Sekte: de recreatieve jagers

Het woord sekte (van het Latijnse secta ‘partij’, ‘leer’, ‘schoolrichting’) wordt onder andere zo gedefinieerd: Een kleine gemeenschap zoals recreatieve jagers, vaak met een hiërarchische opbouw, wier opvattingen doorgaans zeer radicaal en afwijkend zijn en de fundamentele ethische waarden van de samenleving tegenspreken.

Dit laatste is bijvoorbeeld te herkennen aan de zogenaamde jachtethiek van de recreatieve jagers, die in veel landen diametraal tegenover de dierenbeschermingswetten staat, of aan de verboden gewelddadige beelden van gemartelde wilde dieren in de media. Ook verbieden de fundamentele ethische waarden van onze samenleving dat dieren worden gemarteld of doodgeschoten, of daarvoor worden aangeboden.

In het Zwitserse strafwetboek staat over gewelddadige beelden in art. 135 het volgende (in Duitsland vergelijkbaar):

…, wordt gestraft met een gevangenisstraf van maximaal een jaar of een geldboete, wie voorwerpen of vertoningen zoals bedoeld in lid 1, voor zover deze gewelddaden tegen mensen of dieren voorstellen …

Kenmerken van een agressieve sekte

Landsgrenzen overschrijdende gemeenschappelijke kenmerken van de sekte 'recreatieve jagers' zijn: jagerslatijn, doodsrituelen, oorlogszuchtig musiceren, verheerlijking van geweld, haat tegen concurrenten, ideologische hersenspoeling, afvalbiologie, afwijkend gedachtegoed, militante mediapropaganda, kleding, anachronistische natuurbeleving, enzovoort.

Recreatieve jagers vallen in de categorie van agressieve sekten, met een drang tot bekering van kinderen op scholen en in de politiek, en een uitgesproken militant elitebesef. Op veel plaatsen gaan volgens mediaberichten maffiose structuren, corruptie en criminaliteit hand in hand met de schietcultuur van de recreatieve jagers. Berucht propagandamateriaal van de lobby van de recreatieve jacht staat vol met beelden en beschrijvingen van hun trofee- en wapencultus, wat +/- 99% van de normale bevolking eigenlijk alleen maar tegenstaat.

De heilige Hubertus (Eustachius) fungeert als vijgenblad en beschermheilige voor het kwaadaardige jachtbedrijf. Recreatieve jagers willen namelijk bewust de verheven leringen van Hubertus niet naleven.

Diffuse jachtdoctrines wereldwijd

Zo vind je om de paar breedte- en hoogtegraden op de landkaart diffuse jachtdoctrines. In het hoge noorden pronken recreatieve jagers breed lachend met het feit dat dodelijke klemmen weidelijk zijn. Buitenlandse recreatieve jagers keuren het schieten op jonge dieren of moederdieren af, terwijl Zwitserse jachtautoriteiten de hoogste loftrompet steken en speciaal beloningssystemen voor recreatieve jagers hebben ontwikkeld. Recreatieve jagers verheerlijken jachtideologieën met wildbiologie. Vossenjacht is in sommige gebieden verguisd, terwijl deze in veel regio's fanatiek, als in een waan, wordt uitgevoerd omdat de vos als jachtconcurrent wordt gezien. Ook al verschilt de biologie van een vos in Genève niet wezenlijk van die in Griekenland. Maar juist waar er eigenlijk geen populatieproblemen zouden zijn bij een jachtverbod, creëren recreatieve jagers ze – gegarandeerd! Hetzelfde geldt voor winterbijvoeren of gesloten seizoenen: dit kan er aan de ene rivieroever compleet anders uitzien dan aan de andere. Recreatieve jagers doen wat hun goeddunkt. Zuid-Europese recreatieve jagers schieten de beschermde vogels van Noord-Europeanen uit de lucht wanneer die naar hun zomer- of winterverblijven vliegen. Zelfs over het gereedschap, de wapens zoals geweren, kruisbogen, pijl-en-boog en munitie zijn de everzwijnfluisteraars het onderling niet eens. In het kanton Obwalden zijn bijvoorbeeld hoogzitten verboden hulpmiddelen, enzovoort.

In Duitsland is het niet weidelijk om met hagel op reeën te schieten, in tegenstelling tot in Zwitserland of Zweden. Elke recreatieve jager kan een sekteleider zijn en is dat als jachtopzichter ook. Als het maar militant, onwetenschappelijk en zinloos is. Dit trekt zich als een rode draad door de aanhangers van de jachtverenigingen. Wie kent tegenwoordig nog een recreatieve jager die een ziek wild dier heeft verzorgd tot het weer gezond was? In de regel is het zo dat wilde dieren door recreatieve jagers ziek worden geschoten en ellendig aan hun einde komen, oog in oog met een recreatieve-jagerstronie.

Recreatieve jacht reguleert niets

Recreatieve jacht reguleert niet in de zin van een natuurlijke omvang van wilde-dierpopulaties, maar creëert juist te hoge of onderdrukte bestanden. De onnatuurlijke problemen en overpopulaties zijn met name door de recreatieve jagers zelf veroorzaakt, zodat de recreatieve jagers zichzelf een zogenaamd wettelijke opdracht kunnen toeschuiven. De recreatieve jacht heeft al lang niets meer te maken met eervol wildbeheer, maar is simpelweg verworden tot een steeds brutalere afslachting van wilde dieren, voorbij elke ethiek. Het organiseren van aantrekkelijke jachtpartijen is programma. Men noemt dat in de betreffende kringen misleidend “aan de leefomgeving aangepaste wildstand”, “fijnregulering”, “tweetrapssysteem”, “dynamisch beheer”, “ontwikkelingshulp”, “oogsten”, “afromen” of soortgelijke dierminachtende propaganda.

Bij de recreatieve jacht gaat het niet om een uitgebreide biodiversiteit of de bescherming van individuele wilde dieren, maar om geld. Op veel plaatsen krijgt de militante recreatieve-jagerssekte toegang om problemen te veroorzaken die er anders helemaal niet zouden zijn.

Mens en wilde dieren verdienen een wetenschappelijk wildbeheer en niet de sektarische recreatieve jacht.

Wat door de hedendaagse recreatieve jager als “goed” wordt beschouwd, heeft niets te maken met waarheid, wetenschap, eer, fatsoen, ethiek, respect voor anderen of wat dan ook, behalve met wat de recreatieve jager wil hebben. Op die manier worden schending van andermans rechten, elke overtreding, elke slechte daad door de recreatieve jager begaan.

Dat wil zeggen: als een recreatieve jager wordt geconfronteerd met iets onaangenaams of bedreigends, wordt het betreffende object (persoon, dier, idee, groep, wat dan ook) in de categorie “absoluut slecht” geplaatst, want als de recreatieve jager het niet kan uitstaan, kan het gewoon niet goed zijn!

De recreatieve jager kort omschreven: ze kunnen alles voorwenden, alleen om te krijgen wat ze willen. Recreatieve jagers missen per definitie geweten en medeleven. Hier een voorbeeld: een recreatief-jagersgezin heeft twee zonen. De ene pleegt zelfmoord met een jachtgeweer. Met het daaropvolgende kerstfeest geven de ouders precies hetzelfde wapen aan hun andere zoon. Als hun gevraagd wordt waarom, zeggen ze: «Het wapen functioneert perfect!»

Hobby-Jäger und ihr Muster im Gehirn

Dierenbeschermers reguleren de populaties wilde dieren al lang op ethische, wetenschappelijk onderbouwde en duurzaam correcte wijze en decimeren ze niet zoals militante sekteleden. Overal waar geen recreatieve jagers actief zijn in de natuur, is er een rijkere biodiversiteit. Gebieden waar veel op wilde dieren wordt gejaagd, produceren een nog grotere over- of onderpopulatie. De omvang van de populaties wilde dieren en de schade door verbijtschade zijn in jachtvrije gebieden niet noodzakelijkerwijs groter dan in gebieden waar wel wordt gejaagd.

Als recreatieve jagers naar verluidt echt aan natuurbescherming doen, doen ze dat onafhankelijk van hun jachtactiviteiten. Recreatieve jagers beschermen in de lente de reekalfjes tegen de maaidood, zodat ze hen in de herfst in de rug kunnen schieten.

Hoe onvolmaakt en armzalig is een cultuurlandschap waarin recreatieve jagers voor hun plezier levende wezens moeten opjagen, kwellen en doden? Wie tegenwoordig nog gelooft dat men populaties wilde dieren alleen kan reguleren via de recreatieve jacht kan aanpassen, is slecht geïnformeerd of verdient eraan.