Duivenfokkers sturen vogels de dood in

Een vandaag in Duitsland gepubliceerd onderzoek van PETA USA laat zien hoe duivenfokkers bij de jaarlijkse „South African Million Dollar Pigeon Race“ (SAMDPR) bij Johannesburg massaal duiven de dood in sturen.

Ongeveer een kwart van alle in Zuid-Afrika ingezette vogels komt van Duitse postduivenfokkers – meer dieren dan uit enig ander land. Volgens de wedstrijdstatistieken gingen van de aanvankelijk 859 vermelde duiven uit Duitsland in totaal 667 vogels tijdens de wedstrijden „verloren“. Het verliespercentage van alle door Duitse fokkers ingezonden duiven die bij de finalevlucht in februari 2020 of de voorafgaande trainingsvluchten werden ingezet, komt daarmee op 78 %. De gedomesticeerde dieren strandden in de Zuid-Afrikaanse wildernis, stierven door uitdroging of uitputting, raakten gewond, werden het slachtoffer van roofdieren of werden ziek. Omdat ook bij vluchten in Duitsland veel van de bij wedvluchten ingezette dieren sterven of in steden stranden, eist de dierenrechtenorganisatie PETA nu in een brief aan Bondslandbouwminister Julia Klöckner een verbod op wedvluchten met duiven en op deelname aan dergelijke evenementen in het buitenland.

Uit hebzucht naar prijzengeld en prestige sturen duivenfokkers in Zuid-Afrika jaar na jaar zoveel vogels de dood in dat het op een bloedbad lijkt – en fokkers uit Duitsland zijn in deze meedogenloze business helemaal vooraan te vinden. De Duitse regering moet het misbruik van de duiven eindelijk beëindigen.

Peter Höffken, vakreferent bij PETA.

Meer dan de helft van de vogels bereikt de eindbestemming niet – fokkers kennen de hoge verlies- en sterftecijfers

Alleen al bij de ongeveer 600 kilometer lange finalevlucht op 1 februari bereikten van de 403 'Duitse' duiven slechts 191 dieren de finish. Dat komt neer op een verliespercentage van meer dan 50 procent bij één enkele vlucht. Onder de 30 best geplaatste duiven van deze vlucht bevinden zich negen deelnemers uit Duitsland. De hoge verliescijfers zijn voor de fokkers geen verrassing: volgens verklaringen die PETA voorliggen schatte een Duitse deelnemer vóór de finalevlucht dat van de 1.548 startende duiven in totaal minder dan 500 de finish zouden halen. Dit jaar breidden de organisatoren het traject van de finalevlucht op het laatste moment zelfs uit tot bijna 600 kilometer, hoewel enkele deelnemers bezwaren uitten vanwege de voorspelde extreme temperaturen. Tim Rutkowski uit Düsseldorf, de best geplaatste Duitse duivenfokker, noemt het evenement de 'zwaarste race ter wereld'. Voor zijn vierde plaats ontving hij 75.000 Amerikaanse dollar.

In 2020 werden duiven uit in totaal 36 landen naar Zuid-Afrika gestuurd voor de race. De meeste stierven, velen van hen al in quarantaine. Jonge vogels, van wie sommige pas vier weken oud waren, zaten in hun land van herkomst een maand in quarantaine voordat ze in krappe kisten naar Zuid-Afrika werden gevlogen. Daar moesten de gestreste vogels opnieuw in quarantaine. Omdat alle ingevlogen dieren samen in één duiventil werden ondergebracht, konden ziekteverwekkers zich gemakkelijk verspreiden en ook worden overgedragen op wilde en gefokte vogels. Deels gaat het om virussen waarmee ook mensen zich kunnen besmetten, zoals de veroorzakers van vogelgriep en de ziekte van Newcastle. Een hoofdtrainer ter plaatse verklaarde dat tot 1.200 duiven in quarantaine zijn gestorven: 'Je kunt er niets aan doen. Je gaat met een zak naar binnen, raapt ze op en gooit ze in de prullenbak.'

Gigantische verliescijfers ook in Duitsland aangetoond

Een studie berekent bij duivenwedvluchten een gemiddeld verliespercentage van 53 procent per seizoen. [3] Als de vogels achterblijven bij de verwachtingen en ongeschikt zijn voor verdere fokkerij, doden fokkers ze vaak in strijd met het dierenwelzijn, door aan de nek van de duiven te trekken of hun kop om te draaien – dat alles zonder verdoving.

Wedvluchten vergroten de duivenpopulatie in steden

In Duitsland neemt ongeveer de helft van de bijna 50.000 postduivenhouders deel aan wedvluchten. Naar schatting worden 2,5 miljoen zogenaamde postduiven gehouden in Duitse duiventillen. De stedelijke duivenpopulaties worden voortdurend aangevuld met gestrande dieren uit wedvluchten en hun nakomelingen. In de stad hebben deze dieren, door hun conditionering op speciaal voer en hun domesticatie, slechte overlevingskansen. De 'gestrande' vogels, die door de fokkerij een hoge voortplantingssnelheid hebben, worden aan talrijke gevaren blootgesteld en leven in de steden vaak op de rand van de hongerdood.