Hoe de jacht-PR realiteit en verantwoordelijkheid verdraait
IG Wild beim Wild wijst jachtbeurzen zoals de «Hohe Jagd & Fischerei» duidelijk af, omdat ze het doden van dieren als vrijetijdsvermaak en cultuurgoed ensceneren en daarmee een geweldscultuur normaliseren die onverenigbaar is met eigentijdse dieren- en natuurbescherming.
In plaats van beurzen voor wapens, trofeeën en jachtreizen zijn er platforms nodig voor echte bescherming van wilde dieren, educatie, meelevende ontmoetingen met wilde dieren en het stoppen met de hobbyjacht. De Salzburgse jachtlobby presenteert de beurs «Hohe Jagd & Fischerei» als «trefpunt voor passie, vakmanschap en echte natuurbeleving», maar achter deze welbehaaglijke jachtretoriek schuilt een systeem dat wilde dieren doelgericht produceert om afgeschoten te worden en predatoren bestrijdt.
Wanneer jagersorganisaties spreken over «verbondenheid met de natuur», «verantwoordelijkheid voor wild en bos» en «echte natuurbeleving», verzwijgen ze stelselmatig dat hun praktijk in Europa al decennialang gebaseerd is op kunstmatig hoog gehouden hoefdierpopulaties, intensieve bijvoedering, trofeeëncultus en de jacht op vossen, kraaien en andere predatoren, dus op ingrepen die natuurlijke regulatiemechanismen verzwakken en de ecologische rol van predatoren delegitimeren.
Hobbyjagers presenteren zich graag als «partners van de natuur» en «garantie voor het evenwicht», terwijl diezelfde verenigingen politiek mobiliseren tegen streng beschermde dieren zoals lynx en wolf, afschotregimes eisen en vijandbeeldcampagnes voeren tegen predatoren. Het gepraat over «verantwoordelijkheid tegenover de natuur» is in deze context vooral woordspelerij: het verhult het feit dat hier een vrijetijdsactiviteit met vuurwapens tot norm wordt verklaard en als «natuurbescherming» wordt verkocht, terwijl de wetenschappelijke literatuur en praktijkvoorbeelden uit jachtarme of jachtvrije regio's laten zien dat populaties wilde dieren zich zonder hobbyjacht en met professioneel beheer van wilde dieren, habitatbescherming en verkeersgeleiding kunnen stabiliseren.
De IG Wild beim Wild roept media en politiek daarom op om de PR-formules van de jachtlobby kritisch te bevragen en niet de taal over te nemen van degenen die van wilde dieren «stuks» maken en predatoren tot problemen herinterpreteren, alleen omdat ze hun jachttraditie in de weg staan.