Wereldwijde dag voor het einde van het speciesisme
Elk jaar in de zomer vindt er een wereldwijde dag voor het einde van het speciesisme plaats.
De soortgrens is en mag geen morele grens zijn: daarom moet onze maatschappij zich zo ontwikkelen dat dieren worden betrokken in morele afwegingen.
Gedragsonderzoek toont aan dat dieren gevoelens hebben en volwaardige individuen zijn. Vanwege hun status als eigendom kunnen ze echter worden gekocht en verkocht, alsof het louter goederen betreft. Onder deze omstandigheden bestaat de neiging dat de onbeduidende belangen van de eigenaar belangrijker worden geacht dan de fundamentele belangen van het dier. Deze situatie is onrechtvaardig, dieren zijn geen objecten en mogen dus niet als eigendom van anderen worden beschouwd.
Zelfs abstracte en kunstmatige entiteiten, zoals bedrijven, worden als rechtspersonen erkend. Dieren daarentegen, dus voelende, reële wezens die over eigen voorkeuren, wensen en een persoonlijkheid beschikken, genieten deze status niet. Een omdenken is noodzakelijk.
Bovendien moeten de belangen van wilde dieren voor de rechtbank vertegenwoordigd kunnen worden door dierenbeschermingsorganisaties. Dit door gespecialiseerde openbare aanklagers, maar niet door recreatieve jagers.
Wij eisen van het parlement en de juridische instanties dat zij een nieuwe juridische status voor wilde dieren formuleren en concretiseren. Deze status moet zich verwijderen van de status als hulpbron en toestaan dat dieren worden beschouwd als gevoelige wezens, wier belangen door de wet kunnen worden beschermd.
Dierenliefde door opvoeding – preventie van speciesisme
Veel landen doen aan preventie tegen seksisme en racisme. Het is noodzakelijk hetzelfde te doen met speciesisme. In tijden van een ecologische crisis is het des te belangrijker om het publiek erop te wijzen dat mensen deze planeet delen met andere bewoners, die eveneens gevoelens hebben die gerespecteerd moeten worden. Zo kan onder andere aan kinderen op school respect voor het dierlijk leven worden bijgebracht. Op deze manier zou een gemeenschappelijke moraal in de beschaafde samenleving vorm krijgen: het kan niet zo zijn dat sommige wezens geweld mag worden aangedaan, enkel omdat ze anders zijn.
IG Wild beim Wild eist wereldwijde informatiecampagnes ter preventie van speciesisme, om alle medemensen bewust te maken van respect voor dierlijk leven. In dit kader roepen wij onderwijsinstellingen en verantwoordelijke instanties op om een module over het thema respect voor dieren en preventie van speciesisme uit te voeren.
Voor het respecteren van individuen – dieren zijn geen hulpbronnen
Wilde dieren zijn noch louter schakels in een ecosysteem, noch zijn ze «natuurlijke hulpbronnen» voor hobby-jagers. Zij hebben net als mensen het persoonlijke belang om niet te lijden en een omgeving te hebben die hun toelaat om hun bestaan te genieten. Wilde dieren zijn individuen wier concrete belangen gerespecteerd moeten worden, ook als ze niet tot een met uitsterven bedreigde soort behoren.
Mensen zijn niet de enige gevoelige wezens op deze aarde, en het is tijd om te stoppen met het negeren van de belangen van wilde dieren tijdens de Jacht . Wij moeten ons ontwikkelen tot een maatschappij die zich bekommert om een goed beheer van onze planeet, in het belang van al zijn voelende bewoners.
De huidige recreatieve jacht vernietigt het normale sociale samenleven van wilde dieren, het ecologisch evenwicht, de natuurlijke gedragingen, familiestructuren en sociale verbanden, het gebruik van holen en schuilplaatsen, de verschuiving van dag- naar nachtactiviteit, verhoogde voortplanting van bepaalde diersoorten, versterkte migratie naar niet-bejaagde woongebieden, onnatuurlijke concentraties van dieren op hotspots, ecologisch onevenwicht, levenslange, gezondheidsschadelijke psychische en fysieke stress van Wilde dieren, ongezond wildvlees en nog veel meer negatieve gevolgen.
Wilde dieren wordt hun recht op leven ontzegd op basis van het door mensen vastgestelde ecologische evenwicht, via vage en onwetenschappelijke jachtwetten. Dat is beleefd Speciesisme, wat zoveel betekent: de mens toont met zijn houding tegenover wilde dieren eens te meer dat hij ervan overtuigd is dat hij, vanwege zijn soort, superieur is aan alle andere soorten en deze dus kan behandelen zoals hij wil. Deze houding is meer dan verwerpelijk en mag niet langer geaccepteerd worden. Ook wilde dieren hebben het recht om te leven.
Het achterhaalde jachtbeleid beschadigt het ecologisch evenwicht, schaadt het bos, het beschermingsbos en het internationale aanzien van Zwitserland. Het aanzien van een land dat zich graag beroemt op de beste dierenwelzijnswet ter wereld.
Vrouwen, kinderen, jongeren en volwassenen worden door recreatieve jagers geradicaliseerd en opgenomen in een netwerk van geweld en minachting voor het leven. De slachtoffers worden deels al op kinderleeftijd sluipenderwijs tot leden gevormd. Aan de hand van verminkte ideologieën van jagerslatijn doorlopen de zingzoekenden een opleiding om gewelddadige acties in het dierenrijk uit te voeren. Vossen, marters, marmotten enz. zijn daarbij slechts bijvangst bij hun activiteiten. De gezichten van de afgehakte koppen van de dode wilde dieren publiceren recreatieve jagers trots via foto's, video's en statistieken.
Het militante propagandamateriaal van de recreatieve jagers voor dit doel is breed verspreid in de media en toegankelijk voor de gewone burger. De recreatieve jacht geeft dierenmishandeling een naam.
Wat vroeger in het kanton Genève in Zwitserland honderden recreatieve jagers minderwaardig hebben gemaakt, doen tegenwoordig 11 wildhoeders, die 3 voltijdse posten delen, naast vele andere taken op voorbeeldiger wijze.
Wij eisen dat bij alle beslissingen die het milieu betreffen de belangen van wilde dieren worden meegenomen, in het bijzonder hun belang bij een ongeschonden leven in een leefbaar milieu.