Is de trofeeënjacht in Wallis voor een goed doel?

Een centraal punt van de voorstanders is dat trofeeënjacht vaak financiële middelen genereert.

De vergoedingen die hobbyjagers betalen, vloeien naar verluidt in projecten voor het behoud van leefgebieden, de bestrijding van stroperij en de bescherming van bedreigde soorten. In sommige regio's zouden deze middelen zelfs cruciaal zijn voor het behoud van de biodiversiteit. Waarom doneren de geweldplegers het geld niet gewoon en negeren zij het door hen veroorzaakte leed?

Studies documenteren dat trofeeënjacht wildpopulaties decimeert, de voortplantingssnelheid kan manipuleren, leeftijds- en geslachtsverhoudingen verschuift en sociale structuren aantast.

Steeds meer landen verbieden om gegronde redenen de invoer van jachttrofeeën. Wildpopulaties worden gemanipuleerd, corruptie wordt bevorderd, koloniale structuren worden bestendigd en ethische waarden van onze samenleving worden geschonden. Trofeeënjacht wordt door een aanzienlijke meerderheid in Europa, maar ook door veel mensen uit Afrika, afgewezen.

Het Wallis is het enige kanton in Zwitserland dat opnieuw een bejaging van de steenbok door buitenlandse trofeeënjagers toestaat.

Het bergkanton staat trofeeënjagers uit de hele wereld toe om tegen betaling steenbokken te schieten – begeleid door een Wallische wildhoeder. Wat voor de buitenlandse hobbyjagers een avontuur is, is voor het kanton Wallis een lucratieve zaak: de steenbokjacht spoelt jaarlijks 650.000 frank in de staatskas. Het kanton Wallis gebruikt deze inkomsten onder meer om vervolgens de wolf te bestrijden.

Wolven en andere toppredatoren spelen een belangrijke rol in natuurlijke ecosystemen. Te midden van een wereldwijde crisis die leidt tot een wijdverspreide ineenstorting van de biodiversiteit, dragen wolven volgens natuurbeschermers ertoe bij dat de soorten waarop zij jagen gezond blijven, doordat zij zwakke of zieke dieren opjagen en de verspreiding van ziekten zoals de ziekte van Lyme verminderen. Zij houden de populaties van reeën, wilde zwijnen en andere hoefdieren in toom en in beweging, zodat planten en struiken die anders zouden worden opgegeten een kans krijgen om te groeien. Hun aanwezigheid wordt door milieubeschermers gevierd als een teken van hoop voor het herstel van de natuur.

Jean-Michel Gaillard, onderzoeksdirecteur aan de Universiteit van Lyon, geeft aan dat ongeveer 36 % van alle steenbokken ouder dan 11 jaar wordt afgeschoten. Dat is een groot aandeel. Aangezien vooral oudere steenbokken zich voortplanten, bedreigt de jacht het evenwicht van de kuddes. De jachtautoriteiten in Wallis zien echter geen risico.

Ook de voormalige staatsraad Jacques Melly reageerde in 2019. Tegenover RTS zei de voor de jacht bevoegde staatsraad destijds dat men al sinds april overwoog om deze vorm van steenbokjacht voor buitenlanders te verbieden. “Ze strookt niet meer met de tijdgeest van vandaag.”

Dieren doden voor trofeeën is deels crimineel, maar altijd verkeerd – een wancultuur.

Het nationale park in Zwitserland toont aan dat gemzen of steenbokken geen menselijke regulering nodig hebben. De bestanden zijn al decennialang stabiel.

Doden voor het goede doel?

1. Ethische bezwaren

De ethische vragen zijn een van de grootste twistpunten in de discussie rond de trofeejacht. Veel mensen beschouwen het doden van dieren voor de lol of om muren te verfraaien als wreed. Het idee om dieren als trofeeën te beschouwen roept morele bezwaren op en leidt tot een algemene afkeer van deze praktijk.

Bij de trofeejacht gaat het niet om «abeheer», bestandscontrole of het behoud van gezonde dierbestanden. Integendeel: trofeejagers bedrijven een onnatuurlijke selectie, doordat zij zich richten op bijzonder opvallende dieren van vaak bedreigde soorten, die voor het voortbestaan van een populatie bijzonder belangrijk zijn.

Talrijke rapporten tonen aan dat de gelden uit de trofeejacht vooral in de zakken van de verkeerde mensen belanden.

2. Gevaar van overbejaging

Er bestaat het gevaar dat de trofeejacht kan leiden tot overbejaging van bepaalde soorten. In sommige gevallen zijn populaties van wilde dieren in gevaar gebracht en uitgeroeid omdat er buitensporig op werd gejaagd.

3. Verlies van leefgebied

De trofeejacht kan ook negatieve gevolgen hebben voor het habitat van de dieren. Vaak worden gebieden ontsloten voor jachtactiviteiten, wat kan leiden tot een versnippering van leefgebieden en een achteruitgang van andere diersoorten. Bovendien kan de focus op bepaalde soorten ertoe leiden dat andere, minder «aantrekkelijke» soorten en hun leefgebieden worden verwaarloosd. Elke jachtactiviteit van een hobbyjager is voor flora en fauna een onnodige belasting.

4. Speciesisme

Analoog aan de begrippen racisme en seksisme beschrijft speciesisme een vorm van discriminatie – meer bepaald de kleinering van gevoelige dieren op grond van hun soortbehoren. De mens wordt hierbij als superieur beschouwd ten opzichte van alle andere soorten. Daarnaast wordt ook onderscheid gemaakt tussen verschillende diersoorten: zo ervaren veel mensen katten en honden als gezinsleden en wijzen ze het af om hen uit te buiten of te doden, zoals wolven, steenbokken of herten.

Aanvulling 2026: Nieuw reguleringsmodel

Voor het jachtseizoen 2026 heeft het kanton Wallis een nieuw model voor de «regulering» van het steenwild ingevoerd: een basiscontingent van twee dieren per toegelaten hobbyjager, aangepaste tarieven en bij een te groot aantal aanmeldingen een loting. De aanmelding liep van 1 tot 30 april 2026 online. Aan de kern verandert dat niets: het «goede doel» blijft een vermarkting die het doden van kapitale steenbokken als natuurbescherming voorstelt. Hoe uit de vroegere redding van de «koning van de Alpen» opnieuw een trofee werd, schetst ons dossier «De steenbok in Zwitserland: gesmokkeld, gered en weer tot trofee gedegradeerd».

Natuurramp hobbyjager

In de wanorde waarin de natuur zich na decennialange hoede en verzorging door de hobbyjagers jagers bevindt, is het aandeel bedreigde soorten in geen enkel land ter wereld zo groot als in Zwitserland. De huurmoordenaars veroorzaken sinds decennia een ecologisch onevenwicht in het cultuurlandschap met deels dramatische gevolgen (beschermingsbos, ziekten, landbouwschade en veel meer). Meer dan een derde van de planten, wilde dieren en zwammensoorten geldt als bedreigd. Het Zwitserland is Europawijd ook hekkensluiter als het gaat om het aanwijzen van beschermde gebieden voor biodiversiteit. Het zijn steeds precies diezelfde kringen van hobbyjagers die met hun lobbywerk via de politiek, media en wetgeving hier al decennialang verantwoordelijk voor zijn. Zij zijn het die eigentijdse, ethische verbeteringen op het gebied van dierenwelzijn notoir blokkeren en de serieuze dier- en soortenbescherming saboteren. Hobbyjagers verzetten zich regelmatig tegen meer nationale parken in Zwitserland, omdat het hun juist niet gaat om natuur, biodiversiteit en soortenbescherming of dierenwelzijn, maar erom hun perverse, bloedige hobby te kunnen uitoefenen.

Wist u …

• dat in Zwitserland onschuldige jonge wolven worden geliquideerd?
• dat hobbyjagers bij de beoordeling van de kwaliteit van het wildbraad liegen en dat verwerkt wildvlees volgens de WHO kankerverwekkend is, net als sigaretten, asbest of arseen?
• dat volgens onderzoek de loodbelasting van steenarenden en lammergieren nergens hoger is dan in de Zwitserse Alpen, vanwege de munitie van de hobbyjagers?
• dat de waidgerechtigkeit van de hobbyjagers lijnrecht ingaat tegen de dierenwelzijnswet en een fata morgana is?
• dat de jacht oorlog is, waar men dierlijke concurrenten simpelweg liquideert?
• dat er ontelbare illegale en niet-gemarkeerde hoogzitten in onze natuur staan, die deels zo verrot zijn dat ze een gevaar vormen voor kinderen en mensen om het leven kunnen komen?
• dat er jaar na jaar ontelbare mensen door jachtwapens worden gedood of gewond raken, deels zo ernstig dat ze in een rolstoel belanden of dat ledematen worden geamputeerd?
• dat er in Zwitserland jaarlijks zo'n 120.000 volledig gezonde reeën, herten, vossen, marmotten en gemzen meestal zinloos worden gedood?
• dat het door de hobbyjagers vandaag de dag nauwelijks nog mogelijk is om in harmonie met de wilde dieren te leven en wilde dieren te zien?
• dat hazels door hagelladingen als kleine kinderen opgillen en dat “geschoten” reeën en herten hun ingewanden aan flarden worden gescheurd, zodat ze op de vlucht sporen achterlaten voor het nazoeken?
• dat de bewering van de hobbyjagers dat de gruwelijke wilddierenslachtingen noodzakelijk zouden zijn om dierpopulaties te reguleren, wetenschappelijk is weerlegd?
• dat hobbyjagers openlijk toegeven dat het bij de jacht gaat om de “lust om te doden” en “de vreugde van het buitmaken”, een ziekelijke passie?
• dat hobbyjagers geen zesde zintuig hebben en toch regelmatig beweren dat ze alleen zieke en zwakke dieren schieten, wat in de praktijk natuurlijk niet klopt?
• dat hobbyjagers naar het buitenland reizen voor de trofeejacht, ver van alle soorten- en jachtbeschermingsvoorschriften, en dat er zelfs Zwitserse hobbyjagers-reisorganisatoren zijn voor zulk debiel jachtplezier?
• dat de overgrote meerderheid geen gelegitimeerde beroepsjagers zijn, maar de jacht als hobby-, sport- en vrijetijdsvermaak beoefenen, wat niet zedelijk is en eigenlijk in strijd is met de dierenwelzijnswet?
• dat 99,07 % van de beschaafde mensen in Zwitserland geen hobbyjagers zijn, en dus slechts 0,3 % hobbyjagers plezier beleven aan deze bloedige activiteiten?
• dat deze wilde-dierenkillers niet op basis van wetenschappelijke rechtvaardigingen jagen?
• dat beschermde soorten eigenlijk niet in het jachtrecht thuishoren, omdat hobbyjagers de soortenbescherming niet aankunnen en telkens weer op de Rode Lijst staande dieren, zoals lynx, wolf, haas, patrijs, kwartel, enz., voor de lol afschieten?
• dat hobbyjagers bepaalde diersoorten gericht decimeren om geen concurrentie te hebben voor hun onnatuurlijke gedrag (vos, lynx, wolf, roofvogels, enz.)?
• dat het wild sterft voordat de hobbyjager ook maar één enkel schot kan lossen, dat dit voorkomen moet worden en dat dit wel de centrale gedachte is van het hegen en verzorgen alsook van de jachtplanning?
• dat bij de wilde zwijnen (en vossen) normaal gesproken alleen de leidende zeug jongen krijgt, maar dat door haar afschot alle vrouwelijke dieren binnen de rotte zich voortplanten en dat we ook daardoor een overvloed aan wilde zwijnen hebben?
• dat de graasdieren – herten, reeën, enz. – oorspronkelijk hoofdzakelijk overdag actief op velden en weiden leefden, zoals geiten, schapen, koeien, enz., en niet in het bos?
• dat de wolf voor het gezond houden van de wilde hoefdieren op lange termijn van levensbelang is, omdat hij bijvoorbeeld met ongelooflijke precisie zieke of zwakke dieren buitmaakt en daardoor de hobbyjagers ver overtreft?
• dat vossen na de zinloze jacht meestal in het afval belanden?
• dat vossen tegenwoordig hoofdzakelijk bejaagd worden zodat er meer hazen, enz. voor de hobbyjagers in de koekenpan terechtkomen? Dat de vos zich echter voor meer dan 90 % niet met hazen voedt en een gezonde haas nooit te pakken krijgt?
• dat men tegen hobbyjagers in de dierenbescherming niet alleen met zachtmoedigheid, straatfeesten, gebedskettingen, enz. kan optreden (op een grove kwast hoort een grove wig)?
• dat hobbyjagers met de jagerslatijn een respectloze bespotting van levende wezens bedrijven?
• dat het verpönt is om edelwild bij de voedering of tijdens de paartijd neer te schieten, maar de hobbyjager er geen scrupules over heeft dit te doen bij de prooiconcurrent vos?
• dat in sommige kantons hobbyjagers alleen vanwege het malse vlees van een jong dier op jacht gaan?
• dat hobbyjagers drachtige moederkoeien voor de ogen van hun jongen neerschieten of alleen jonge dieren tijdens de opfoktijd (Na-speciale jacht)?
• dat hobbyjagers het milieu, de natuur, mens en dier met hun munitie vergiftigen?
• dat bestialiteit, barbaarsheid, wreedheid, bloedvergieten en zinloos lijden geen cultuurgoed kunnen zijn in een beschaafde samenleving?
• dat hobbyjagers jaarlijks zo'n 10’000 reekalveren neerschieten?
• dat hobbyjagers in de strenge winter hongerende dieren met voer lokken, alleen om ze verraderlijk en laf te kunnen neerschieten?
• dat hobbyjagers afgerichte honden in holen jagen om vossen en dassen te elimineren (holjacht)?
• dat hobbyjagers vreedzame levende wezens in kastvallen lokken, waarin ze onder omstandigheden dagenlang moeten lijden en op hun killer wachten of de dieren vaak een urenlange doodsstrijd bezorgen (valjacht)?
• dat hobbyjagers vreedzame wilde dieren tijdens hun slaap of het zonnen laf met hypermoderne precisiewapens vanuit een hinderlaag vermoorden of verwonden?
• dat hobbyjagers onderscheidingen, vachtmarkten, prijsuitreikingen voor de trofeecultus, trofeeshows, bonthandel, enz. ondersteunen?
• dat hobbyjagers minderjarige schoolkinderen vuurwapens in handen drukken en met hen het doden oefenen?
• dat hobbyjagers hun kwellende daden vaak in de eenzaamheid uitvoeren, wat dierenmishandeling bevordert?
• dat hobbyjagers veel wilde dieren slechts zwaar verwonden en de slachtoffers vaak urenlang onder enorme kwellingen en angst lijden, tot een zweethond ze vindt en ze worden neergeschoten?
• dat hobbyjagers (behalve de vivisectie) de dieren de meeste kwellingen en misbruik toebrengen, ook door de manier van doden?
• dat de jagersliefde voor dier en natuur zich niet verheugt in het bestaan van het geliefde object, maar er veeleer op gericht is het geliefde wezen met huid en haar te bezitten, en zijn hoogtepunt vindt in het door de daad van het doden tot prooi maken ervan?
• dat hobbyjagers vraatschade juist bevorderen door de jachtdruk, in het bijzonder op predatoren zoals vos, lynx en wolf?
• dat hobbyjagers voor asociaal, onethisch en onchristelijk gedrag deur en poort openen?
• dat hobbyjagers de bevolking normale, natuurlijke dierwaarnemingen en interacties onthouden?
• dat er geen groter en met munitie besmet kwelproduct bestaat dan wildbraad?
• dat er in heel Zwitserland geen uniforme regeling bestaat wat betreft de gezichtstest, schietpraktijk enzovoort van hobbyjagers?
• dat er geen psychologische karaktertest voor hobbyjagers bestaat?
• dat er geen alcoholverbod bestaat voor hobbyjagers wanneer zij met hun wapens op dieren schieten?
• dat hobbyjagers schoolse instellingen binnendringen om hun jagerslatijn en hun geweld aan de kinderen op te dringen?
• dat een rechtbank in Bellinzona onlangs heeft bevestigd dat jachtverenigingen vrijwel alles wat wreed, onnodig en harteloos is, bevorderen?
• dat de vereniging «Jagd Schweiz» in de eerste plaats respectloosheid en een geweldscultuur cultiveert – precies het tegenovergestelde van datgene waar een beschaafd mens in onze samenleving naar zou moeten streven.
• dat alleen al in het kanton Graubünden elk jaar meer dan 1’000 aanklachten en boetes tegen hobbyjagers worden uitgevaardigd?