Zaak Fabian: recreatieve jager leidde met warmtebeeldcamera naar het kinderlijk
In het moordproces van Rostock belast een getuige de verdachte. In het middelpunt: een nachtelijke «surveillance» met jachtwarmtebeeldtechniek.
Symboolafbeelding
Voor de rechtbank van Rostock loopt het proces over de gewelddadige dood van de achtjarige Fabian uit Güstrow.
Aangeklaagd is de 30-jarige Gina H., de voormalige partner van Fabians vader. Volgens de overtuiging van het openbaar ministerie zou zij de jongen in oktober 2025 met meerdere messteken hebben gedood, om een conflict in de relatie uit de weg te ruimen. De verdachte zwijgt over de beschuldigingen, haar advocaten ontkennen elke betrokkenheid. Voor haar geldt het vermoeden van onschuld.
Op de elfde zittingsdag, 13 juni 2026, kwam een verklaring in het middelpunt te staan die een recreatieve jager en zijn jachtuitrusting betreft.
Een nachtelijke «zoektocht» met de warmtebeeldcamera
Opgeroepen was een 37-jarige bekende van de verdachte, Christian D., die in dezelfde plaats woont en in zijn vrije tijd aan recreatieve jacht doet. Door deze activiteit beschikt hij over een warmtebeeldcamera, zoals recreatieve jagers die gebruiken om 's nachts wilde dieren op te sporen.
Volgens zijn beschrijving zou Gina H. hem op 13 oktober 2025 hebben voorgesteld om samen te zoeken naar de toen vermiste Fabian, en wel in het afgelegen gebied bij Klein Upahl. Daarbij zou ze hebben gezegd dat ze niet de politie wilde bellen en daarheen wilde sturen. De getuige pakte zijn warmtebeeldcamera in en reed met haar in het donker weg.
Met de camera was op het veld niets te zien. De getuige wilde al verder rijden, toen de verdachte voorstelde naar een nabijgelegen poel te gaan. Ze zou doelgericht voorop zijn gelopen, uiteindelijk aan de oever zijn blijven staan en met de zaklamp hebben geschenen. De recreatieve jager herkende iets zwarts, dat hij aanvankelijk voor weggelegde buizen hield. De verdachte zou daarop hebben gezegd dat dat Fabian was.
«Moeilijk te begrijpen»: geen melding aan de politie
Pikant is het feit dat deze nachtelijke ontmoeting op de vindplaats een dag vóór de officiële ontdekking van het lichaam plaatsvond. De getuige verklaarde dat hij daarna alleen nog weg wilde en niet in de zaak betrokken wilde raken. Hij waarschuwde de politie niet. Het verwijt dat hij de verdachte een onmiddellijke melding zou hebben verboden, wees hij af.
De voorzittende rechter noemde het moeilijk te begrijpen dat de getuige na de vondst niet zelf de politie belde. Of hij de vondst had aangeraakt, wist hij volgens zijn eigen verklaring niet meer precies.
Voor de aanklacht is de verklaring om een andere reden van belang. De advocate van de moeder wees erop dat uit het gebeuren conclusies konden worden getrokken over mogelijke daderkennis bij de verdachte, aangezien deze de exacte vindplaats kennelijk kende voordat het lichaam officieel werd ontdekt. Het proces wordt op 16 juni 2026 voortgezet met een andere getuige, die eveneens naar de poel zou zijn geleid.
Duiding: Wanneer jachttechniek in verkeerde handen valt
Het moet duidelijk gezegd worden dat deze zaak geen jachtmisdrijf is. De vermeende daad heeft niets te maken met de recreatieve jacht, de getuige is niet aangeklaagd, en over de schuldvraag beslist uitsluitend de rechtbank. Wie hier een directe parallel met de recreatieve jacht trekt, rekt de feiten op.
Toch loont een nuchtere blik op een randaspect. De warmtebeeldcamera, een apparaat dat in de kringen van de recreatieve jacht wijdverbreid is, werd het werktuig van een nachtelijke actie ver van elke officiële zoektocht. En een mens die over jachtroutine in het nachtelijke terrein beschikt, vond zich terug op een vindplaats van een lichaam, zonder de voor de hand liggende reflex om onmiddellijk de politie te bellen.
Daarmee voegt de zaak zich in een waarneming die wij in een andere context al hebben gedocumenteerd: pas onlangs werd bekend dat een hobby hunter in Stiermarken een lichaam tien jaar lang verzweeg, om de wilde dieren in het jachtgebied niet te storen. De beweegredenen zijn volstrekt anders, maar beide zaken maken duidelijk dat de drempel om een dode in het veld bij de politie te melden niet overal even hoog ligt.
Welke verantwoordelijkheid een activiteit vereist die verbonden is met wapens, nachtelijke techniek en grote autonomie in het jachtgebied, blijft een gerechtvaardigde vraag. Diepgaande analyses hierover zijn te vinden in ons dossier over de psychologie van de recreatieve jacht alsook in onze rubriek Criminaliteit & jacht.
LATEN WE IN CONTACT BLIJVEN!
We sturen je graag het laatste nieuws en de nieuwste aanbiedingen in onze nieuwsbrief.
Steun ons werk
Met jouw donatie help je dieren te beschermen en hun stem te laten horen.
Doneer nu →