Szopy pracze w Bielefeld: im więcej się zabija, tym więcej przybywa

To, co w Bielefeld komunikuje się jako sukces, jest w biologii dzikich zwierząt znanym zjawiskiem: gdy populacja zostaje zdziesiątkowana przez odstrzały, reaguje ona zwiększonym tempem rozmnażania.

Szopy pracze, podobnie jak wiele innych ssaków, kompensują straty poprzez większe mioty i wcześniejsze osiąganie dojrzałości płciowej. Kto więcej zabija, ten napędza produkcję. Samo miasto Bielefeld przyznaje, że prognoza rozwoju populacji nie jest możliwa, ponieważ brak jest danych o jej liczebności.

To nie jest ochrona przyrody. To system, który sam podtrzymuje swoje istnienie: więcej szopów praczy usprawiedliwia więcej hobbystycznego łowiectwa, więcej hobbystycznego łowiectwa produkuje więcej szopów praczy. Dla hobbystów, którzy sami określają odstrzał jako honorową służbę na rzecz społeczności, jest to wygodny układ.

Kassel chciało zrobić to inaczej. Krajowy związek łowiecki to powstrzymał.

Na początku sierpnia 2025 roku miasto Kassel uruchomiło zauważony w całym kraju projekt pilotażowy Federalnego Związku Pomocy Dzikim Zwierzętom (BVW): szopy pracze miały być chwytane do żywołapek monitorowanych kamerami, sterylizowane lub kastrowane przez weterynarzy, a następnie wypuszczane z powrotem w tym samym miejscu. Zaplanowano trzyletni okres trwania, pod nadzorem Uniwersytetu w Bonn. Bez środków państwowych, prowadzony przez wolontariuszy, biolożki i weterynarzy.

Pięć dni po rozpoczęciu projektu został on zatrzymany. Wstrzymanie zainicjował Krajowy Związek Łowiecki (LJV) Hesji. Złożył on w Prezydium Rządowym w Kassel wniosek o przeprowadzenie ekspertyzy prawnej i określił sterylizację jako «znaczącą ingerencję w organizm kręgowca», która wymaga zezwolenia zgodnie z prawem dotyczącym doświadczeń na zwierzętach. Prezydium Rządowe, którego kompetencje kraj związkowy Hesja właśnie pięć dni po rozpoczęciu projektu uregulował na nowo, zawiesiło projekt.

Argument LJV: Sterylizowanych zwierząt nie wolno ponownie wypuszczać na wolność, ponieważ nadal dokonują predacji żerowej. Federalne Ministerstwo Środowiska wyraźnie sprzeciwiło się temu przedstawieniu i potwierdziło, że sterylizacja lub kastracja gatunków inwazyjnych jest zgodna z prawem UE. Mimo to projekt pozostał zamrożony.

«Rozprzestrzenianie się szopów praczy pokazuje, że polowania w minionych dziesięcioleciach nie były skuteczne», stwierdził Federalny Związek Pomocy Dzikim Zwierzętom. Miasto Kassel poprosiło o «szybką decyzję właściwych organów». Naczelnik wydziału porządku publicznego oświadczył: «Bardzo ubolewamy nad tą sytuacją.»

Kto ma interes w tym, aby polowanie pozostało jedyną metodą?

Pytanie nasuwa się nieuchronnie: Dlaczego związek łowiecki zwalcza za pomocą nacisku prawnego bardziej przyjazny dla zwierząt, naukowo nadzorowany projekt alternatywny, który miał uzupełniać, a nie zastępować polowania? Odpowiedź leży w strukturze hobbystycznego polowania: Dopóki odstrzał pozostaje jedyną dozwoloną metodą, dopóty nienaruszona pozostaje również konieczność istnienia hobbystycznych myśliwych. Udany projekt sterylizacji udowodniłby, że istnieją alternatywy. Dla grupy interesu, która czerpie swą społeczną legitymację z regulacji liczebności populacji, jest to zagrożenie egzystencjalne.

W Bielefeld w latach 2025/26 zabito prawie 1’400 szopów praczy. Populacja rośnie. W Kassel zatrzymano projekt, który stawiał na naukę zamiast na broń palną. wildbeimwild.com o tym informował. Wzór jest taki sam jak w przypadku wilka, lisa i drapieżników: dzikimi zwierzętami się zarządza, a nie chroni. A kto kwestionuje to zarządzanie, zostaje zahamowany na drodze prawnej.