IG Wild beim Wild bekritiseert bontmarkt Thusis 2026
Hoe dergelijke evenementen traditie, commercie en dierenleed verbinden.
Kritiek op bont-, pels- en trofee-evenementen in Zwitserland, geïllustreerd aan de hand van de traditionele bontmarkt in Thusis (GR) van 14 maart 2026.
Wilde dieren zijn geen handelswaar voor vermaak, prestige en commercie.
IG Wild beim Wild bekritiseert bont-, pels- en trofee-evenementen in Zwitserland ten zeerste. Dergelijke evenementen presenteren jaar na jaar gedode wilde dieren als trofeeën, decoratieobjecten en handelswaar. Daarmee wordt een omgang met wilde dieren genormaliseerd die niet meer van deze tijd is en die duidelijk in strijd is met de maatschappelijke verwachtingen omtrent dierethiek en respect voor medeschepselen.
De organisatoren verkopen deze evenementen als het in stand houden van tradities en als bijdrage aan het zogenaamde wildbeheer. In werkelijkheid staan gedode wilde dieren centraal, waarvan de lichaamsdelen worden opgemeten, beoordeeld, bekroond of als waar verhandeld. Deze praktijk bevordert een verouderde trofeeëncultuur waarin niet het dier als voelend individu telt, maar de jachtprestatie en de grootte van geweien, horens of andere «succestekens».
Bijzonder stuitend is dat dergelijke evenementen daarnaast dienen als marktplaats voor de handel in vellen. Daarbij worden vossenvellen en andere huiden opgekocht, beoordeeld, deels bekroond of verloot. Deze handel verbloemt het leed dat achter elk afzonderlijk vel schuilgaat en draagt ertoe bij wilde dieren als grondstof te beschouwen. Terwijl de politiek en de samenleving stappen zetten in de richting van een beperking van de bonthandel, wordt in Zwitserland nog steeds een gecommercialiseerde vorm van hobbyjacht gevierd die ethisch nauwelijks te verdedigen is.
Dergelijke markten zijn geen folklore, maar onderdeel van een systeem dat dierlijke lichamen tot waarde maakt. Wanneer vellen tegen stuksprijzen worden verhandeld, wordt dierenleed een rekensom. Precies deze logica is onverenigbaar met een modern begrip van wildbescherming .
De IG Wild beim Wild wijst er bovendien op dat de afgebeelde jachtpraktijk vaak een verfraaid beeld geeft. In werkelijkheid horen misschoten, gewonde dieren en lange lijdenswegen tot de alledaagse realiteit van de hobbyjacht. Deze aspecten worden bij dergelijke evenementen noch ter sprake gebracht, noch door de verantwoordelijken openlijk gecommuniceerd. De bewering dat trofeeshows dienen om de toestand van de wildpopulaties te analyseren, is nauwelijks houdbaar. Wetenschappelijk onderbouwde monitoringinstrumenten hebben geen tentoongestelde schedels en geweien nodig, die in de eerste plaats voor zelfprofilering dienen. Trofeeën zijn een materiële uitdrukking van gedode wilde dieren, waarvan de afschotkwaliteit, het nazoeken en het lijden in het officiële beeld nauwelijks voorkomen.
Vanuit het oogpunt van dierenwelzijn is het bovendien zorgwekkend dat kinderen en jongeren naar dergelijke evenementen worden gebracht zonder dat hun een respectvolle en eigentijdse omgang met wilde dieren wordt bijgebracht. In plaats van kennisoverdracht staat een spektakel centraal dat geweld bagatelliseert en een geromantiseerde jachtwereld propageert.
Wapenhandelaren, optiekfabrikanten, jachtbenodigdheden, jachtreizen, verlotingen van jachtafschoten in het buitenland: er ontstaat een jachtindustrieel geweldssysteem waarin afschoten en dierlijke lichamen onderdeel zijn van een vermarktingssysteem.
Wie zinloos doodt, beschermt niet, en de beschaafde samenleving heeft er niets aan. Hobbyjagers zorgen dus niet voor gezonde of natuurlijke wildbestanden, in het bijzonder niet met hun afschuwelijke vossenjacht. Dergelijke evenementen werpen regelmatig vragen op over ethische aspecten, vergunningspraktijk en publieke uitstraling, en ze verdienen het eindelijk politiek en maatschappelijk fundamenteel te worden herzien.
De IG Wild beim Wild roept verantwoordelijken in gemeenten, steden en kantons op om dergelijke evenementen fundamenteel te heroverwegen. Een beschaafde samenleving heeft geen wedstrijden nodig waarbij dode wilde dieren als successen worden gepresenteerd, en ze heeft geen markt nodig waarop pelzen als willekeurige handelswaar worden verschoven. Wat nodig is, is in plaats daarvan een respectvol begrip van wilde dieren, een wetenschappelijk gefundeerde wildtierecologie en een afkeer van de hobbyjacht.