Największe targi łowieckie Europy: wyprzedaż przyrody

Protest skierowany jest konkretnie przeciwko utrzymującej się ofercie wyjazdów na łowiectwo trofeowe, podczas których dzikie zwierzęta, takie jak słonie, lwy czy niedźwiedzie polarne, są udostępniane do odstrzału za opłatą.

Według PETA zabijanie słoni oferowane jest już od 18’000 euro, lwów od 12’000 euro, a polowania na niedźwiedzie polarne od 44’000 euro, mimo że oferty te byłyby prawnie niemożliwe do zrealizowania, gdyby przeprowadzano je w Niemczech.

Organizacje zajmujące się ochroną zwierząt widzą w takich ofertach nie tylko problem moralny, lecz wyraz globalnego wymierania gatunków. Akcja protestacyjna przed targami pokazuje aktywistki i aktywistów w dramatycznej inscenizacji, mającej na celu zobrazowanie cierpienia zwierząt i skłonienie polityków do działania. PETA wzywa organizatora oraz miasto Dortmund do zaprzestania handlu wyjazdami myśliwskimi na targach oraz do konkretnego wprowadzenia zakazu importu trofeow łowieckich.

Wyhodowane i zastrzelone: polowanie w zagrodzie na lwy jako odzwierciedlenie problemu

Równolegle organizacja ochrony gatunków Pro Wildlife opublikowała raport dotyczący tzw. polowań w zagrodzie. W centrum uwagi znajdują się hodowlane farmy lwów w Republice Południowej Afryki, na których trzymanych jest ponad 8’000 zwierząt – znacznie więcej niż liczba dziko żyjących lwów w naturze. Zwierzęta te są systematycznie hodowane, często w złych warunkach, najpierw wykorzystywane jako atrakcja turystyczna, a później oferowane do odstrzału jako rzekomo „tanie” trofea.

Ekspertka Pro Wildlife, dr Mona Schweizer, określa odstrzał tych zwierząt jako „okrutny finał dożywotniego wyzysku”. Oficjalne dane pokazują, że od 2015 roku około 87 procent trofeów lwich importowanych do Niemiec pochodzi z takich hodowlanych lwów. Mimo silnej krytyki ze strony ekspertów import trofeów myśliwskich pozostaje w Niemczech legalny, podobnie jak promowanie takich wyjazdów myśliwskich na targach, takich jak «Łowiectwo i Pies».

Prawo ochrony zwierząt a moralny wymiar łowiectwa trofeowego

Z krytycznej wobec łowiectwa perspektywy, łowiectwo trofeowe jest symbolem głębokiej porażki ochrony dzikich zwierząt i etyki w postępowaniu z nimi. Komercjalizacja i wycena odstrzałów sprowadzają wysoko rozwinięte, społeczne zwierzęta, takie jak słonie i lwy, do towarów konsumpcyjnych dla zamożnych turystów łowieckich. Ten biznes, według wielu organizacji zajmujących się ochroną zwierząt, jest sprzeczny nie tylko z niemieckim prawem o ochronie zwierząt, lecz także z podstawowymi zasadami ochrony gatunkowej.

Ponadto badania naukowe pokazuja, ze polowania na trofea nie przyczynia się do ochrony populacji dzikich zwierząt, a wręcz przeciwnie, dotyka głównie genetycznie zdrowych i społecznie ważnych zwierząt. Myśliwi rekreacyjni często celują właśnie w szczególnie duże lub dominujące zwierzęta, które mają kluczowe znaczenie dla stabilnych struktur watah i stad.

Dlaczego radość z zabijania nie jest niewinnym motywem hobbystycznym

Osoby odczuwające radość z zabijania istot żywych i płacące za to, z psychologicznego punktu widzenia nie wykazują normalnego zachowania rekreacyjnego. Zachowanie takie stoi w sprzeczności z podstawowymi mechanizmami empatii, współczucia i moralnego hamowania, obecnymi u zdecydowanej większości psychicznie zdrowych ludzi. Psychologicznie jest to odbiegające od normy zachowanie agresywne, nawet jeśli jest ono tolerowane politycznie czy kulturowo.

Radość z zabijania jest klasyczną cechą przemocy motywowanej przyjemnością. Sam akt przemocy działa nagradzająco: nie wynik, nie rzekoma konieczność, lecz samo zabijanie. Nie jest to zjawisko marginalne, lecz jasno opisane w psychologii przemocy.

Nie każda osoba polująca będzie przeżywać akt zabijania w ten sam sposób ani otwarcie nazywać go radością. Jednak ten, kto przeżywa łowiectwo rekreacyjne właśnie jako radość z zabijania, jako adrenalinę, triumf czy osobistą satysfakcję, wykazuje psychologicznie problematyczną motywację przemocową. Jest ona historycznie i strukturalnie bliska autorytarnym i deprecjonującym sposobom myślenia, ponieważ czyni zabitą istotę żywą środkiem do własnej satysfakcji.