Hobbyjager bij Kops-stuwmeer vermist

Na het ongewone ongeval van een 72-jarige hobbyjager bij het Kops-stuwmeer bij Galtür duurt de zoektocht naar de vermiste voort.

Het voertuig van de man kon inmiddels op zo'n 50 tot 53 meter diepte gelokaliseerd worden. Van de bestuurder zelf ontbreekt echter nog steeds elk spoor.

Het ongeval gebeurde op 2 oktober 2025, toen de hobbyjager met zijn terreinwagen over de stuwmuur van het Kops-stuwmeer reed. Volgens de tot dusver bekende bevindingen van de politie opende de man de slagboom naar de muuroverkant met een sleutel en verloor kort daarna, om nog onbekende redenen, de controle over zijn voertuig. De auto stortte over een steile helling en zonk weg in het koude water van het hooggebergtemeer.

Een andere hobbyjager die achter hem reed, merkte de koplampen van het wegzinkende voertuig op en alarmeerde onmiddellijk de hulpdiensten. Brandweer, waterreddingsdienst, bergredding en politie zetten daarop een grootschalige zoekactie in gang. De zoektocht bleek vanaf het begin moeilijk: het stuwmeer is tot 60 meter diep, het zicht onder water bedraagt nauwelijks een halve meter, en de temperaturen liggen slechts enkele graden boven het vriespunt.

Duikers en sonarteams van de waterreddingsdienst probeerden de daaropvolgende dagen het voertuig te lokaliseren. Op 7 oktober lukte het uiteindelijk om het wrak met behulp van moderne sonartechniek op ongeveer 53 meter diepte te lokaliseren en met een boei te markeren. De berging zal worden voortgezet zodra aan de technische voorwaarden is voldaan.

De omstandigheden onder water zijn extreem veeleisend. Men ziet vaak niet eens het einde van de grijparmen, verklaarde een woordvoerder van de waterreddingsdienst tegenover ORF Vorarlberg. Ook op afstand bestuurde duikrobots stuiten door het beperkte zicht en de troebelheid van het water op hun grenzen.

De politie van Vorarlberg bevestigde dat het onderzoek naar het verloop van het ongeval nog steeds loopt. Aanwijzingen voor betrokkenheid van derden zijn er tot dusver niet.

Het Kops-stuwmeer ligt op meer dan 1’800 meter hoogte in het Montafon en is een geliefd uitstap- en jachtgebied. De toegang tot de stuwmuur is doorgaans alleen toegestaan voor bevoegde personen.

Voor de familie en vrienden van de vermiste blijft de onzekerheid groot. De hulpdiensten hopen het voertuig in de komende dagen te kunnen bergen en zo ook duidelijkheid te kunnen scheppen over het lot van de hobbyjager. Volgens de statistiek van dodelijke jachtongevallen op wildbeimwild.com komen er telkens weer ernstige ongelukken voor bij de hobby hunting.

Volgens IG Wild beim Wild zijn er voor hobby jagers jaarlijkse medisch-psychologische geschiktheidskeuringen naar Nederlands voorbeeld nodig, alsook een bindende leeftijdsgrens. De grootste leeftijdsgroep onder hobbyjagers is tegenwoordig 65+. In deze groep nemen leeftijdsgebonden beperkingen zoals afnemend gezichtsvermogen, vertraagde reactietijden, concentratiezwakte en cognitieve tekorten statistisch duidelijk toe. Tegelijkertijd tonen ongevalanalyses aan dat het aantal ernstige jachtongevallen met gewonden en doden vanaf de middelbare leeftijd significant stijgt.

De regelmatige berichten over jachtongevallen, dodelijke fouten en misbruik van jachtwapens tonen een structureel probleem aan. Het privébezit en gebruik van dodelijke vuurwapens voor vrijetijdsdoeleinden onttrekt zich grotendeels aan continue controle. Vanuit het perspectief van IG Wild beim Wild is dit niet langer verantwoord. Een praktijk die berust op vrijwillig doden en tegelijk aanzienlijke risico's voor mens en dier met zich meebrengt, verliest haar maatschappelijke legitimiteit.

Hobby Jacht berust bovendien op speciesisme. Speciesisme beschrijft de systematische minachting van niet-menselijke dieren enkel op basis van hun soort. Het is vergelijkbaar met racisme of seksisme en is noch cultureel noch ethisch te rechtvaardigen. Traditie vervangt geen morele toetsing.

Juist op het gebied van hobbyjacht is kritische toetsing onmisbaar. Nauwelijks een ander terrein wordt zo sterk gekenmerkt door verhullende verhalen, halve waarheden en gerichte desinformatie. Waar geweld genormaliseerd wordt, dienen narratieven vaak ter rechtvaardiging. Transparantie, controleerbare feiten en een open maatschappelijk debat zijn daarom onmisbaar.