Hubertusmis in Flühli: kerk mag hobbyjacht niet sacraliseren
Op zondag 18 oktober 2026 vindt om 10.00 uur in de parochiekerk van Flühli (LU) een Hubertusmis plaats.
Christelijk geloof en hobbyjacht sluiten elkaar volledig uit. Het ontstaansmoment van het christendom is de kribbe: een kind, geboren tussen os en ezel, omringd door dieren die geen prooi zijn, maar reisgenoten. Het christendom begint met een beeld van vrede tussen mens en dier, niet met het halali. Wie in deze traditie staat, kan het achtervolgen, aanschieten en doden van voelende wilde dieren niet tot onderwerp van een kerkdienst maken.
IG Wild beim Wild bekritiseert dat de kerk haar ruimtes en haar eredienst beschikbaar stelt voor een jachtscenografie. Jachthoornmuziek, jachtverenigingen en jachtrituelen zijn geen neutrale decoratie. Ze staan voor een cultuur van het achtervolgen, aanschieten en doden van wilde dieren. Wanneer kerken deze symbolen in de eredienst integreren, wordt de hobbyjacht religieus en moreel opgewaardeerd. Dat is in strijd met de christelijke aanspraak op barmhartigheid, geweldloosheid en verantwoordelijkheid voor de schepping.
Ook het beroep op de heilige Hubertus houdt geen stand. De historische Hubertus van Luik was een bisschop uit de 8e eeuw. Het bekende verhaal van het hert met het kruis in het gewei werd hem pas vele eeuwen later toegeschreven en gaat terug op de legende van de heilige Eustachius. In dit verhaal wordt een jager niet in zijn handelen bevestigd: hij breekt de jacht af, werpt zijn wapen weg en verandert zijn leven. Om precies dit bekeringsverhaal te gebruiken als legitimatie van een jachtelijk vormgegeven kerkdienst, verdraait de kern ervan tot het tegendeel.
Wilde dieren zijn geen decorstuk en geen willekeurig aangroeiende hulpbron. Het zijn voelende wezens met een sociale structuur. Reeën, hertachtigen, vossen en vele andere soorten leven in familieverbanden, brengen hun jongen maanden lang groot en onderhouden nauwe bindingen. De hobbyjacht verscheurt deze verbanden. Wordt een moederdier doodgeschoten, dan verhongeren of verwezen de jongen. Wie in de herfst en winter oudere dieren doodt, doodt in veel gevallen ook de nakomelingen, alleen langzamer en onzichtbaar. Van een gewoonte die families uitwist, kan geen kerkdienst voldoende afstand nemen.
De jacht is geen onschuldige folklore. Voor wilde dieren betekent zij achtervolging, doodsangst, verwondingen en dood. En zij eindigt vaak niet met een zuivere schot. In Graubünden, een van de weinige kantons die boek houden over naspeuringen, wordt één op de tien hertachtigen slechts aangeschoten in plaats van gedood. Het succes van naspeuringen ligt afhankelijk van het kanton tussen 35 en 65 procent. Dat betekent: tot de helft van de verwonde dieren sterft zonder verlossing, vaak over uren of dagen. De Stiftung für das Tier im Recht schat landelijk jaarlijks 3000 tot 4000 stuks gevlucht wild. Deze cijfers maken zichtbaar wat jachthoorns en uniformen verbloemen.
De hobbyjacht doodt niet alleen dieren. Zij eist regelmatig mensenlevens. Alleen al in het weekend van 5 september 2026 stierven in Tessin op dezelfde dag twee jagers tijdens de jachtuitoefening. Wiskundig gezien vindt in Zwitserland om de 29 uur een jachtongeval. De de officiële telling begint pas in het jaar 2000 en omvat noch de doden van de decennia daarvoor, noch de vele gevallen die als doodslag of uitgebreide zelfmoord met het legale jachtwapen helemaal niet als «jachtongeval» worden geteld. Europawijd loopt het aantal slachtoffers in de honderden. Een vrijetijdsbesteding die mensen en dieren het leven kost, hoort niet in de kerk gevierd te worden.
Het kan ook anders. IG Wild beim Wild zet zich in voor een professioneel, wetenschappelijk onderbouwd wildbeheer naar het voorbeeld van het kanton Genève. Daar is de hobbyjacht sinds 1974 verboden. Waar een ingreep noodzakelijk is, handelen opgeleide overheidsboswachters gericht, gecontroleerd en op vakkundige basis, niet omdat voor een diersoort net het jachtseizoen is geopend en er voor het plezier geschoten mag worden. Dit model laat zien: de bescherming van mens, wild dier en leefgebied vereist vakkennis, geen hobbyjacht en zeker geen kerkelijke zegen daarvoor.
IG Wild beim Wild roept de verantwoordelijken van de betrokken parochie op om af te zien van de kerkelijke opwaardering van de hobbyjacht. Kerken moeten plekken zijn waar medeleven en de bescherming van kwetsbare wezens gelden, geen plekken waar geweld tegen wilde dieren met jachthoorns en religieuze symboliek geromantiseerd wordt.
Dieren hebben geen kerkelijke zegen nodig voor hun vervolging. Zij hebben bescherming nodig.
De gegevens over tijdstip, locatie en medewerkenden komen uit de openbare evenementenaankondiging van de jachtpers en zijn op 8 september 2026 gedocumenteerd.
Meer achtergrondinformatie over de Zwitserse hobbyjacht en de gevolgen daarvan voor wilde dieren en mensen vindt u in de categorie Jacht en in de categorie Wilde dieren op wildbeimwild.com.