De grote jachtleugen: hoe hobbyjagers de Europese ongevallencijfers oppoetsen en hun doden verzwijgen

Opnieuw vervalsen hobbyjagers cijfers en feiten en vertellen ze de onwaarheid.

Het Franse portaal «Le Chasseur Français» heeft op 17 juli 2026 de jachtongevallen-balansen van Frankrijk, Duitsland, Italië, Spanje en Finland naast elkaar gezet. De boodschap klinkt geruststellend. Frankrijk zou er met ongeveer 9,5 ongevallen per 100’000 hobbyjagers goed voor staan, Duitsland zou in 2025 zelfs «geen enkele dode» hebben genoteerd. Maar de eigen slotzin van het artikel verraadt al de zwendel. Een echte Europese veiligheidsranglijst zou onmogelijk zijn, omdat elk land iets anders telt.

Dat is de kern van de zaak. De zogenaamd «verbazingwekkende verschillen» tussen de landen bewijzen geen verschillende veiligheid, maar verschillende telregels. En die regels hebben bijna overal dezelfde richting. Ze zijn zo opgebouwd dat de hobbyjacht veiliger lijkt dan ze is. Elk slachtoffer van de hobbyjacht is er een te veel. En de enige eerlijke conclusie uit deze cijfers is niet «betere statistieken», maar afschaffing van de hobbyjacht.

Duitsland: «nul doden» is een schaamteloze cijfermanipulatie

De brutaalste bewering betreft Duitsland. 460 ongevallen, maar naar verluidt geen enkel sterfgeval in het jaar 2025.

Het cijfer komt uit het persbericht van de SVLFG, de sociale verzekering voor land- en bosbouw en tuinbouw. Zij geeft zelf toe dat deze ongevallen meestal plaatsvinden op onverharde wegen en aan en op hoogzitten en bij het onderhoud daarvan. Bij ongevallen met jachtwapens meldt zij zelfs een daling. De 460 «jachtongevallen» zijn dus voor een groot deel helemaal geen schietongevallen, maar valpartijen en werkincidenten. En geregistreerd wordt uitsluitend het verzekerde collectief van werkenden.

Wat deze statistiek doet verdwijnen, blijkt uit de door media gedocumenteerde kroniek van jachtongevallen en misdrijven met jagerswapens voor hetzelfde jaar. In november 2025 schiet een hobbyjager vier familieleden en zichzelf dood. In december doodt een hobbyjager zijn buurman met een gericht schot in het hoofd. Bij een drijfjacht wordt een man dodelijk getroffen. Daar komen nog meerdere gecombineerde zelfdodingen bij, waarbij echtgenotes en kinderen met het legale jachtwapen worden doodgeschoten.

Waarom staan deze doden in geen enkele «jachtongeval»-statistiek? Omdat doodslag en gecombineerde zelfdodingen strafrechtelijk in een ander laatje belanden en omdat de slachtoffers geen verzekerde werkenden zijn bij de uitoefening van de jacht. «Geen dode in 2025» is geen veiligheidsbalans. Het is een leugen met methode.

Italië: dezelfde jachtseizoen, twee tellingen, 50 procent meer doden

Voor Italië noemt het Franse artikel 45 ongevallen en 8 doden in het seizoen 2025/2026. Dit cijfer levert de Universiteit van Urbino, wier analyse de jachtverenigingen dankbaar verspreiden. Het addertje: Urbino filtert bewust en rekent onwelwordingen, valpartijen, opzettelijke daden en stroperij eruit. Overblijven doen 45 incidenten, 8 doden in de seizoensperiode van 1 september 2025 tot eind januari 2026.

Daar staat een onafhankelijk onderzoek tegenover. De «Associazione Vittime della caccia» (AVC), een observatorium voor jachtslachtoffers, documenteert voor vrijwel dezelfde periode 46 getroffen personen. Daarvan 33 hobbyjagers als slachtoffer met 10 doden en 23 gewonden, plus 13 niet-betrokkenen met 2 doden en 11 gewonden. Dat maakt 12 doden tegenover de 8 van het opgepoetste verenigingscijfer.

Dezelfde periode, hetzelfde land, een verschil van 50 procent bij de doden. Het hele verschil zit in het filter. Wie de ongemakkelijke gevallen wegrekent, krijgt het lagere cijfer, dat vervolgens als vermeend veiligheidsbewijs door de pers wordt doorgegeven.

Frankrijk: het «succesverhaal» negeert de slachtoffers

Frankrijk speelt de modelleerling. De biodiversiteitsautoriteit OFB registreerde voor het seizoen 2025/2026 92 ongevallen bij ongeveer 963’000 hobbyjagers, vier daarvan dodelijk, en beroemt zich op een daling van 49 procent in twintig jaar.

Ook deze balans heeft een lelijke keerzijde. De dierenbeschermingsorganisatie ASPAS stelt daartegenover dat in een eerder seizoen meer dan één op de vier ongevallen een onbetrokken persoon trof. Fietsers, wandelaarsters, paddenstoelenzoekers, wandelaars. De voor de hand liggende eis van een jachtvrije zondag blijft tot op vandaag onvervuld, omdat de hobbyjachtlobby haar blokkeert. Een laag aantal dode hobbyjagers zegt niets over hoe gevaarlijk het bos voor alle anderen is.

Spanje: dat cijfers ontbreken, is geen toeval, maar opzet

Voor Spanje noemt de vergelijking «minstens 9 doden en 27 gewonden» en geen nationale vergelijkingswaarde. Dat klopt, maar verzwijgt het beslissende. Spanje houdt helemaal geen officiële nationale statistiek over jachtongevallen bij.

Alle circulerende cijfers voor 2025, of het nu 9 doden en 27 gewonden of 8 doden en 29 gewonden zijn, komen uitsluitend uit persanalyses van dierenbeschermingsorganisaties. Deze noemen de werkelijke reden: het ontbreken van officiële gegevens is geen technisch verzuim, maar een politieke beslissing. Zonder openbare cijfers is er geen risicobeoordeling en geen handelingsdruk. Precies zo wil de branche het.

Hoe manipuleerbaar de schaarse gegevens zijn, bleek in 2020. Op een parlementaire vraag noemde de regering 605 slachtoffers, waarvan 51 dodelijk. Dit cijfer had betrekking op tien jaar, maar werd in de media als jaarbalans behandeld. Over de driejarige periode 2022 tot 2024 stierven in Spanje 32 mensen bij de jacht, bijna één per maand. Ook hier zijn veel slachtoffers onbetrokkenen, wier gevallen in algemene statistieken verloren gaan.

Finland: lage cijfers, maar ook hier twee maatstaven

Finland vertoont de laagste waarden. Bij ongeveer 300’000 hobbyjagers, van wie er ongeveer 196’000 daadwerkelijk jagen, telt de wildautoriteit Riistakeskus jaarlijks slechts 10 tot 20 jachtongevallen. Dodelijke gevallen zijn zeldzaam. In 2025 was er minstens één. In Juva stierf een hobbyjager toen het wapen van een lid van dezelfde jachtgroep per ongeluk afging.

Maar ook hier laat een tweede telmethode een ander beeld zien. Het Finse Instituut voor Gezondheid en Welzijn (THL) registreert incidenten met grote vuurwapens zoals geweren en jachtgeweren en telt daarvan 15 tot 30 per jaar, sinds 2010 in totaal 246. Niet allemaal zijn het jachtongevallen, maar de kloof bewijst opnieuw: zelfs in het vermeend veiligste land hangt het resultaat ervan af wie meet.

Het echte schandaal: als de dader een hobbyjager is, zwijgen de media

Tot hier ging het om vervalste cijfers. Maar het grotere schandaal ligt dieper. Het ligt erin dat het publiek vaak helemaal niet te weten komt dat een hobbyjager de daad heeft gepleegd.

Op 9 juli 2026 wordt in Faido in Ticino een 56-jarige vrouw op het terrein van een revalidatiekliniek gevonden met een schotwond in het hoofd. Ze sterft kort daarna in het ziekenhuis. De dader is haar 59-jarige ex-man. Een dag later blaast hij in het Bleniodal een huis op, verschanst zich daarin en komt daarbij om het leven. Bij de explosie raken drie politieagenten gewond, een van hen komt onder het puin terecht. Het is de 17e femicide in Zwitserland alleen al dit jaar, de derde in Ticino.

De dader was een hobbyjager. Dat is geen vermoeden. De publieke omroep Radiotelevisione svizzera (RSI) bevestigde op verzoek van Wild beim Wild uitdrukkelijk: «Fatto accertato e confermato è che era un cacciatore.» Een vaststaand en bevestigd feit dus dat de man een hobbyjager was en legaal meerdere wapens bezat. Omdat niemand het dodelijke schot heeft gehoord, gaan de onderzoekers ervan uit dat het wapen van een geluiddemper was voorzien. En geluiddempers zijn in Zwitserland in principe verboden. De doorslaggevende uitzondering geldt uitgerekend voor houders van een jachtvergunning, aan wie het kanton een ontheffing kan verlenen.

Nu de doorslaggevende vraag: wie kwam via de grote Zwitserse media te weten dat de dader een hobbyjager was? Vrijwel niemand. In de berichtgeving werd gesproken over de «ex-man», de «ondernemer uit Leontica», de «59-jarige». De omstandigheid die deze man voorzag van legale wapens en de bevoorrechte toegang tot geluiddempers, zijn hoedanigheid als hobbyjager, ontbrak in de mainstream-berichtgeving vrijwel volledig, hoewel de politie dit op de persconferentie meermaals vermeldde.

Dit is geen op zichzelf staand geval, maar een patroon. Bij familietragedies, uitgebreide zelfmoorden en geweldsdaden met het jachtgeweer wordt regelmatig verzwegen dat de dader een hobbyjager was. De man heet dan «gezinsvader», «gepensioneerde», «buurman», «echtgenoot». Nooit «jager». Zo ontstaat in de publieke perceptie nooit het beeld dat de feiten schetsen: dat de hobbyjacht mannen in persoonlijke crises legale toegang tot dodelijke wapens verschaft, en dat precies deze wapens vervolgens tegen echtgenotes, kinderen, buren en politieagenten worden gericht.

Wie definieert, wint. Wie verzwijgt, beschermt de daders

Vijf landen, vijf telmethoden, één systeem. De officiële cijfers liggen overal onder de realiteit, en het mechanisme is altijd hetzelfde. Wie definieert wat als «jachtongeval» geldt, bepaalt de uitkomst. Deze definitiemacht ligt vrijwel overal bij aan de jacht gelieerde of verzekeringstechnische instanties, wier enge categorieën de ongemakkelijke gevallen wegfilteren.

Uitgebreide zelfmoorden met het jachtgeweer? Strafzaak, geen ongeval. Doodgeschoten echtgenotes en buren? Familietragedie, geen jachtthema. Vallen en onwelwordingen? In Italië eruit gefilterd. Nationale statistiek? In Spanje helemaal niet aanwezig. En als er dan toch eens een geval de krantenkoppen haalt, zoals in Faido, dan verdwijnt op zijn minst het woord «hobbyjager» uit de berichtgeving.

De Franse bijdrage concludeert dat een Europese veiligheidsranglijst onmogelijk is. Dat klopt, maar de consequentie is een andere dan de onschuldige schouderophaal-variant. Zolang die instellingen de telregels bepalen die een belang hebben bij lage cijfers, en zolang de media de daderrol van de hobbyjagers verzwijgen, verdienen de mooie cijfers geen vertrouwen.

Pas de onafhankelijke documentaties tonen de ware omvang. De Duitse kroniek van jachtongevallen, het Italiaanse AVC-dossier, de Spaanse persanalyses, de onderzoeken van Wild beim Wild naar Faido. Elk van deze slachtoffers is er één te veel. De «verbazingwekkende verschillen» in Europa zijn in werkelijkheid verbazingwekkend doeltreffende methoden om de slachtoffers van de hobbyjacht onzichtbaar te maken. Het enige antwoord dat deze bevinding recht doet, is de afschaffing van de hobbyjacht.

Verder lezen op wildbeimwild.com: Femicide in Faido, explosie in Leontica: geen op zichzelf staand geval, maar een patroon bij hobbyjagers | Jachtslachtoffers in Europa: doden, gewonden en een continent zonder statistiek | Zwitserland: statistiek van dodelijke jachtongevallen | Jachtongevallen en strafbare feiten van hobbyjagers