Vossenjacht: 10'000 Zwitserse jagers kwellen hondachtigen
In Luxemburg functioneert de natuur zonder vossenjacht ethischer en is het veiliger voor de bevolking. De vos is daar sinds 2015 geen bejaagbare soort meer.
Zo'n 10'000 recreatieve jagers in Zwitserland kwellen, verwonden en doden ieder jaar meer dan 20'000 van deze fascinerende wilde dieren, naast kraaien, gaaien, eksters, huiskatten, eenden, dassen, enzovoort.
Het Groothertogdom Luxemburg heeft een oppervlakte van 2.586,4 km², ongeveer even groot als de kantons Appenzell Innerrhoden, Appenzell Ausserrhoden, Zug, Nidwalden, Obwalden, Basel-Landschaft en Glarus samen.
Sinds 2015 zijn in de bovengenoemde kantons in Zwitserland ongeveer 7'000 meestal gezonde rode vossen zinloos voor de lol doodgeschoten. Onder de streep zijn er zowel in Luxemburg als in deze kantons in Zwitserland vandaag evenveel vossen als vijf jaar geleden. Het verschil met Luxemburg is dat de nutteloze vossenjacht in Zwitserland gepaard is gegaan met aanzienlijke dierenmishandeling.
Natuurbeschermingsorganisaties en de autoriteiten in Luxemburg hebben geen problemen vastgesteld door het verbod op de vossenjacht; er zijn geen aanwijzingen voor een toename van de vossenpopulatie, en de besmettingsgraad van vossen met de vossenlintworm is sinds het jachtverbod zelfs afgenomen. Was deze in 2014, bij aanhoudende bejaging, nog gestegen tot 39,7%, in 2017 lag ze nog maar op 24,6%. Er zijn overduidelijk geen steekhoudende argumenten die pleiten voor de vossenjacht en dus tegen het verbod op de vossenjacht.
Feiten in plaats van jagerslatijn ofwel dierenmishandeling
Dienovereenkomstig is elke vossenjacht in Zwitserland een duidelijke schending van de dierenwelzijnswet, omdat een redelijke reden ontbreekt. Er zijn al meer dan 30 jaar minstens 18 wildbiologische studies (3) die bewijzen: vossenjacht reguleert niet en is ook niet geschikt voor ziektebestrijding. Integendeel (4, 5)!
Wie nu nog vossen jaagt, jaagt niet op een waardige manier (Dierenmishandeling tijdens de vossenjacht).
Dan prijzen wij het kanton Genève met een professioneel wildbeheer zonder recreatieve jagers, maar met integere wildhoeders. Ook in Genève worden geen vossen, marters, dassen enzovoort gereguleerd alleen omdat het jachtseizoen is en misleide personen een hobby willen uitoefenen. Dit blijkt ook uit de federale jachtstatistiek. Typisch Zwitserse waarden zoals veiligheid, dierenwelzijn en ethiek zijn het motto in Genève.
Voor IG Wild beim Wild is het niet zinvol om de kantons meer bevoegdheden te geven in de jachtwet, zoals op 17.5.2020 ter stemming komt – integendeel. Zij kunnen niet omgaan met de verantwoordelijkheid, zijn overweldigd, zijn als recreatieve jagers en besluitvormers onvoldoende opgeleid en ze liegen. Bovendien hebben ze al genoeg vrijheid van handelen. Actuele voorbeelden zijn onder andere het diensthoofd voor jacht en visserij in het kanton Zürich, dat onlangs de nachtjacht op vossen heeft ingevoerd, met de bewering dat vossen hondsdolheid zouden overbrengen. Zoals we vandaag weten, konden alleen diervriendelijke vaccinatiebaten de terrestrische hondsdolheid overwinnen – deze geldt in Zwitserland sinds 1998 en in grote delen van Europa als uitgeroeid!
IG Wild beim Wild vindt dat deze zinloze slachtpartijen en deze dierenmishandeling door recreatieve jagers in Zwitserland in onze hele leefomgeving niet meer van deze tijd zijn en eist een verbod op de gehele lagejacht! Het aandeel van bedreigde soorten is volgens de VN in geen enkel land ter wereld zo groot als in Zwitserland. Het is naïef te verwachten dat recreatieve jagers daar iets aan zullen veranderen. Daarvoor ontbreekt het gezonde gedachtegoed en de ethische hygiëne.
«De lagejacht is niet noodzakelijk, maar wel gerechtvaardigd. Zo kan men zich ook afvragen of het zinvol is om bessen en paddenstoelen in het bos te verzamelen.»
Robert Brunold, voorzitter van de recreatieve jagers Graubünden