Bijna 470’000 hobbyjagers in Duitsland: record, stijgende ongevalcijfers – en de wolf moet toch weg

Daarmee hebben binnen drie decennia 42 procent meer mensen een jachtakte gehaald dan ooit tevoren.

Tegelijkertijd klinkt in politiek en media de roep om het afschieten van wolven steeds luider, hoewel hun aantal slechts een fractie is van het aantal hobbyjagers. En de jaarlijkse dodelijke slachtoffers door jagerswapens interesseren bijna niemand.

Bijna een half miljoen hobbyjagers: de cijfers die niemand bespreekt

NRW voert de deelstatenlijst aan met bijna 100’000 houders van een jachtakte, gevolgd door Beieren met 83’000 en Nedersaksen met 70’000. In Mecklenburg-Voor-Pommeren komt statistisch gezien op elke honderdste persoon iemand met een jachtakte en daarmee met legale toegang tot een of meer vuurwapens.

Deze cijfers worden door de DJV regelmatig als succesbericht gecommuniceerd: meer natuurbescherming, meer engagement, meer wildbeheer. Wat daarbij niet wordt meegeteld: de jaarlijkse slachtoffers van deze vrijetijdsbesteding.

Jaarlijks tot 40 doden, honderden gewonden – geen officiële statistiek

Noch de jachtvereniging, noch de overheid, noch het Federaal Bureau voor de Statistiek houdt statistieken bij over doden en gewonden door de jacht en jagerswapens. Wat dat betekent: er is geen officieel cijfer. De enige organisatie die al jaren systematisch documenteert, is het initiatief voor de afschaffing van de jacht, dat werkt op basis van persberichten.

Volgens hun cijfers sterven er in Duitsland in sommige jaren tot 40 mensen door jagers en jachtwapens. Universiteitsstudies en landbouwberoepsverenigingen schatten het aantal jaarlijkse jachtongevallen op ongeveer 1’600. Slachtoffers zijn niet alleen mede-jagers: onder de getroffenen bevinden zich ook echtgenotes en kinderen van jagers, buren, wandelaars, bergwandelaars, mountainbikers, paddenstoelenplukkers en spelende kinderen.

Dodelijke relationele drama's, waarbij een jager zijn echtgenote, familieleden of buren doodschiet, gelden daarbij niet als jachtongeval, maar als misdrijf, en duiken in geen enkele lijst van jachtongevallen op. Het dark number is dienovereenkomstig hoog.

Ca. 1’100 wolven. Bijna 470’000 hobbyjagers. Wie wordt als probleem behandeld?

Volgens schattingen waren er in 2024/2025 in Duitsland ongeveer 219 wolvenroedels. Gaat men uit van gemiddeld vijf dieren per roedel, dan levert dat een totale populatie op van ongeveer 1’000 tot 1’200 wolven. De NABU stelt vast dat de wolvenpopulatie in Duitsland niet ongecontroleerd groeit, maar stagneert.

Toch: een wetsvoorstel van de federale regering moet de wolf bejaagbaar maken en voorziet in wijzigingen van de federale jachtwet en de federale natuurbeschermingswet. In 2024 werden bovendien 16 wolven illegaal gedood, in 2025 tot nu toe acht. Het dark number ligt vermoedelijk hoger.

De vergelijking is simpel: predatoren zoals de wolf worden als «te veel» bestempeld, hoewel hun populatie in de vierciffergetallen ligt en stagneert. Hobbyjagers, bijna 470’000 in aantal, worden als onmisbare natuurbescherming voorgesteld, hoewel zij jaarlijks tientallen mensen doden en honderden verwonden en geen enkele ecologische opleiding hoeven aan te tonen die vergelijkbaar is met een wildbiologische deskundigheid.

Wilde dieren behoren niemand toe – behalve het ecosysteem

De wolf ruimt niet op als hobby. Hij vult een ecologische nis die in Midden-Europa al duizenden jaren bestaat en die door hobbyjagers gedurende decennia systematisch is ingenomen. Predatoren reguleren wilde dierpopulaties op basis van co-evolutie, niet op basis van een weekcursus en een jachtvergunning.

Het gezond verstand en de huidige stand van de wildecologie zeggen hetzelfde: wilde dieren hebben geen hobbyjagers nodig. Ze hebben intacte leefgebieden, natuurlijke predatoren en bescherming tegen de jacht nodig. Wat het publieke debat daarover zegt, over wie « te veel » zijn en wie niet, zegt meer over politieke machtscentra dan over ecologie.