Odebranie przywilejów srodowiskowych zwiazkom łowieckim

Związki łowieckie nie powinny być dłużej uznawane w kantonie (………) za organizacje ochrony środowiska lub przyrody, jeśli reprezentują przede wszystkim rekreacyjne odstrzały i są zakorzenione w krajowych lub europejskich lobby łowieckich. Publiczne zaufanie i prawa współdecydowania w dziedzinie ochrony środowiska powinny być zarezerwowane dla prawdziwych organizacji ochrony przyrody i praw zwierząt.

1. Wniosek (motion)

Rada Rządowa zostaje zobowiązana do przedłożenia Wielkiej Radzie projektu zmiany kantonalnych podstaw prawnych regulujących uznawanie, wspieranie i współdecydowanie organizacji ochrony środowiska i przyrody. Dotyczy to w szczególności prawa ochrony środowiska, ustawy o planowaniu i budownictwie, prawa łowieckiego i prawa ochrony dzikich zwierząt, jak również ewentualnych rozporządzeń dotyczących skarg związkowych, praw do wysłuchania i dotacji.

Zmiana ustawy i rozporządzenia musi w szczególności zapewnić, że:

że związki łowieckie, których głównym celem jest organizowanie i wspieranie łowiectwa rekreacyjnego oraz odstrzałów zwierząt, co do zasady nie mogą być uznawane w kantonie (………) za organizacje ochrony środowiska lub przyrody.
że istniejące regulacje przyznające związkom łowieckim status organizacji środowiskowej lub porównywalne przywileje zostaną poddane przeglądowi i, w razie potrzeby, uchylone lub dostosowane. Dotyczy to w szczególności:
- udziału w oficjalnych gremiach ochrony środowiska i przyrody
- szczególnych praw do wysłuchania i współdecydowania w ramach postępowań w sprawach ochrony środowiska i planowania
- ewentualnego wsparcia finansowego powiązanego z funkcją środowiskową.
że kanton ustali jasne, obiektywne kryteria uznawania za organizację ochrony środowiska lub przyrody, między innymi:
- pierwotny cel statutowy w dziedzinie ochrony przyrody, krajobrazu lub zwierząt
- rzeczywiste główne obszary działalności w rozumieniu ochrony i wspierania różnorodności biologicznej, siedlisk i praw zwierząt
- niezależność od lobby łowieckiego i broni palnej oraz od organizacji, których głównym celem jest wykorzystywanie i zabijanie dzikich zwierząt.
że organizacje będące członkami lub partnerami nadrzędnych związków łowieckich i lobby łowieckich, które na poziomie krajowym lub europejskim reprezentują przede wszystkim interesy łowiectwa i przemysłu zbrojeniowego, nie mogą jednocześnie być uznawane za organizacje ochrony środowiska lub przyrody.
aby Rada Rządowa dokonała inwentaryzacji organizacji, które obecnie posiadają w kantonie szczególny status środowiskowy, i sprawdziła:
- które z nich reprezentują przede wszystkim interesy związane z użytkowaniem łowieckim
- które faktycznie w przeważającej mierze są zobowiązane do ochrony przyrody, bioróżnorodności i zwierząt.
aby rząd kantonalny, opierając się na tym, dokonał przeglądu listy uznanych organizacji oraz wszystkich związanych z nią przywilejów i w przyszłości uwzględniał wyłącznie organizacje spełniające nowe kryteria.
aby prawdziwym organizacjom ochrony środowiska i zwierząt przyznano co najmniej takie same lub lepsze prawa współdecydowania, jakie związki łowieckie otrzymywały dotychczas, powołując się na rzekomą funkcję ochrony środowiska.

Rada Rzadowa przedstawia w swoim przeslaniu:

które związki łowieckie i pokrewne organizacje w kantonie posiadają dotychczas status ochrony środowiska lub przyrody, lub korzystają z odpowiednich przywilejów
w jakim zakresie organizacje te uczestniczyły w gremiach, konsultacjach i postępowaniach
w jaki sposób proponowane zmiany wpłyną na skład i sposób działania odnośnych gremiów
jakie konsekwencje prawne i polityczne wiążą się z odebraniem związkom łowieckim przywilejów środowiskowych.

2. Krótkie uzasadnienie

Związki łowieckie chętnie przedstawiają się publicznie i w polityce jako opiekunowie przyrody i dzikich zwierząt. Ten wizerunek stoi w wyraźnej sprzeczności z ich faktycznym głównym celem: organizowaniem i obroną łowiectwa rekreacyjnego, legitymizowaniem odstrzałów oraz politycznym wpływaniem na sprawy w interesie łowieckim.

Polowanie nie jest środkiem ochrony, lecz formą użytkowania. Związki łowieckie w swojej istocie nie działają na rzecz indywidualnego prawa do życia dzikich zwierząt, lecz na rzecz ich planowego zabijania. Zazwyczaj reprezentują one:

interes w mozliwie jak najszerszych mozliwosciach odstrzalu
utrzymanie lub rozszerzenie przywilejow łowieckich
przeciwdziałanie zaostrzeniu przepisów o ochronie zwierząt
obronę tradycyjnych praktyk przemocy wobec dzikich zwierząt.

Jednocześnie związki łowieckie występują na szczeblu kantonalnym, krajowym i europejskim w ramach związków lobbingowych, ściśle powiązanych z przemysłem zbrojeniowym, które politycznie walczą o złagodzenie przepisów ochronnych i zniesienie ograniczeń dotyczących ingerencji. Takie interesy są nie do pogodzenia z wiarygodną rolą organizacji ochrony środowiska lub przyrody.

Kiedy związki łowieckie zasiadają w kantonalnych gremiach środowiskowych, korzystają z oficjalnych przywilejów środowiskowych lub występują jako głos ekologiczny w ramach postępowań planistycznych, prowadzi to do wielu problemów:

Opinia publiczna otrzymuje zniekształcony obraz tego, kto faktycznie reprezentuje interesy przyrody i zwierząt.
Prawdziwe organizacje zajmujące się ochroną zwierząt i przyrody są osłabiane w swojej roli, ponieważ głosy ze środowiska zwolenników celowego odstrzału zwierząt występują jako „ochrona środowiska”.
Decyzje w kwestiach środowiskowych i planistycznych mogą być kształtowane na niekorzyść ochrony zwierząt i ich siedlisk pod pozorem rzekomej kompetencji fachowej.

Pojęcie organizacji ochrony środowiska lub przyrody nie może zostać wydrążone poprzez nadawanie takiego samego statusu związkom, które przede wszystkim promują łowiectwo rekreacyjne i odstrzał zwierząt, jak organizacjom, które w przeważającej mierze angażują się na rzecz ochrony nienaruszalności zwierząt i ich siedlisk. Nie chodzi o zakazanie związków łowieckich, lecz o uczciwe nazwanie ich roli.

Z perspektywy krytycznej wobec łowiectwa problematyczne jest również to, że związki łowieckie w debatach politycznych często występują jako rzekomo neutralne instytucje fachowe, podczas gdy w rzeczywistości są głęboko osadzone w strukturach lobbystycznych broniących specyzmu, czyli strukturalnego nierównego traktowania zwierząt wyłącznie na podstawie przynależności gatunkowej. Ideologia, która systematycznie degraduje zwierzęta do roli obiektów przemocy rekreacyjnej, nie da się pogodzić z roszczeniem do reprezentowania ochrony środowiska czy przyrody.

Kanton (………) ma możliwość i odpowiedzialność przyznawania statusu środowiskowego wyłącznie organizacjom, które rzeczywiście spełniają to kryterium. Poprzez odebranie przywilejów środowiskowych związkom łowieckim:

zwiększa się przejrzystość wobec opinii publicznej i polityki
wzmacnia się wiarygodność gremiów środowiskowych i procedur konsultacyjnych
poprawia się wpływ prawdziwych organizacji ochrony przyrody i zwierząt wobec lobby łowieckiego.

Wniosek nie żąda ograniczenia wolności wypowiedzi związków łowieckich. Domaga się jedynie, aby interesy łowieckie stały się widoczne jako takie i nie mogły dłużej występować pod etykietą „środowisko”.