Zwitserland jaagt – maar waarom eigenlijk nog?

Het jachtjaar voor de geweerzwaaiers in Zwitserland loopt in de meeste kantons van 1 april tot en met 31 maart van het volgende jaar.

In Zwitserland leven ongeveer 100 zoogdiersoorten. Zij zijn onder te verdelen in de insecteneters, de vleermuizen, de knaagdieren, de hazen, de predatoren en de hoefdieren.

Terwijl de meeste Zwitsers wilde dieren hooguit tijdens het wandelen of op een wildcamera te zien krijgen, trekt jaar na jaar nog steeds een verbazingwekkend groot aantal militante hobby-jagers de bossen en bergen in.

Hun bloedige balans: 65’811 hoefdieren – reeën, edelherten en gemzen – werden in het jachtjaar 2023/24 geschoten. Daar kwamen nog meer dan 1’200 beschermde steenbokken bij tijdens de hoogjacht. Maar dat is slechts een deel van de balans. Bij de zogenaamde laagjacht, die volgens vooraanstaande biologen volkomen nutteloos is en die vooral predatoren treft, vielen nog eens 23’565 dieren. Bijna 20’000 daarvan waren rode vossen. Wolf en lynx worden in de zojuist gepubliceerde nieuwe statistiek niet vermeld.

Zinloze vossenjacht?

Nauwelijks een dier verdeelt de hobby-jagers en dieren- en natuurbeschermers zozeer als de vos. Voor de een een «regulatiegeval», voor de ander een symbool van achterhaalde jachttradities. Wetenschappelijk is de zaak al lang duidelijk: meer dan 18 studies tonen aan dat ook de vossenjacht geen populaties reguleert en evenmin tegen ziekten beschermt. Integendeel – de decimering kan sociale structuren binnen de populaties verwoesten en ziektedynamieken zelfs versterken.

Toch worden er elk jaar tienduizenden dieren doodgeschoten – een tegenstrijdigheid met de dierenbeschermingswet, die alleen ingrepen met een «redelijke grond» toestaat. Een dergelijke grond ontbreekt hier eenvoudigweg, klaagt IG Wild beim Wild aan.

Bedreigde soorten in het vizier

Nog absurder is de hobbyjacht op soorten die al lang als bedreigd gelden. De haas bijvoorbeeld staat op de Rode Lijst; zijn populaties zijn sinds de jaren 1950 ingestort. Toch werden in het afgelopen jachtjaar bijna 1’400 hazen gedood – ondanks beschermingsbepalingen in meerdere kantons.

Ook het alpensneeuwhoen is potentieel bedreigd en staat officieel onder bescherming. Toch vielen 282 dieren ten prooi aan de geweren van de geweldplegers. De tegenstrijdigheden in het Zwitserse jachtrecht worden daarmee overduidelijk.

Genève: een ander model

Een volledig andere weg bewandelt het kanton Genève. In 1974 schafte de bevolking via een volksstemming de hobbyjacht af. Sindsdien zorgen zo'n twaalf wildhoeders voor de populaties. Zij grijpen alleen in wanneer het werkelijk nodig is.

Het resultaat: 286 wilde zwijnen, 36 reeën en 19 edelherten werden vorig jaar gedood – aanzienlijk minder dan in jachtliefhebbende kantons. Vossen, dassen, hazen enzovoort? Nul. Het verschil is frappant: terwijl Genève met jaarlijks één miljoen frank voor wildbeheer en wildschade toekomt – omgerekend een kopje koffie per inwoner –, registreert het qua omvang vergelijkbare kanton Schaffhausen bijna 2’000 afschotten alleen al bij de hoefdieren, evenals honderden gedode predatoren. Aangezien Genève een internationale luchthaven heeft, worden er in het kader van de openbare veiligheid vogels geschoten. Daarnaast zijn er ook door de autoriteiten toegestane afschotten van vogels voor de spoorwegen en enkele boeren.

En de schade? Die verschilt nauwelijks. Integendeel: tijdens het jachtseizoen zoeken veel dieren uit de omliggende kantons en uit Frankrijk hun toevlucht in Genève – een levend bewijs dat wilde dieren jachtgebieden mijden.

Sanitaire en therapeutische afschotten door de circa 12 wildhoeders in het kanton Genève zijn niet hetzelfde als een regulerende bejaging op basis van jagerslatijn of een verkeerd begrepen natuurbeleving van de hobbyjagers.

Vóór het jachtverbod voor hobbyjagers in Genève werden er jaarlijks meer dan 400 jachtvergunningen verkocht. Vandaag zijn drie voltijdse betrekkingen nodig voor de regulering van de wilde dieren en preventie, wat een enorme winst voor de biodiversiteit betekent, die ook wetenschappelijk aangetoond en zichtbaar is. Typisch Zwitserse waarden zoals veiligheid, dierenwelzijn en ethiek zijn het devies in Genève. In totaal moet het kanton Genève ongeveer een miljoen frank inclusief wildschade per jaar opbrengen voor het wildbeheer. Ter vergelijking: de visserij zou aanzienlijk meer kosten met zich meebrengen, hoewel daar licenties worden verkocht.

Tussen onbeschaafdheid en wetenschap

De hobby-jacht in Zwitserland staat op een tweesprong. Wetenschappelijke studies tonen steeds duidelijker de tegenstrijdigheden en inefficiëntie ervan aan. Zelfs het federale Bureau voor Milieu (BAFU) laat via Wildtier Schweiz weten dat de jachtstatistiek slechts in beperkte mate conclusies over de toestand van de populaties toelaat.

In de chaos waarin de natuur zich na decennia van onwetenschappelijk hegen en verzorgen door de hobbyjagers bevindt, is het niet verwonderlijk dat steeds meer betrokkenen klagen.

Zo blijft een beeld van twee werkelijkheden: aan de ene kant kantons waar elk jaar tienduizenden dieren in naam van de «decimering» sterven. Aan de andere kant Genève, dat al een halve eeuw bewijst dat een modern, op dierenwelzijn gericht wildbeheer mogelijk is – en werkt.

De vraag dringt zich op: hoe lang wil Zwitserland nog vasthouden aan een systeem dat noch wetenschappelijk houdbaar noch ethisch verdedigbaar is?

De hobbyjacht heeft niet alleen geen culturele en nauwelijks een economische betekenis, maar ook ernstige ecologische gevolgen. Wie van de natuur houdt, zou zich ervan bewust moeten zijn dat elke verstoring – ook schijnbaar kleine – directe gevolgen heeft voor het leven van de dieren, de biodiversiteit en het milieu. Wat men liefheeft, doodt men niet. Een evenwichtig jachtbeheer zoals in het kanton Genève is daarom cruciaal om de soortenrijkdom en natuurlijke rust in onze bossen te behouden.

• Jagers verspreiden ziekten: Studie
• Wetenschappelijke literatuur: Studies rode vos
• Jacht bevordert ziekten: Studie
• Luxemburg verlengt verbod op vossenjacht: Artikel
• Verbod op de zinloze vossenjacht is te lang uitgesteld: Artikel
• Kleinwildjacht en wildziekten: Artikel
• Verjaging van wilde dieren: Artikel

Meer hierover in het dossier: Psychologie van de jacht

Natuurramp hobbyjagers

In de chaos waarin de natuur zich bevindt na decennialang beheer en verzorging door de hobby-jagers, is het aandeel bedreigde soorten in geen enkel land ter wereld zo groot als in Zwitserland. De huurmoordenaars veroorzaken al decennialang een ecologisch onevenwicht in het cultuurlandschap met soms dramatische gevolgen (beschermingsbos, ziekten, landbouwschade en veel meer). Meer dan een derde van de planten, wilde dieren en paddenstoelensoorten geldt als bedreigd. Zwitserland is ook binnen Europa hekkensluiter bij het aanwijzen van beschermde gebieden voor biodiversiteit. En het zijn precies steeds weer diezelfde kringen van hobbyjagers die met hun lobbywerk via de politiek, de media en de wetgeving al decennialang hiervoor verantwoordelijk gesteld moeten worden. Zij zijn het die eigentijdse, ethische verbeteringen van het dierenwelzijn stelselmatig blokkeren en de serieuze dieren- en soortenbescherming saboteren. Hobbyjagers verzetten zich stelselmatig tegen meer nationale parken in Zwitserland, omdat het hun nu eenmaal niet gaat om natuur, biodiversiteit en soortenbescherming of dierenwelzijn, maar om het uitoefenen van hun perverse, bloedige hobby.

Wist u …

• dat er in Zwitserland onschuldige jonge wolven worden geliquideerd?
• dat hobbyjagers bij de beoordeling van de kwaliteit van het wildbraad liegen en dat verwerkt wildvlees volgens de WHO net als sigaretten, asbest of arseen kankerverwekkend is?
• dat volgens onderzoek de loodbelasting van steenarenden en lammergieren nergens hoger is dan in de Zwitserse Alpen, vanwege de munitie van de hobbyjagers?
• dat de weidelijkheid van de hobbyjagers lijnrecht in strijd is met de dierenwelzijnswet, een luchtspiegeling is?
• dat jacht oorlog is, waar men dierlijke concurrenten simpelweg liquideert?
• dat er talloze illegale en niet gemarkeerde hoogzitten in onze natuur staan, die deels zo verrot zijn dat ze een gevaar vormen voor kinderen en mensen om het leven kunnen komen?
• dat er jaar in, jaar uit talloze mensen door jagerswapens worden gedood of verwond, soms zo ernstig dat ze in een rolstoel belanden of ledematen worden geamputeerd?
• dat er in Zwitserland jaarlijks zo'n 120.000 volkomen gezonde reeën, herten, vossen, marmotten en gemzen meestal zinloos worden gedood?
• dat het door de hobbyjagers vandaag de dag nauwelijks nog mogelijk is om in harmonie met de wilde dieren te leven en wilde dieren te zien?
• dat hagelladingen hazen als kleine kinderen doen schreeuwen en de ingewanden van “geschoten” reeën en herten aan flarden rijten, zodat ze op de vlucht sporen achterlaten voor het nazoeken?
• dat de bewering van hobbyjagers, dat de wrede wilddieren-slachtingen nodig zijn om dierpopulaties te reguleren, wetenschappelijk weerlegd is?
• dat hobbyjagers openlijk toegeven dat het bij de jacht om de “lust tot doden” en “de vreugde van het buitmaken” van een ziekelijke passie gaat?
• dat hobbyjagers geen zesde zintuig hebben en toch regelmatig beweren dat ze alleen zieke en zwakke dieren schieten, wat in de praktijk natuurlijk niet klopt?
• dat hobbyjagers naar het buitenland reizen voor de trofeeënjacht, ver van alle soort- en jachtbeschermingsbepalingen, en dat er zelfs Zwitserse hobbyjager-reisorganisatoren zijn voor zulke debiele jachtpleziertjes?
• dat de overgrote meerderheid geen gelegitimeerde beroepsjagers zijn, maar de jacht als hobby-, sport- en vrijetijdsvermaak uitoefenen, wat niet zedelijk is en eigenlijk in strijd is met de dierenwelzijnswet?
• dat 99,07 % van de beschaafde mensen in Zwitserland geen hobbyjagers zijn, dus dat slechts 0,3 % hobbyjagers plezier beleven aan deze bloederige activiteiten?
• dat deze wilddieren-moordenaars niet op basis van wetenschappelijke rechtvaardigingen jagen?
• dat beschermde soorten eigenlijk niet in het jachtrecht thuishoren, omdat hobbyjagers de soortbescherming niet aankunnen en telkens weer op de Rode Lijst staande dieren, zoals lynx, wolf, veldhaas, patrijs, kwartel, enz., voor de lol afschieten?
• dat hobbyjagers bepaalde diersoorten gericht decimeren om geen concurrentie te hebben voor hun tegennatuurlijke gedrag (vos, lynx, wolf, roofvogels, enz.)?
• dat het wild sterft voordat de hobbyjager ook maar één enkel schot kan lossen, dat dit voorkomen moet worden en dat dit wel de centrale gedachte van de hegen en verzorging alsook van de jachtplanning is?
• dat bij de wilde zwijnen (en vossen) normaal gesproken alleen de leidende zeug jongen krijgt, maar dat door het afschieten daarvan alle vrouwelijke dieren binnen de rotte zich voortplanten en dat we ook daarom een overvloed aan wilde zwijnen hebben?
• dat de weidedieren – herten, reeën, enz. – oorspronkelijk hoofdzakelijk overdag actief op velden en weiden leefden, zoals geiten, schapen, koeien, enz., en niet in het bos?
• dat de wolf voor het gezond houden van de wilde hoefdieren op lange termijn van levensbelang is, omdat hij bijvoorbeeld met ongelooflijke precisie zieke of zwakke dieren buitmaakt en daardoor de hobbyjagers verre overtreft?
• dat vossen na de zinloze jacht meestal in het afval belanden?
• dat vossen tegenwoordig voornamelijk worden bejaagd zodat er meer hazen, enz. voor de hobbyjagers in de koekenpan liggen? Dat de vos zich echter voor meer dan 90% niet met hazen voedt en een gezonde haas nooit te pakken krijgt?
• dat men tegen hobbyjagers in de dierenbescherming niet alleen met zachtmoedigheid, straatfeesten, gebedskettingen, enz. kan optreden (op een grove kwast hoort een grove wig)?
• dat hobbyjagers met de jagerslatijn een respectloze bespotting van levende wezens bedrijven?
• dat het als verwerpelijk geldt om hertenwild bij het voederen of tijdens de paartijd neer te schieten, maar dat de hobbyjager er geen scrupules over heeft dit te doen bij de buitconcurrent vos?
• dat in sommige kantons hobbyjagers alleen vanwege het malse vlees van een jong dier gaan jagen?
• dat hobbyjagers drachtige moederkoeien voor de ogen van hun jongen neerschieten of alleen jonge dieren tijdens de opfokperiode (na-speciale jacht)?
• dat hobbyjagers het milieu, de natuur, mens en dier met hun munitie vergiftigen?
• dat beestachtigheid, barbaarsheid, wreedheid, bloedvergieten en zinloos lijden geen cultuurgoed kunnen zijn in een beschaafde samenleving?
• dat hobbyjagers jaarlijks zo'n 10’000 reekalfjes neerschieten?
• dat hobbyjagers in de strenge winter hongerende dieren met voer lokken, alleen om ze op sluwe en laffe wijze te kunnen neerschieten?
• dat hobbyjagers afgerichte honden in holen jagen om vossen en dassen te elimineren (holjacht)?
• dat hobbyjagers vreedzame levende wezens in kastvallen lokken, waarin ze onder omstandigheden dagenlang moeten lijden en op hun beul moeten wachten, of de dieren vaak een urenlange doodsstrijd bezorgen (vallenjacht)?
• dat hobbyjagers vreedzame wilde dieren tijdens het slapen of zonnen laf met hypermoderne precisiewapens vanuit een hinderlaag vermoorden of verwonden?
• dat hobbyjagers onderscheidingen, pelsmarkten, prijsuitreikingen voor de trofeeëncultus, trofeeënshows, bonthandel, enz. ondersteunen?
• dat hobbyjagers minderjarige schoolkinderen vuurwapens in handen drukken en met hen het doden oefenen?
• dat hobbyjagers hun kwellende daden vaak in de eenzaamheid uitvoeren, wat dierenmishandeling bevordert?
• dat hobbyjagers veel wilde dieren slechts zwaar verwonden en de slachtoffers vaak urenlang onder enorme kwellingen en angst lijden, tot een zweethond ze vindt en ze worden doodgeschoten?
• dat hobbyjagers (afgezien van de vivisectie) de dieren de meeste kwellingen en mishandeling toebrengen, ook door de manier van doden?
• dat de dier- en natuurliefde van jagers zich niet verheugt over het bestaan van het geliefde object, maar er veeleer op gericht is het geliefde wezen met huid en haar te bezitten, en culmineert in het door de daad van het doden tot buit maken ervan?
• dat hobbyjagers vraatschade juist bevorderen door de jachtdruk, in het bijzonder op predatoren zoals vos, lynx en wolf?
• dat hobbyjagers voor asociaal, onethisch en onchristelijk gedrag de deur wagenwijd openzetten?
• dat hobbyjagers de bevolking normale, natuurlijke dierwaarnemingen en interacties onthouden?
• dat er geen groter en met munitie verontreinigd kwelproduct bestaat dan wildbraad?
• dat er landelijk in Zwitserland geen uniforme regeling bestaat wat betreft gezichtstest, schietpraktijk enzovoort van de hobbyjagers?
• dat er geen psychologische karaktertest voor hobbyjagers bestaat?
• dat er geen alcoholverbod bestaat voor hobbyjagers wanneer zij met hun wapens op dieren schieten?
• dat hobbyjagers in schoolse instellingen binnendringen om hun jagerslatijn en hun geweld de kinderen aan te praten?
• dat een rechtbank in Bellinzona onlangs heeft bevestigd dat jachtverenigingen praktisch alles wat wreed, onnodig en harteloos is, bevorderen?
• dat de vereniging «Jagd Schweiz» in de eerste plaats respectloosheid en een geweldscultuur cultiveert – precies het tegenovergestelde van waarnaar een beschaafd mens in onze samenleving zou moeten streven.
• dat alleen al in het kanton Graubünden elk jaar meer dan 1’000 aangiften en boetes tegen hobbyjagers worden opgelegd?