Hobbyjager Simon Meier: nepnieuws over de wildzwijnenren

In het kader van een dierenwelzijnsproject ontstond op 8 oktober 2017 een discussie in de Facebook-groep van de betrokken gemeente over het geplande wildzwijnenpark in het kanton Zürich.

Op 9 oktober 2017 meldt zich een hobbyjager en fake-news-specialist genaamd Simon Meier van de vereniging Wildtier Schweiz met de volgende woorden:

Kom gerust eens langs, geniet hier van een rondwandeling of bezoek een van de vele restaurants. Ik denk dat de inwoners van Elgg de zin van de jacht inzien. Juist van een efficiënte wildzwijnenjacht……Zelfs de Zwitserse dierenbescherming is ervoor dat de jachthonden om dierenwelzijnsredenen op wildzwijnen worden afgericht.

Dat de hobbyjager Simon Meier zelf niet uit Elgg komt en er vermoedelijk ook nog nooit is geweest, weten de nietsvermoedende lezeressen en lezers op dat moment nog niet. De laatste zin is echter qua brutaliteit en onwaarheid nauwelijks te overtreffen en bevestigt opnieuw onze kritische blik op de jagerij als geheel. Simon Meier slaagt erin al aan het begin van de discussie 2 leugens in een paar zinnen te plaatsen.

De Zwitserse dierenbescherming (STS) heeft onlangs een standpuntnota gepubliceerd over wat men moet denken van de opleiding en inzet van jachthonden in Zwitserland . Namelijk helemaal niets (behalve het naspeuren).

Op 10 oktober wordt het volgende over het wildzwijnenpark in het kanton Zürich bekend:

In tegenstelling tot de bewering in de Landbote van 6.10.2017 van Urs Philipp, hoofd van de kantonale visserij- en jachtadministratie in het kanton Zürich, («Men zou met lokale dierenwelzijnsorganisaties overlegd hebben en reeds een bestandsdierenarts gevonden hebben«), ondersteunt de Zürichse dierenbescherming het wildzwijnenpark in werkelijkheid ook niet! Van overleg kan dus geen sprake zijn!

De Zürcher Tierschutz wijst de installatie af, omdat het 1. stress en verwondingsgevaar voor wilde zwijnen en honden betekent, en 2. omdat de dierenbescherming de aanpak van dergelijke installaties principieel verkeerd vindt: de dierenbescherming is ervan overtuigd dat drijfjachten door de vele misschoten aanzienlijk meer dierenleed veroorzaken dan gerichte schoten vanuit een aanzitjacht, 3. dergelijke installaties in het nabije buitenland beschikbaar zijn.

Onmiddellijk meldt de fake-news-specialist Simon Meier zich weer en probeert hij de lezers met buitenlandse wetsartikelen enz. te misleiden.

Boeiend is dat juist over dit onderwerp een wetenschappelijk onderzoek in Duitsland is uitgevoerd (proefschrift van Dr. med. vet. Ralf Erler) waarin het stresshormoongehalte (cortisol) in het speeksel van de wilde zwijnen in de meest uiteenlopende situaties werd getest, met als resultaat: bij naleving van de onderzoeksvoorwaarden volgens het Gemeenschappelijk Standpunt over de diervriendelijke gedragsaanpassing van jachthonden in de zwartwildbak blijven §1 en §3 van de dierenwelzijnswet alsook §19/13 van de federale jachtwet onaangetast. Het gebruik van wilde zwijnen in zwartwildbakken voor de gedragsaanpassing van jachtgebruikshonden veroorzaakt, volgens de voorliggende resultaten, geen disstress en is daarmee niet relevant voor het dierenwelzijn.

Een onderzoek naar dit «wetenschappelijke onderzoek» bracht het volgende aan het licht:

De in het werk meermaals genoemde Prof. Dr. Hans Wunderlich, die mede toezicht houdt op de bak in Zehdenick, is jager, jachthondenfokker, en was tot in het recente verleden enkel! dierenwelzijnsfunctionaris van de jachtgebruikshondenvereniging. Hij is een strikt voorstander van jachthondenopleidingen aan levende dieren (eend, vos enz.) en werd later, onder andere vanwege dit werk, zelfs oneervol uit de jachtvereniging verbannen.

Dr. Ralf Erler, de auteur van het proefschrift over jachthondenopleiding in de zwartwildbak, is dierenarts in de praktijk van Prof. Dr. Hans Wunderlich. Een schalk, wie daar kwaad bij denkt. In zoverre verbaast het niet dat het proefschrift in het voordeel van de zwartwildbakken uitviel en deze opleidingsmethode op het vlak van dierenwelzijn een oppervlakkige «onschadelijkheid» werd toegekend.

Het Instituut voor Wildonderzoek van de Tiho Hannover werd en wordt mede geleid door hobbyjagers. Prof. Dr. Klaus Pohlmeyer, die het instituut tot mei 2008 leidde, was tegelijk voormalig voorzitter van de jagerschap Niedersachsen.

Het «wetenschappelijk onderzoek» werd dus gemaakt door hobbyjagers voor hobbyjagers en is er ver van verwijderd om als een onafhankelijke en professionele studie geclassificeerd te worden.

Op 11 oktober 2017 verschenen nieuwe berichten van hobbyjager Simon Meier met de volgende zinnen:

Ik ben ervan overtuigd dat de meerderheid van de wildhoeders die jagen in gebieden waar everzwijnen voorkomen, met hun hond al in everzwijnenkooien zijn geweest.

En:

En ik ken diverse wildhoeders die niet in het kanton Zürich werkzaam zijn. Ik ken ook Geneefse wildhoeders. En geloof me. Ook zij nemen deel aan drijfjachten. Ofwel deels in hun gebieden of worden door vrienden elders uitgenodigd.

Gottlieb Dandliker, de leider van de wildhoeders in Genève, zegt daarover:

„De regulatie gebeurt uitsluitend door wildhoeders, er worden geen amateurjagers bij betrokken. Voor deze „Gardes de l’environnement“ spelen veiligheid, ethiek en dierenwelzijn een grote rol: „Wij kunnen ons geen enkel ongeval permitteren.“ Dierenwelzijn betekent vooral het vermijden van aangeschoten dieren. „Dat gebeurt massaal in de omgeving, in het kanton Vaud, in Frankrijk. Daar worden drijfjachten gehouden, de dieren worden aangeschoten, men vindt ze of vindt ze niet – of pas een week later“, vertelt de fauna-inspecteur. „Stressituaties zoals bij drijfjachten – waar de dieren weten: dat was een heel afschuwelijke zaak – zijn er bij onze regulatie niet.“ Leidende zeugen worden niet geschoten – om ethische redenen. Want als de zogende moeder ontbreekt, sterven de jongen. Ook de leidzeugen en de grote keilers worden niet geschoten. „Daardoor hopen wij op een stabiliteit in de rotte en in het gedrag van de dieren“, legt Dandliker uit. „Wij hebben hier regelmatig groepen everzwijnwezen van de Franse jacht die hun moeder verloren hebben en de dorpen in komen.» Zulke leiderloze frislingen kunnen natuurlijk grote schade aanrichten. En het is bekend dat everzwijnen zich na het neerschieten van de leidzeug ongecontroleerd voortplanten.

Simon Meier antwoordt:

Van de Geneefse wildhoeders beweer ik niet dat ze in hun eigen gebied drijfjachten organiseren. Maar bijvoorbeeld in het kanton St.Gallen, waar er jachtgezelschappen en regionale wildhoeders zijn, nemen ze regelmatig deel aan de door jachtgezelschappen georganiseerde drijfjachten in hun gebied. Ik ken een wildhoeder die naast zijn beroep ook nog vrijwillig jachtgebiedpachter en jachtopziener is. Ik word elk jaar uitgenodigd voor een drijfjacht, waar elk jaar een Bernse wildhoeder meejaagt.

Het probleem van hobbyjager Simon Meier is dat hij keer op keer op manipulatieve wijze met onwaarheden en gevaarlijke halve kennis probeert zijn doel te bereiken. In het kanton Genève functioneert het systeem met de wildhoeders al meer dan 40 jaar tot tevredenheid van iedereen, zonder alle aangevoerde leugenverhalen van de voormalige directeur van Wildtier Schweiz.

En wie meent dat problemen alleen met brute kracht kunnen worden opgelost, heeft ernstige schoolse en psychologische tekortkomingen. Vossenjacht enz. heeft volgens deskundigen en praktijkvoorbeelden bijvoorbeeld geen zin, is zelfs contraproductief. Wetenschappelijke studies bevestigen dit talloze keren.

Dossier jachtadministratie St. Gallen:

• Dominik Thiel: Wolvenjager op staatskosten – een diensthoofd als veiligheidsrisico voor de bescherming van wilde dieren
• Psychologie van de jacht in het kanton St. Gallen
• Jachtseizoen tot oudjaar: afschotdruk in plaats van wildbeheer
• Patentjacht als oplossing tegen edelhertconflicten?
• Jachtadministratie St. Gallen: wolvenbeheer zonder wetenschap en zonder geloofwaardigheid
• De vergunning voor het afschieten van een wolf in het kanton St. Gallen was onwettig
• Volksverdomming in het kanton St. Gallen
• Bureau voor jacht en onzin in St. Gallen moderniseert de jachtopleiding
• St. Gallen wil wolvenroedel op de Gamserrugg reguleren
• Controverse rond Zwitserlande ambtenaar bij de wolvenjacht in Rusland
• «Experts» in St. Gallen beëindigen wolvenregulering voor deze winter
• De rotte appel in de jachtadministratie van St. Gallen
• Leugenjager werd afdelingshoofd in het kanton St. Gallen
• St. Gallen: stop het vossen- en dassenbloedbad
• Werken het BAFU en de jachtadministraties nog wel serieus?
• Hoe hobbyjager Simon Meier op het verkeerde spoor lokt