Ratowanie sarnich koźlątek za pomocą dronów: poszukiwane są zaangażowane osoby

Ratowanie sarnich koźlątek za pomocą techniki termowizyjnej

Akcje ratowania sarnich koźlątek za pomocą techniki termowizyjnej odbywają się najczęściej krótko przed zmierzchem i do wschodu słońca. Jak wyjaśnia Andrina Herren, elastyczność, praca zespołowa oraz gotowość do działania na zasadzie wolontariatu to kluczowe wymagania.

W sierpniu odbędą się spotkania informacyjne online na temat ratowania sarnich koźlątek, po których nastąpi wgląd w praktykę. Do kogo są one skierowane?

Andrina Herren, odpowiedzialna za media w Rehkitzrettung Schweiz: Bezpłatne spotkania informacyjne są skierowane do wszystkich osób zainteresowanych szkoleniem lub chcących zdobyć wgląd w pracę pilota drona.

Jakie są wymagania, aby uczestniczyć w ratowaniu sarnich koźlątek?
Wczesne wstawanie jest jednym z warunków. Ratowanie sarnich koźlątek za pomocą techniki termowizyjnej odbywa się najczęściej krótko przed zmierzchem do wschodu słońca, a w zależności od potrzeb także wieczorem po zachodzie słońca. Gdy pole jest już oświetlone przez słońce, uzyskanie wiarygodnego wyniku jest trudne albo wręcz niemożliwe. Równie ważna jest dostępność czasowa w sezonie. Sezon ratowania sarnich koźlątek odbywa się zazwyczaj między majem a lipcem, a na wyższych wysokościach trwa nieco dłużej. Akcje są silnie zależne od pogody i odbywają się przed lub w okresach dobrej pogody. W tym czasie ważne jest, aby osoby pracujące zawodowo mogły zachować dużą elastyczność i w razie potrzeby znaleźć czas. Utrudnieniem jest to, że akcje trudno zaplanować, ponieważ decyzja o skoszeniu pola bywa podejmowana z bardzo krótkim wyprzedzeniem. Ponadto radość z pracy zespołowej jest niezbędna. Ratowanie sarnich koźlątek to nie występ jednej osoby. Tylko wtedy, gdy współpraca funkcjonuje optymalnie, jest to dla wszystkich piękne przeżycie.

Każdego roku mamy w pełni obłożone kursy i dzięki tej metodzie możemy z roku na rok uratować jeszcze więcej sarnich koźlątek.

Andrina Herren, ratowanie sarnich koźlątek Szwajcarii

Umiejętności techniczne i członkostwo

Jak wygląda sytuacja z umiejętnościami technicznymi?
Osoby ratujące sarnie koźlątka muszą wykazywać gotowość do latania dronem również poza sezonem ratowania koźlątek, aby obsługa drona była utrwalona i pozostała na dobrym poziomie. W ten sposób można w dużej mierze zapobiec wypadkom i upadkom urządzenia latającego. Zakup sprzętu wiąże się z kosztami finansowymi, które muszą być pokryte. To, czy zostanie to sfinansowane ze środków prywatnych czy poprzez crowdfunding, pozostaje decyzją każdej osoby. Wszyscy instruktorzy pracują na zasadzie wolontariatu. Aby jednak pokryć koszty, pobieramy opłatę w wysokości 250 CHF. W tej kwocie zawarty jest roczny okres członkostwa w stowarzyszeniu. Wpłacając opłatę za kurs, automatycznie staje się członkiem stowarzyszenia Rehkitzrettung Schweiz.

Co daje członkostwo?
Stowarzyszenie jest wspaniałą platformą do wymiany doświadczeń i przeżyć. Dzięki temu wszyscy mogą skorzystać z bogatego doświadczenia innych. Stowarzyszenie oferuje również niedrogie szkolenia i dalsze kształcenie.

Ile osób potrzebujecie?
Trudno to oszacować. Na mapie pilotek i pilotów mamy jeszcze wyraźne braki. Ale nawet tam, gdzie mamy już dobrą sieć, czasami brakuje wystarczających mocy, aby przelecieć nad wszystkimi żądanymi polami.

Jak duży potencjał rozwoju widzi Pani w ratowaniu sarnich koźlątek za pomocą multikoptera?
To pytanie również jest trudne do odpowiedzi. Pewne jest, że każdego roku odnotowujemy w pełni obłożone kursy i dzięki tej metodzie możemy z roku na rok uratować jeszcze więcej koźlątek.

Szczegółowe informacje o kursie znajdują się w broszurze «Opis kursu ratowania sarnich koźlątek». Więcej na ten temat Dzikie zwierzęta oraz ochrona zwierząt.