20.10.2026, 21:55

Zoeken

Jacht

Hongersnood in Kenia: er wordt gejaagd op giraffen en andere wilde dieren

De lockdown in Kenia heeft miljoenen mensen werkloos gemaakt. Uit honger jagen sommigen nu op bedreigde wilde dieren zoals giraffen en zebra's.

Redactie Wild beim Wild · 25 augustus 2020

Door de lockdown in Kenia zijn miljoenen mensen werkloos en hongerig geworden. Nu jagen sommigen op bedreigde dieren om de hongersnood te overleven.

Eind maart, toen de pandemie in Europa begon op te laaien, sloot de Keniaanse regering het land vrijwel volledig af van de buitenwereld en voerde een draconische afsluiting in die reizen tussen verschillende regio's verhinderde. In Kenia werd de lockdown op 25 maart afgekondigd, toen het land zeven coronagevallen telde. Inmiddels is het virus toch bij bijna 4500 mensen aangetoond. In de hoofdstad Nairobi, in de havenstad Mombasa en in het bij toeristen populaire kustgebied gelden al weken avondklokken; mensen mogen zelfs voor boodschappen of werk hun district niet meer verlaten.

De toeristensector, die ongeveer 9 procent van het Keniaanse bbp uitmaakt, werd van de ene dag op de andere vrijwel weggevaagd. Honderden safarilodges, die normaal gesproken meer dan 1.000 Amerikaanse dollar per nacht en per gast opbrengen, ontsloegen massaal personeel. Eind juni meldde het ministerie van Toerisme van het land dat meer dan 80 procent van de toerismebedrijven in het land hun medewerkers op onbetaald verlof had gestuurd.

In de havenstad Mombasa in Kenia kwam het in meerdere achterstandswijken tot onrust. Honderden mensen protesteerden tegen de lockdownregels in het Oost-Afrikaanse land, nadat twee inwoners van honger waren omgekomen.

In delen van Kenia was de economische schade die de coronapandemie heeft aangericht zo catastrofaal dat mensen in hun hongersnood zijn begonnen bedreigde wilde dieren te doden voor voedsel.

Hongersnood: Kenianen gedwongen om op giraffen te jagen

«Ze hebben echt verdomd goed werk geleverd», mompelde een ranger toen hij op de massa bloederige botten, organen en gestroopte huid stuitte. «Ze hebben zelfs het vlees tussen zijn ribben uitgesneden.«

In leven, slechts enkele uren eerder, zou de volwassen stier ongeveer tweeënhalve ton hebben gewogen en bijna 6 meter boven de grond hebben gestaan. Zijn poten waren sterk genoeg geweest om een leeuw tegen de borst te schoppen. Maar nu was er bijna niets meer over.

Drie tot vier stropers omsingelden de giraf waarschijnlijk 's nachts en brachten hem met zaklampen en een sirenehoorn in een starre toestand, als een enorm konijn in de koplampen. Daarna zou een van hen met een machete in de kniepezen hebben gehakt om het wilde dier ten val te brengen, aldus de ranger.

Een wrede snede onder de hals van de giraf was de plek waar ze de laatste slag toebrachten.

Ongeveer een ton vlees werd van het dier gesneden – met een geschatte waarde van 1.000 Amerikaanse dollar – en op fietsen weggereden, om thuis te worden gegeten en op lokale markten als rundvlees te worden verkocht. Zelfs de testikels werden afgesneden en meegenomen, hoogstwaarschijnlijk om te worden gebruikt in een traditioneel Chinees middel tegen erectiestoornissen, schrijft de Telegraph.

De jacht op bushmeat vindt hoe dan ook plaats. In Kenia is echter sinds de hongersnood een duidelijke toename te zien. Mensen grijpen naar drastische maatregelen om eten op tafel te krijgen. Uit Zimbabwe en Zambia komen vergelijkbare berichten.

Kenia heeft zijn luchtruim eerder deze maand heropend, in de hoop dat internationale toeristen zouden terugkeren om de grote jaarlijkse trek van miljoenen gnoes, zebra's en gazellen over de vlakten van de Masai Mara naar Tanzania te zien. Helaas zijn ze weggebleven, ondanks de coronaveilige maatregelen die zijn genomen.

Meer over recreatieve jacht: In onze dossiers met kritiek op de recreatieve jacht bundelen we feitenchecks, analyses en achtergrondverhalen. Het wetenschappelijk bewijs staat in het overzicht Studies over de gevolgen van de recreatieve jacht.

Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.

Wilde dieren hebben een stem nodig

Eén keer per week: onderzoeken, petities en achtergrondinformatie over de recreatieve jacht. Gratis en op elk moment weer op te zeggen.

Alle bijdragen worden geschreven door IG Wild beim Wild en door externe co-auteurs. Onderzoek, structurering en redactionele processen kunnen daarbij worden ondersteund door AI-gestuurde hulpmiddelen.

Ondersteun ons werk

Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.

Nu doneren →