Naar de eeuwige jachtvelden met de recreatieve jacht

Recreatieve jagers beschrijven de jacht als een grote passie die een sterke fascinatie uitoefent.

In het woord passie klinkt de bijklank mee van iets destructiefs en van het scheppen van leed. Bij de jacht gaat het om ontketende hebzucht, egoïsme, geweld en zelfverheerlijking – geen deugden, maar onbeschaafdheid en dierenmishandeling.

De vraag of het doden van de dieren werkelijk noodzakelijk en ethisch verantwoord is, dringt in de roes van de jachtkoorts nauwelijks tot het bewustzijn van de recreatieve jager door. Toch wil geen enkel dier, net als wij mensen, voortijdig uit het leven worden gerukt. Er wacht de recreatieve jager nog een leer- en denkproces om het doden van dieren als vrijetijdsvermaak op te geven.

Het persoonlijke wereldbeeld en waardenstelsel van de hedendaagse recreatieve jager is ernstig scheefgetrokken. Al het leven heeft een gemeenschappelijke oorsprong en wij zijn ook maar een zoogdiersoort die zichzelf mens noemt. In geval van twijfel kiest men altijd voor het leven, zoals wij dat in onze cultuurkring ook aan mensen toekennen.

Het verkrijgen van wildbraad (vlees) is tegenwoordig niet meer levensnoodzakelijk. Dieren pijn, lijden, angst en de dood toebrengen is volgens de dierenwelzijnswet geen jachtethiek, maar pure dierenmishandeling.

Wilde dieren leven ook in familieverband. Toch schieten recreatieve jagers, meegesleurd door hun jachtpassie, moederdieren, vaderdieren, jonge dieren en sowieso doorgaans alleen gezonde dieren dood. Daarmee verhogen ze de voortplantingscapaciteit van bepaalde diersoorten, om nog meer te kunnen jagen respectievelijk afschieten.

De dieren die tegenwoordig grotendeels voor de lol worden bejaagd, zijn tegenover de mens vreedzame wezens, die minstens net zoveel bestaansrecht hebben als de mens om deel te nemen aan onze gemeenschappelijke evolutie, en zij zijn bovendien door de meerderheid van de Zwitsers graag geziene dieren tijdens wandelingen en tochten door bos en veld.

Er bestaat geen ethiek die het doden van dieren zonder rechtvaardiging goedkeurt. Als mensen vroeger joegen, gebeurde dat met respect voor het leven en alleen om de eigen stam te voeden. Vandaag hoeft niemand meer op jacht te gaan om zich te voeden. De steentijd is voorbij!

Het bos en de natuur zouden aan mens en dier moeten worden teruggegeven als vreedzame ruimte voor ontspanning en als leefgebied van samenleven. Onze tijd wordt in toenemende mate gekenmerkt door bruutheid en geweld, en de jagerij is daar niet onschuldig aan. Deze negatieve energie van geweld, angst, terreur, gebrek aan respect, dierenmishandeling, verstoringen, milieuvervuiling en onbehagen, die de jagerij in de natuur achterlaat, vooral bij de wilde dieren, is allang niet meer van deze tijd en betekent een culturele afname van levenskwaliteit voor de samenleving.

Interessengemeinschaft Wild beim Wild

IG Wild beim Wild is een non-profit belangenvereniging die zich inzet voor de duurzame en geweldloze verbetering van de relatie tussen mens en dier, waarbij de IG zich ook heeft gespecialiseerd in de juridische aspecten van de bescherming van wilde dieren. Een van onze belangrijkste doelen is het invoeren van een eigentijds en serieus wildbeheer in het cultuurlandschap, naar het voorbeeld van het kanton Genève – zonder recreatieve jagers, maar met integere wildbeheerders die de naam ook waardig zijn en handelen volgens een erecode. Het geweldsmonopolie hoort in handen van de staat te liggen. De IG ondersteunt wetenschappelijke methoden van Immunocontraceptie voor wilde dieren.