Wildnetten zijn dodenvallen

Een lynx die een lam wilde vangen, werd zelf slachtoffer nadat hij verstrikt raakte in het net.

De opgeroepen wildbeheerder in Ardon in Wallis kon alleen nog de dood van beide dieren vaststellen, zoals lenouvelliste.ch schrijft.

Elk jaar komen er in Zwitserland duizenden dieren om in hekwerken of raken ze erdoor gewond.

Hiervan hebben wilde dieren net zo goed te lijden als landbouwhuisdieren. Voor de problematische weidenetten bestaan tegenwoordig praktische, diervriendelijkere alternatieven.

Weidenetten – zonder toezicht worden ze een dodelijke val

Weidehekken zorgen ervoor dat weidedieren niet kunnen ontsnappen en ongewenste gasten niet kunnen binnendringen. Voor wilde dieren vormen hekken daarentegen vaak onnatuurlijke grenzen in hun leefgebied. Afhankelijk van het type hek en de locatie kunnen ze onoverkomelijk zijn of juist gevaarlijke vallen vormen. Een ideaal hek houdt dus weidedieren binnen de weide, beschermt ze tegen gevaren van buitenaf en is voor wilde dieren makkelijk te passeren en ongevaarlijk.

Weidenetten (flexibele steekhekken) kunnen als een vangnet werken. Wanneer weide- of wilde dieren erin verstrikt raken, hebben ze meestal geen kans om zichzelf te bevrijden. Dit gebeurt wanneer dieren door het hek heen eten of wanneer ze tijdens gevechten of op de vlucht tegen het hek aan rennen. Als de weidenetten onder stroom staan, betekenen de aanhoudende stroomstoten voor gevangen dieren een extra kwelling die tot de dood kan leiden. Vooral reeën, gemzen en herten zijn getroffen, vaak ook nuttige kleine dieren zoals egels en amfibieën. Ook schapen en geiten raken regelmatig verstrikt in deze hekken en komen erin om; jonge dieren lopen daarbij het grootste risico.

Veehekken worden voor wilde dieren zoals reeën, herten, gemzen en roofvogels regelmatig dodelijke vallen, vooral in de herfst, wanneer het vee de alpenweiden heeft verlaten.

Wat elektrische weidenetten betreft, bestaan er geen “ongevaarlijke” netten voor de egel, zolang de op één na onderste draad onder stroom staat.

Goed advies voordat u begint

Alle grote omheiningsbedrijven in Zwitserland beschikken tegenwoordig over vakpersoneel dat op de hoogte is van de moderne ontwikkelingen op het gebied van omheiningssystemen en helpt om voor elk bedrijf en elke locatie de optimale oplossing te vinden. Afhankelijk van de situatie moeten verschillende soorten omheiningen worden gekozen, waarbij in elk geval rekening moet worden gehouden met wilde dieren. Daarvoor moeten bestaande wildwissels, geliefde uittreedplaatsen uit het bos, vluchtroutes en het gedrag van wilde dieren in aanmerking worden genomen.

De ideale weidedraad

• vormt voor weidedieren een zichtbare en geaccepteerde grens
• is voor wilde dieren zichtbaar en doorlaatbaar
• veroorzaakt geen verwondingen, noch bij mensen noch bij dieren
• kan na het weiden eenvoudig worden verwijderd (mobiele omheining)

Zowel weidedieren als veel wilde dieren zijn vluchtdieren: wanneer ze aan gevaar worden blootgesteld of schrikken, reageren ze met vluchten. Tijdens de vlucht worden omheiningen vaak niet meer als grens herkend en worden ze doorbroken of overgesprongen, of de dieren rennen rechtstreeks tegen de omheining aan. Ernstige verwondingen door hopeloos verstrikt raken of blijven hangen zijn het gevolg, vooral wanneer ongeschikte omheiningen worden gebruikt. Vaak lopen dergelijke ongelukken uiteindelijk dodelijk af.

Van het grootste belang is dat tijdelijke omheiningen worden opgeruimd zodra er geen dieren meer in de wei staan, niet alleen om het omheiningsmateriaal te beschermen, maar vooral om onnodige conflicten met wilde dieren te voorkomen.

Prikkeldraad: een relikwie uit vervlogen tijden

Prikkeldraad met zijn vlijmscherpe ijzeren weerhaken voldoet niet aan de eisen die aan een moderne omheining worden gesteld, omdat het risico op verwondingen groot is, vooral voor roofvogels en grotere wilde dieren zoals reeën, gemzen en herten. Maar ook weidedieren kunnen zich aan prikkeldraad ernstig verwonden wanneer ze er overheen of onderdoor willen, of wanneer ze bij een eventuele vlucht tegen de omheining aan rennen. Tegenwoordig zijn er voldoende diervriendelijkere, praktisch bruikbare alternatieven. Het kanton Graubünden gaat hierin met goed voorbeeld voorop: daar is prikkeldraad in veel gemeenten al decennialang verboden. Prikkeldraadomheiningen moeten in heel Zwitserland worden verboden, bestaande omheiningen zo snel mogelijk worden vervangen of in elk geval in de winter worden neergelegd.

Iedereen kent ze, de vlijmscherpe punten van prikkeldraad.

Al bij lichte aanraking kunnen ze ernstige scheurwonden veroorzaken. Op weiden voor paarden, lama's en alpaca's is prikkeldraad in Zwitserland sinds september 2008 eindelijk verboden – voor andere landbouwhuisdieren mag het echter nog steeds worden gebruikt. Bij koeien, geiten en schapen neemt het Bundesamt für Veterinärwesen ernstige verwondingen nog altijd op de koop toe. Als een dier bij een conflict met soortgenoten of bij een vluchtreactie in prikkeldraad rent, zijn bloedende schrammen, diepe scheurwonden of ook uierverwondingen het gevolg.

Ook voor wilde dieren is prikkeldraad een verraderlijke en vaak dodelijke val. Herten, reeën en gemzen op de vlucht of roofvogels tijdens hun aanvalsvlucht kunnen tegen de afrasteringen botsen. Het gevaar is vooral groot bij slecht zicht (mist, schemering, duisternis) of in de winter, wanneer de afrasteringen onder de sneeuw liggen. Verwondingen aan de vlijmscherpe punten zijn in het gunstigste geval zeer pijnlijk en in het ergste geval dodelijk. Het is een lang, kwellend sterfproces.

Prikkeldraad is een relict uit vervlogen tijden, waarvoor er tegenwoordig goedkopere, veiligere en voor landbouwhuisdieren en wilde dieren minder schadelijke afrasteringssystemen bestaan. – IG Wild beim Wild

Wild beim Wild eist met klem eindelijk veilige afrasteringen voor wilde dieren en weidedieren!

Bron: STS-informatieblad: Veilige weideafrasteringen voor landbouwhuisdieren en wilde dieren