Sumatraanse tijger sterft van dorst in strop
In Indonesië liep een zeldzame Sumatraanse tijger in een strikval en kon zich niet meer bevrijden. Het dier stierf een pijnlijke dood van dorst.
Een Sumatraanse tijger liep in Indonesië in de val en kon zich niet meer bevrijden.
Het zeldzame exemplaar stierf een pijnlijke dood. De politie doet nu onderzoek.
Vijf dagen in de strikval
Vijf dagen lang vocht de tijgerin op het Indonesische eiland Sumatra voor haar leven. Zonder succes! Ze kwam niet uit de strikval. Haar doodvonnis. De roofkat stierf van de dorst. Bij het dode wilde dier dier gaat het om een Sumatraanse tijger. Deze dieren worden als extreem zeldzaam beschouwd en zijn met uitsterven bedreigd. Het kadaver werd zondag gevonden, in de buurt van een reservaat.
Dit was de meest recente doding van bedreigde dieren op het eiland Sumatra. Volgens natuurbeschermers heeft de coronapandemie geleid tot een toename van de Stroperij, omdat dorpsbewoners uit economische overwegingen op jacht gaan.
De val was blijkbaar door stropers geplaatst. De politie doet nu samen met de natuurbeschermingsautoriteit onderzoek naar deze zaak.
Java- en Bali-tijgers al uitgeroeid
De Sumatraanse tijger (Panthera tigris sumatrae) is de kleinste van de nog levende ondersoorten van de tijger. Naast stroperij heeft de vernietiging van hun natuurlijke leefgebied door palmolieplantages hun aantal sterk doen afnemen.
Op het eiland Sumatra leven in het wild nog maximaal 400 exemplaren. Het is de laatste in Indonesië overgebleven ondersoort van de grote katachtige, nadat de Java- en de Bali-tijger al zijn uitgeroeid.
Meer over recreatieve jacht: In het dossier Stroperij en jachtcriminaliteit in Zwitserland documenteren wij gevallen, juridische vraagstukken en terugkerende patronen. Wat het onderzoek daarover zegt, toont Jacht in de feitencheck: de stand van het onderzoek.
Het standpunt van IG Wild beim Wild: IG Wild beim Wild wijst de recreatieve jacht af. Ons voorbeeld is kanton Genève, dat sinds 1974 zonder recreatieve jacht functioneert: zonder jachttijden, zonder jachthonden, zonder drijfjachten, zonder hoogzitten, zonder de dierenmishandeling en de criminaliteit die elders bij het jachtseizoen horen. Wat daar al meer dan vijftig jaar werkt, weerlegt elk positiepaper van JagdSchweiz. Een organisatie die haar beleid baseert op beweringen die zij in haar eigen documenten zelf weerlegt, is geen vakorganisatie, maar een fabriek voor desinformatie.
Ondersteun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Nu doneren →