Geen jacht op mijn grond!

Dr. Tilman Macke is 78, maar banjert met rubberen klompen en door de wind verwaaide krullen als een jongeman door het terrein.

“Natuurlijk zijn hier de reeën, Vos, das, hermelijn en eekhoorn vanzelfsprekend.”

Tilman Macke kocht dit vier hectare grote terrein 17 jaar geleden. Hij is bioloog, natuurbeschermer en kleinzoon van August Macke. Het paradijs dat hij “Arche Lütz” doopte, naar de beek met dezelfde naam, maakte hem elke dag gelukkig. Tot de recreatieve jagers binnendrongen. Door een gat in het hek. Hij wijst de plek aan.

Recreatieve jagers drongen binnen op het terrein van Macke

“En dan zijn ze hier over de heuvel gekomen, hebben zich aangeslopen, hebben de eenden opgejaagd, die moeten in de lucht worden geschoten, en dan verspreidt het hagel zich, en dat is voor de eenden echt een gruwelijke dood.”

Het betreden van andermans grond geldt normaal gesproken als huisvredebreuk. In de jachtwet staat het anders: iedereen die, zoals Tilman Macke, een terrein buiten de bebouwde kom bezit, is automatisch lid van een jachtgenootschap. En moet van wege de wet dulden dat gewapende recreatieve jagers het terrein betreden, daar schiettorens bouwen, vallen plaatsen, gezelschapsjachten houden en wilde dieren doden.

“Het is gewoon een drang om te doden, en die vind ik weerzinwekkend.”

Voor de bioloog was er geen enkel argument voor de recreatieve jacht. Hij zocht het gesprek:

Ik zeg: mensen, ik doe hier aan natuurbescherming, ik heb een oase waar ook jullie reeën hun kalfjes kunnen grootbrengen, en ik doe er alles aan om hier vrede te houden. Zij zeiden: dit hoort bij het jachtgenootschap, dat betekent gedwongen bejaging, en daar valt niet over te praten, wij jagen hier!

Aanvraag zoals bij dienstweigering

Het werd nog erger voor hem. Aan de overkant van de oever wijst hij de vossenburcht aan waar de moervos haar jongen verborgen hield: «Daar hebben ze zomaar een vossenburcht opengegraven en de vossen waarschijnlijk allemaal doodgeslagen. Het is zo weerzinwekkend, voor mij was het pure moordlust.»

Tilman Macke stapte naar de bestuursrechter en diende een verzoek in om zijn terrein jachtvrij te laten verklaren. Net als – stand zomer 2016 – nog eens 173 andere grondeigenaren in Noordrijn-Westfalen. Dat blijkt uit een antwoord van de deelstaatregering van Noordrijn-Westfalen op een kleine vraag van FDP-Kamerleden. Actuele cijfers zijn er niet.

Rechtszaak gewonnen – Arche Lütz is jachtvrij verklaard

De juridische strijd, die hem enkele duizenden euro's heeft gekost, vult een hele ordner. Net als een gewetensbezwaarde tegen de dienstplicht van weleer moest hij zijn ethische redenen schriftelijk uiteenzetten. Hij leest voor: «Al op jonge leeftijd walgde ik van de jacht en maakte het mij woedend hoe recreatieve jagers zich in het openbaar als natuurbeschermers presenteren. Als bioloog zag ik geen zin in het uitoefenen van de jacht. Ik was en ben ervan overtuigd dat er door een algeheel jachtverbod een gezond biologisch evenwicht in de natuur zou ontstaan. Er zijn veel wetenschappelijke onderzoeken die bijvoorbeeld aantonen dat het afschieten van vossen er alleen maar toe leidt dat de overlevende vossen aanzienlijk meer jongen krijgen om het gat weer te vullen.»

Hij won de rechtszaak. Tegenwoordig is het terrein jachtvrij. Als privénatuurgebied is de Arche Lütz een van de zeer weinige plekken in Duitsland waar dieren de mens niet als vijand hebben, schrijft Karin Lamsfuss van Deutschlandfunk. Meer hierover in ons dossier Jachtmythen en over het onderwerp Waarom recreatieve jacht als populatiebeheer faalt.

Luister hier naar de reportage: