Waarom staat de vereniging JagdSchweiz voortdurend onder kritiek?

Ook recreatieve jagers verwijten de vereniging keer op keer hetze, hypocrisie en incompetentie.

Recreatieve jagers creëren geen natuurlijk evenwicht in de natuur, maar zijn bij uitstek de plaag van de natuur. Waar wilde dieren bejaagd worden en de familie- en sociale structuren worden vernietigd, faalt de eigen populatiecontrole in het biotoop. Recreatieve jagers zorgen tot op de dag van vandaag voor een catastrofaal onevenwicht in de natuur. Met de hoge, aangefokte bestanden aan hoefdieren brengen ze bovendien onder andere de beschermingsbossen in de berggebieden in gevaar.

Vooral de directeur van Jagd Schweiz, David Clavadetscher, valt al jaren op. Wat zijn precies “Sämesen”? Siamkatten? Welke soorten die opnieuw zijn geïntroduceerd, worden bedreigd? Bijvoorbeeld de omstreden steenbokjacht in Wallis? De bever, amfibieën, libellen, aquatische weekdieren of de vissen?lynxen of wolven worden nog steeds voornamelijk door recreatieve jagers gestroopt. Er zijn ook talrijke bewijzen van het doden van wolven door lynxen.

Nog nooit heeft één diersoort een andere uitgeroeid. Dat is alleen de recreatieve jagers ooit gelukt.

In Wallis werden in 2024 in totaal 61 wolven vastgesteld, waaronder 36 nieuwe individuen, schrijft het Bulletin Valais. Er werden 11 roedels geïdentificeerd, waarvan 9 met bevestigde voortplanting. Een wolvenroedel kan jaarlijks tot 300 herten, reeën en gemzen doden. Wolven jagen en doden in de eerste plaats dieren die ze gemakkelijk kunnen bereiken en overmeesteren, waaronder ook oude, zieke en zwakke dieren, evenals jonge dieren en weidedieren wanneer deze onvoldoende beschermd zijn. 

De vereniging JagdSchweiz bevordert militante deelbelangen, die duidelijk helemaal niet in het teken staan van duurzame biodiversiteit of van gezond verstand. Al het propagandageschreeuw van de recreatieve jagers over het "beheerwerk" staat omgekeerd proportioneel tot de daden en resultaten. Ook het VN-rapport bevestigt dit. De VN gaat ervan uit dat een groot percentage van alle uitgestorven diersoorten is verdwenen met medewerking van recreatieve jagers. Recreatieve jagers dragen aantoonbaar bij aan de afname van de biodiversiteit. In de wanorde waarin de natuur zich bevindt na decennialang "beheer en verzorging" door de Zwitserse recreatieve jagers, is de aandeel aandeel van de bedreigde soorten volgens de VN in geen enkel ander land ter wereld zo groot als in Zwitserland.

Bij een nauwkeurige analyse blijkt dat jachtverenigingen vooral respectloosheid en een cultuur van geweld cultiveren – precies het tegenovergestelde van waar een beschaafd mens in onze samenleving naar zou moeten streven. Praktisch alles wat grof, onnodig en harteloos is, wordt door verenigingen voor recreatieve jacht bevorderd. – IG Wild beim Wild

De kritiek op de recreatieve jacht is gebaseerd op verschillende factoren, die zowel de jachtpraktijk als de houding van de vereniging ten aanzien van ecologische en ethische aspecten van de jacht betreffen. Hieronder worden de belangrijkste punten nader toegelicht.

Erfolg: Verband Jagd Schweiz verliert

1. Omgang met wilde dieren

Een van de meest gehoorde kritiekpunten op de Jacht in de Zwitserland is de omgang met wilde dieren. Dieren- en natuurbeschermers werpen JagdSchweiz voor dat de recreatieve jacht niet op een verantwoorde manier wordt uitgevoerd. Vooral de recreatieve jacht op soorten als wolven en lynxen staat momenteel centraal in het debat. Critici stellen dat de vereniging een verouderde visie op natuurbehoud en de rol van roofdieren in de ecosystemen aanhangt. In plaats van te werken aan een coöperatieve oplossing, wordt vaak een agressief jachtbeleid gevoerd.

2. Politieke beïnvloeding

Een ander kritiekpunt is de nauwe verwevenheid van de vereniging JagdSchweiz met politieke instellingen en lobbygroepen. Er wordt beweerd dat de vereniging te sterk wordt gedreven door economische belangen, wat leidt tot een vertekening van de ethische grondslagen van de jacht. Critici stellen dat de vereniging vaak de belangen van boeren en de bosbouwsector boven het welzijn van wilde dieren en de natuurlijke huishouding plaatst. Dit leidt tot een polarisatie tussen jagers en natuurbeschermingsbewegingen. Zouden recreatieve jagers niet keer op keer opnieuw worden bijgeschoold en kort aan de leiband gehouden door dieren- en natuurbeschermers, dan zou er in de praktijk geen bovengrens zijn aan de onzin van de jacht.

3. Imagoprobleem van de jacht

Het algemene imago van de recreatieve jacht lijdt onder de praktijken die in verband worden gebracht met de vereniging JagdSchweiz en haar leden. De recreatieve jacht wordt vaak gezien als een elitaire tijdsbesteding die losgekoppeld is van de behoeften van de dierenwereld en van natuurbescherming. Het gebruik van moderne technologieën en methoden wordt vaak bekritiseerd, omdat het de ongelijkheid in jachtgedrag versterkt.

Toch noemen recreatieve jagers zichzelf dieren- en natuurbeschermers. Voortdurend voeren zij hun wettelijke verplichting in de mond, namelijk om door het beheer van het wild te zorgen voor een ‘soortenrijke en gezonde wildstand’. Toch verkeert de helft van de ooit bejaagbare diersoorten niet in een goede staat van instandhouding of is zelfs uitgestorven (bijvoorbeeld eland, wisent, lynx, wolf, wilde kat, auerhoen, korhoen, hazelhoen, grote trap, adelaars, valken, gieren), en dit ondanks 143 jaar ‘jagersvakmanschap’ in Zwitserland.

Wanneer recreatieve jagers spreken over samenhang, duurzaamheid, wildbeheer enzovoort, gaat het in werkelijkheid om charlatanerie. Recreatieve jagers manipuleren, verzinnen verhalen, treiteren, terroriseren en buiten uit. IG Wild beim Wild heeft onlangs aangifte gedaan tegen de vereniging JagdSchweiz.

4. Gebrek aan transparantie en communicatie

Ook de communicatie van de vereniging wordt vaak als ontoereikend beoordeeld. Critici bekritiseren dat de vereniging vaak niet open en transparant informeert over besluiten en jachtpraktijken. Dit gebrek aan transparantie leidt tot wantrouwen tussen de jagers, het brede publiek en natuurbeschermingsorganisaties. Een gebrek aan duidelijke, begrijpelijke informatie over de noodzaak en de ethiek van de jacht bemoeilijkt het zicht op de recreatieve jacht als duurzaam en respectvol tegenover de natuur. Er is helemaal geen wetenschappelijke ecologisering.

Wilde dieren komen in de eerste plaats toe aan de roofdieren, niet aan de recreatieve jagers, maar wolf of lynx wil men eigenlijk niet zo graag. Valwild wil men niet, de vos ook niet, die dit zou opruimen. Vossen worden zinloos en planloos, als in een waan, afgeschoten. De regulering van de wildstand gebeurt niet volgens natuurlijke wildbiologische omstandigheden, maar volgens jagerslatijn. Beschermde soorten zoals de veldhaas, de korhoen, de sneeuwhoen en de houtsnip horen niet thuis op de lijst van bejaagbare soorten. Elke jachtactiviteit van recreatieve jagers is een massale verstoring van de hele flora en fauna.

De vereniging JagdSchweiz staat onder druk om haar praktijken en strategieën te heroverwegen en zich aan te passen aan de uitdagingen van de moderne samenleving. Het is aan haar om een evenwicht te vinden tussen de minderwaardige belangen van de jagers, het dierenwelzijn en de natuur.

Verdere artikelen

• Zijn recreatieve jagers psychopaten?
• Recreatieve Jagers op de psychoschommel
• Agressie: recreatieve jagers beter begrijpen
• Sadisme: recreatieve jagers beter begrijpen
• Trofeeën: de lustjacht
• Alcohol: recreatieve jagers en het drankprobleem
• Jacht en jagers: psychoanalyse
• Recreatieve Jagers en het geweld in onze maatschappij