Wanneer de hobbyjacht huisdieren treft

De organisatie spreekt van een «sommerso», een onderduiken van de realiteit.

Wat niet wordt geregistreerd, bestaat statistisch niet. En wat statistisch niet bestaat, veroorzaakt noch politieke druk noch structurele gevolgen. Het platform steunt op mediaberichten, politiemeldingen en gerechtelijke documenten, waar beschikbaar.

Een «oorlogsbulletin» in plaats van betrouwbare statistiek

Omdat betrouwbare officiële cijfers ontbreken, kiest de organisatie een andere aanpak. Zij documenteert individuele gevallen chronologisch en op basis van bronnen. Voor de periode van 1 september tot 31 december 2025 werd een eerste verzameling van gevallen gepubliceerd, met de aankondiging van een uitgebreid dossier voor 2025 en 2026.

Journalistiek gezien is deze aanpak verhelderend. Hij toont aan hoe systematisch het probleem wordt gebagatelliseerd. Elk incident wordt als geïsoleerd geval behandeld. In totaal ontstaat echter een patroon. Precies dat patroon verdwijnt wanneer niemand het samenbrengt.

Wat in de gedocumenteerde gevallen zichtbaar wordt

De voorlopige chronologie laat al zien dat het niet om toevallige uitzonderingen gaat. Zichtbaar worden terugkerende constellaties en risico's:

• Een huiskat raakt door een schot zwaargewond en blijft permanent verlamd aan de achterpoten.
• In burenruzies komt het tot gewapende bedreigingen tegen mensen en honden, deels met daaropvolgende wapeninbeslagname.
• Aan het begin van het jachtseizoen worden vergiftigde lokaas uitgelegd die gericht honden en katten in gevaar brengen.
• In de onmiddellijke nabijheid van een dierenasiel wordt geschoten, wat dieren en personeel in paniek brengt.
• Een paard wordt op een weide door een jachtprojectiel gedood. Het dier is duidelijk identificeerbaar en bevindt zich niet in het bos.
• In een ander geval wordt een hobbyjager na het doodschieten van een kater slechts veroordeeld tot een geldboete, een signaal dat het gedode dier feitelijk waardeloos maakt.

De organisatie kondigt aan het volledige dossier begin 2026 te publiceren. Er zijn aanvullende hoofdstukken gepland over strafbare feiten, misbruik, minderjarigen, politieke verantwoordelijkheid en juridische kaders.

Waarom dit ook Zwitserland aangaat

Ook in Zwitserland wordt hobbyjacht meestal als technisch wildbeheer voorgesteld. Er wordt gediscussieerd over afschotcijfers, populaties en economische schade. Wat daarbij vaak buiten beeld blijft: hobbyjacht is een gewapende vrijetijdsbesteding in de openbare ruimte.

Waar wapens regelmatig worden ingezet, ontstaan risico's. Deze risico's betreffen niet alleen wilde dieren, maar ook huisdieren, wandelaars, kinderen en landbouwhuisdieren. Huisdieren nemen daarbij een bijzondere rol in. Zij verbinden het abstracte jachtdebat met de leefwereld van veel mensen.

Wanneer een hond tijdens een wandeling wordt geraakt, wanneer een kat niet meer thuiskomt of wanneer er giftig aas langs paden ligt, verliest het argument van de zeldzaamheid zijn geloofwaardigheid. Juist daarom blijft het dark number politiek zo comfortabel.

De blinde vlek: melden, registreren, verantwoordelijkheid nemen

De aanpak uit Italië is in de kern een oproep tot transparantie. Zonder systematische registratie blijft elk veiligheidsdebat eenzijdig. Jachtorganisaties kunnen zich beroepen op ontbrekende cijfers. Getroffenen blijven met verdriet, kosten en angst alleen. Media berichten alleen over spectaculaire uitzonderingen.

Een verantwoordelijk beleid zou minstens drie punten moeten uitvoeren:

1. Eenduidige en laagdrempelige meldkanalen voor incidenten met jachtwapens in de omgeving van woonwijken, paden, weiden en dierenasielen.
2. Openbare jaarverslagen over jachtincidenten, gescheiden naar persoonlijk letsel, huisdieren, wilde dieren, materiële schade en bedreigingen.
3. Onafhankelijke beoordeling in plaats van zelfcontrole door instanties met jachtbanden.

Zolang dat ontbreekt, blijft veiligheid een holle frase zonder inhoud.