hiërarchie, grootheidswaanzin, roem, eer, dictatuur, propaganda beleefden met het patriarchaat een soort ontketende verspreiding. Vrouwen, kinderen en dieren werden gedevalueerd en rechteloos gemaakt.

Niet de anatomie maakt mannen tot schijnbare heersers over de vrouwen, de dieren en de aarde – maar het geweld. In het patriarchaat wordt alles omgekeerd en verdraaid wat in het matriarchaat gold. Het absolute kwaad was geboren!

De jacht in de huidige tijd is altijd ook een vorm van oorlog, die alleen de negatieve eigenschappen in de mens doet oplaaien en cultiveert.

Wild beim Wild

Ook recreatieve jagers passen de natuur aan hun eigen dwaalspoor en egocentrische ideeën aan. De recreatieve jacht is al lang niet meer wat ze vroeger was. Ze lijkt tegenwoordig al op veeteelt. De soorten die interessant zijn voor recreatieve jagers worden gekoesterd. Wilde dieren worden voor 100 procent gecontroleerd en onderworpen. Overal in het bos staan wildcamera's opgesteld, naast talloze andere technische hulpmiddelen, zodat recreatieve jagers precies weten wanneer, waar en hoe wilde dieren zich bewegen. Misschien ook zodat de recreatieve jager nog gemakkelijker de natuur in kan. Dit heeft echter niets meer te maken met oorspronkelijke jacht. Meer over dit onderwerp Psychologie en jacht.