Okrucieństwo wobec zwierząt: masakra lisów w Szwajcarii

Lisy jako drapieżniki polujące na gryzonie są niezbędne zarówno dla rolnictwa, jak i leśnictwa, oraz mają istotny udział w ograniczaniu „patogenów przenoszonych przez gryzonie”, takich jak hantawirusy czy borrelie.

Z tych powodów powinniśmy postrzegać lisa takim, jaki jest w rzeczywistości – jako ważny element ekosystemu i wzbogacenie rodzimej fauny.

Badania IG Wild beim Wild przeprowadzone w kantonalnych urzędach do spraw łowiectwa i rybołówstwa ujawniły zaskakujące fakty. Jedynie kanton Lucerna prowadzi na przykład statystykę chorób u lisów. Tak więc z 2217 bezsensownie odstrzelonych lisów w kantonie Lucerna w sezonie łowieckim 2018/19 tylko 39 lisów było chorych (32 przypadki świerzbu, 1 przypadek nosówki, 6 innych chorób). Wszystkie inne lisy zostały zutylizowane na koszt podatników.

W Szwajcarii szczególnie negatywnie wyróżniają się kantony Berno, Argowia, Gryzonia, Sankt Gallen, Wallis, Lucerna i Zurych, gdzie odnotowuje się nieproporcjonalnie wysoki poziom polowań na lisy i borsuki, a więc znęcania się nad zwierzętami.

W kantonie Berno, według federalnej statystyki łowieckiej, odstrzeliwuje się około jednej piątej wszystkich lisów rudych w Szwajcarii, mimo że eksperci nie widzą w tym żadnego sensu.

Odstrzały specjalne w federalnej statystyce łowieckiej

Definicja odstrzału specjalnego: odstrzał wewnątrz obszaru chronionego lub w okresie ochronnym, spowodowany chorobą lub obrażeniem. Odstrzały te były wykonywane przez kantonalnych strażników przyrody na obszarze chronionym lub przez nadzór łowiecki w rewirach.

W kantonie Berno odstrzały specjalne są jednak swego rodzaju systemem nagród dla myśliwych rekreacyjnych. 800 bernijskich myśliwych rekreacyjnych w kantonie Berno, którzy szczególnie angażują się w działania z zakresu ochrony populacji, otrzymuje co roku specjalne zezwolenia. Gatunki zwierząt zwolnione w tym okresie od 16 czerwca do 31 sierpnia, takie jak wrony siwe, gawrony, sójki, sroki, zdziczałe koty domowe, szopy pracze, jenoty, lisy i borsuki, są po prostu odstrzeliwane, mimo że obowiązuje wobec nich okres ochronny do 31.8. Choć na poziomie kantonalnym te dzikie zwierzęta powinny być chronione, w 2018 roku na podstawie tych specjalnych zezwoleń zastrzelono na przykład 300 lisów i 371 borsuków. Nawet sójki nie są oszczędzane przed manią strzelania myśliwych rekreacyjnych.

Stosunki jak w najgłębszym sredniowieczu w Gryzonii! Zgodnie z uchwala zarzadu gminy Laax, wyplacana jest premia w wysokosci 40 franköw za kazdego lisa i kazdego borsuka zastrzelonego podczas polowania niskiego przez miejscowych myśliwych na terenie gminy Laax.

W piśmie skierowanym do wszystkich gmin w kantonie Zurych, dotyczącym nowo wprowadzonych nocnych polowań na lisy i borsuki, kontrowersyjny Urs Philipp z Urzędu do spraw Łowiectwa i Rybołówstwa twierdzi, że lisy przenoszą wściekliznę, choć szwajcarskie centrum ds. wścieklizny ostrzega, że myśliwska redukcja populacji lisów jest niemożliwa, a łowiectwo rekreacyjne w celu zwalczania wścieklizny jest wręcz kontraproduktywne. Jak wiemy dzisiaj, dopiero przyjazne zwierzętom szczepionki doustne pozwoliły pokonać wściekliznę lądową – od 1999 roku uważana jest ona za wyeliminowaną w Szwajcarii i w dużej części Europy!

Zgodnie z federalną statystyką łowiecką lisy w kantonie Appenzell Ausserrhoden są ścigane przez całe 5,5 miesiąca – borsuki przez 6 miesięcy. Przy takim stresie i presji łowieckiej nie trzeba się zastanawiać, dlaczego te zwierzęta chorują. W całej Europie epicentrum zgłoszeń bąblowicy wielojamowej lisów od lat znajduje się w Szwajcarii Wschodniej! Choć nasi myśliwi rekreacyjni zawsze twierdzą, że troszczą się o zdrowe populacje dzikich zwierząt, w rzeczywistości praktykują głównie znęcanie się nad zwierzętami.

W kantonie Solura w sezonie łowieckim 2018 zabito 658 przeważnie zdrowych lisów i 222 borsuki, bez podstaw naukowych i bez wiedzy z zakresu biologii dzikich zwierząt, przez radykalnych myśliwych rekreacyjnych.

Polowanie na lisy jest, według współczesnej nauki, bezcelowe pod względem ekologicznym, ekonomicznym i epidemiologicznym – a nawet kontraproduktywne! W zasadzie populacje lisów poddane słabszej presji łowieckiej wydają na świat mniej potomstwa.

IG Wild beim Wild uważa, że te bezsensowne masakry i cierpienie zwierząt w środowisku, które jest domem dla nas wszystkich, nie są czasami adekwatne, i domaga się zakazu całego łowiectwa niskiego!

Źródła i badania:

1. Federalna statystyka łowiecka
2. Berno: Zatrzymajcie masakre lisow i borsukow
3. Gryzonia: Zatrzymajcie masakre lisow i borsukow
4. Appenzell Ausserrhoden: Zatrzymajcie masakrę lisów i borsuków
5. Zurych: Zatrzymajcie masakre lisow i borsukow
6. Solura: Zatrzymajcie masakre lisow i borsukow

Aktualizacja 2025: Nowe fakty na temat polowań na lisy i bąblowicy wielojamowej

Od publikacji w lutym 2020 roku kluczowe tezy artykułu znalazły potwierdzenie:

• Statystyki łowieckie
  Szwajcarska statystyka łowiecka wciąż wykazuje wysokie liczby odstrzałów. Tylko w sezonie łowieckim 2022/23 na tzw. łowach niższych zabito dla rozrywki blisko 19 000 drapieżników, takich jak lisy. Trwały, regulujący wpływ na populacje lisów lub konflikty nadal nie jest udokumentowany.
• Tasiemiec lisi
  Nowe badania klasyfikują Szwajcarię jako europejski punkt szczególnego nagromadzenia bąblowicy wielojamowej. Wzrost liczby przypadków wyjaśnia się przede wszystkim wysoką gęstością populacji lisów, bliższym kontaktem między dzikimi zwierzętami, zwierzętami domowymi i ludźmi, a także lepszą diagnostyką. Instytucje specjalistyczne wciąż rekomendują higienę, regularne odrobaczanie psów oraz edukację, a nie masowe zabijanie lisów.
• Modele bez łowiectwa rekreacyjnego
  Kanton Genewa pozostaje ważnym przykładem przeciwnym: od dziesięcioleci funkcjonuje tam system bez łowiectwa rekreacyjnego, z kontrolowanymi przez władze interwencjami jako ostatnim środkiem. Nie doszło tam do załamania ekosystemów ani katastrofy epidemiologicznej.

Aktualne dane potwierdzają zatem krytykę bezsensownego i sprzecznego z ochroną zwierząt zabijania lisów w Szwajcarii.

Dossier: Lis w Szwajcarii: najczęściej ścigany drapieżnik bez lobby | Polowanie na lisy bez faktów: jak JagdSchweiz wymyśla problemy