Krytyka wystawy trofeów w Muotathal w kantonie Schwyz
Jak takie wydarzenia łączą tradycję, komercję i cierpienie zwierząt.
Krytyka wydarzeń związanych z futrami, skórami i trofeami w Szwajcarii, na przykładzie tradycyjnej wystawy trofeów w kantonie Schwyz (SZ) z 26 lutego 2026 roku.
Dzikie zwierzęta nie są towarem do rozrywki, prestiżu i komercji.
IG Wild beim Wild krytykuje wydarzenia związane z futrami, skórami i trofeami w Szwajcarii jak najostrzej. Tego rodzaju imprezy rok w rok prezentują zabite dzikie zwierzęta jako trofea, przedmioty dekoracyjne i towar handlowy. Normalizuje to sposób traktowania dzikich zwierząt, który nie przystaje do współczesności i wyraźnie kłóci się ze społecznymi oczekiwaniami dotyczącymi etyki wobec zwierząt oraz szacunku do współistot.
Organizatorzy sprzedają te wydarzenia jako pielęgnowanie tradycji i wkład w tak zwaną hodowlę łowiecką. W rzeczywistości w centrum uwagi znajdują się zabite dzikie zwierzęta, których części ciała są mierzone, oceniane, nagradzane lub sprzedawane jako towar. Praktyka ta promuje przestarzałą kulturę trofeów, w której liczy się nie zwierzę jako czująca istota, lecz osiągnięcie łowieckie oraz wielkość poroża, rogów czy innych «symboli sukcesu».
Szczególnie oburzające jest to, że takie imprezy służą dodatkowo jako targowisko handlu futrami. Skupuje się tam futra lisów i inne skóry, ocenia je, częściowo nagradza lub rozlosowuje. Handel ten przesłania cierpienie, które kryje się za każdym pojedynczym futrem, i przyczynia się do postrzegania dzikich zwierząt jako surowca. Podczas gdy polityka i społeczeństwo podejmują kroki w kierunku ograniczenia handlu futrami, w Szwajcarii nadal celebruje się skomercjalizowaną formę polowania hobbystycznego, która z etycznego punktu widzenia jest trudna do obrony.
Takie targi to nie folklor, lecz część systemu, który nadaje wartość ciałom zwierząt. Gdy futra są sprzedawane po cenach jednostkowych, cierpienie zwierząt staje się kalkulacją. Dokładnie ta logika jest nie do pogodzenia z nowoczesnym rozumieniem ochrony dzikich zwierząt .
IG Wild beim Wild zwraca ponadto uwagę, że przedstawiana praktyka łowiecka często przekazuje upiększony obraz. W rzeczywistości chybione strzały, ranne zwierzęta i długie drogi cierpienia należą do codzienności polowania hobbystycznego. Aspekty te nie są poruszane podczas takich imprez ani otwarcie komunikowane przez odpowiedzialnych. Twierdzenie, jakoby wystawy trofeów służyły analizie stanu populacji dzikich zwierząt, jest trudne do utrzymania. Naukowo ugruntowane instrumenty monitoringu nie potrzebują wystawianych czaszek i poroży, które służą przede wszystkim autoprezentacji. Trofea są materialnym wyrazem zabitych dzikich zwierząt, których jakość odstrzału, poszukiwania postrzałka i cierpienie niemal nie pojawiają się w oficjalnym obrazie.
Z punktu widzenia ochrony zwierząt niepokojące jest również to, że dzieci i młodzież są zachęcane do udziału w takich imprezach, nie ucząc ich jednocześnie pełnego szacunku i współczesnego podejścia do dzikich zwierząt. Zamiast przekazywania wiedzy na pierwszy plan wysuwa się spektakl, który bagatelizuje przemoc i propaguje wyidealizowany świat łowiectwa.
Handlarze bronią, producenci optyki, akcesoria myśliwskie, wyprawy łowieckie, losowania odstrzałów za granicą: powstaje przemysłowy system przemocy łowieckiej, w którym odstrzały i ciała zwierząt są częścią systemu marketingowego.
Kto zabija bez sensu, niczego nie chroni, a cywilizowanemu społeczeństwu nie przynosi to żadnej korzyści. Hobby hunters nie dbają więc o zdrowe ani naturalne populacje dzikich zwierząt, w szczególności nie czynią tego poprzez swoje ohydne polowania na lisy. Tego rodzaju imprezy regularnie rodzą pytania o aspekty etyczne, praktykę wydawania zezwoleń i oddziaływanie na opinię publiczną, dlatego powinny wreszcie zostać poddane gruntownej weryfikacji politycznej i społecznej.
IG Wild beim Wild wzywa osoby odpowiedzialne w gminach, miastach i kantonach do gruntownego przemyślenia takich imprez. Cywilizowane społeczeństwo nie potrzebuje konkursów, na których martwe dzikie zwierzęta prezentowane są jako sukcesy, ani rynku, na którym skóry handlowane są jak dowolne towary. Zamiast tego potrzebne jest pełne szacunku rozumienie dzikich zwierząt, ekologia dzikich zwierząt oparta na rzetelnej wiedzy oraz odejście od hobby hunting.