Wolven in Europa: Politiek en recreatieve jacht versus soortbehoud

De wolf is terug in Europa. Na decennia van strenge bescherming leven er nu meer dan 20.000 wolven op het continent. Wat een succes zou moeten zijn voor de bescherming van de soort, wordt steeds meer een politiek strijdpunt: de beschermde status wordt verlaagd, jachtquota worden verhoogd en jachtwetten worden herschreven. Dit dossier bundelt de feiten, plaatst de Europese dimensie in perspectief en laat zien waarom "meer recreatieve jacht" niet de oplossing is.

Wat staat je hier te wachten?

De wolf: Ecologisch sleutelsoort: Waarom de wolf, als toppredator, bosregeneratie en biodiversiteit bevordert en zijn eigen populatiedichtheid reguleert.
Het Europese juridische kader: van het Verdrag van Bern tot de Habitatrichtlijn en de declassificatie in 2025: hoe de wolf zijn bescherming verliest en waarom dit juridisch gezien twijfelachtig is.
Zweden 2026: Waarom de Zweedse uitspraak tegen de wolvenjacht een signaal afgeeft aan heel Europa.
Zwitserland: Proactieve regelgeving als eufemisme: Wat de schietstatistieken van 2024/2025 laten zien en wat "proactieve regelgeving" werkelijk inhoudt.
Landenvergelijking: Hoe Duitsland, Frankrijk, Noorwegen, Italië en Spanje omgaan met de wolf.
Bescherming van vee: Wat echt werkt: Waarom elektrische hekken, veehoedhonden en het drijven van vee effectiever zijn dan schieten.
Het Geneefse model: Hoe wildbeheer werkt zonder recreatieve jacht.
Wat er moet veranderen: De eis voor een op bewijs gebaseerde aanpak van het wolvenbeheer in Zwitserland en Europa.
Argumentarium: Tien tegenargumenten tegen de bewering dat wolven bejaagd moeten worden.
Snelkoppelingen: Alle relevante artikelen, onderzoeken en bronnen.

De wolf: een ecologische sleutelsoort

De wolf (Canis lupus) is het grootste wilde lid van de hondachtigenfamilie in Europa. Wolven leven in familiegroepen (roedels) en reguleren als toppredatoren de populaties van hoefdieren zoals herten, edelherten en wilde zwijnen. Hun aanwezigheid heeft meetbare positieve effecten op de regeneratie van bossen, de ecologie van waterdieren en de biodiversiteit.

Een gezonde wolvenroedel bestaat doorgaans uit een broedpaar en hun nakomelingen van de afgelopen één tot twee jaar. De voortplanting is van nature beperkt: alleen het alfapaar plant zich voort en jonge wolven verspreiden zich zodra ze geslachtsrijp zijn. Wolven reguleren zo grotendeels hun eigen populatiedichtheid, afhankelijk van de beschikbaarheid van voedsel en de grootte van hun territorium.

De wolf was tot de 20e eeuw in grote delen van Europa uitgeroeid. Intensieve jacht, vergiftiging en vernietiging van leefgebied hadden de populaties teruggebracht tot enkele toevluchtsoorden in Zuid-Europa, de Balkan en Scandinavië. Pas met de strenge beschermingsmaatregelen die vanaf de jaren 70 en 80 werden ingevoerd, begon de wolf terug te keren.

Meer over dit onderwerp: Wolf in Zwitserland en Dierenportret: De wolf

Het Europees juridisch kader

Berner Conventie (1979)

Het Verdrag inzake de bescherming van Europese wilde dieren en natuurlijke habitats verplicht 45 verdragsluitende staten, waaronder Zwitserland, tot de bescherming van bedreigde diersoorten. De wolf werd in Bijlage II opgenomen als een "strikt beschermde soort".

Op 3 december 2024 keurde het Permanent Comité van de Raad van Europa een EU-voorstel goed om de wolf te declassificeren van bijlage II (strikt beschermd) naar bijlage III (beschermd). De wijziging trad in werking op 7 maart 2025. Critici, zoals het Large Carnivore Initiative for Europe, omschreven de beslissing als "voorbarig en gebrekkig". Meer dan 700 wetenschappers uitten hun bezwaren in open brieven.

EU-habitatrichtlijn (1992)

De Habitatrichtlijn vormt de kern van de Europese natuurbescherming. De wolf stond in bijlage IV vermeld als een strikt beschermde soort. Op 8 mei 2025 stemde het Europees Parlement met 371 stemmen voor en 162 tegen voor de herindeling van de wolf van bijlage IV naar bijlage V (Richtlijn 2025/1237). De wijziging trad in werking op 24 juni 2025. Lidstaten hebben tot begin 2027 de tijd om de wijziging in nationale wetgeving om te zetten.

Cruciaal is dat verschillende EU-lidstaten hebben aangekondigd dat ze de bescherming van wolven strikt willen handhaven. België, Tsjechië, Hongarije, Nederland, Polen en Portugal zijn van plan om de wolven te blijven beschermen. Tegelijkertijd loopt er een rechtszaak, aangespannen door vijf verenigingen, bij het Europees Hof van Justitie (EHJ), waarin zij een gebrek aan wetenschappelijke nauwkeurigheid en een schending van de EU-procedureregels aanvoeren.

Waarom de verlaging van de rating twijfelachtig is.

Het besluit werd genomen via een versnelde procedure, waarbij de relevante milieucommissie van het Europees Parlement werd omzeild. Wolven in Europa vormen geen homogene populatie. Volgens officiële beoordelingen verkeren de wolvenpopulaties in zes van de zeven biogeografische regio's van de EU nog steeds in een ongunstige staat van instandhouding. Het Europees Hof van Justitie heeft herhaaldelijk benadrukt dat beschermde soorten, zelfs nadat een gunstige staat van instandhouding is bereikt, "beschermd moeten worden tegen elke vorm van achteruitgang".

De verlaging van de classificatie wordt unaniem beschouwd door natuurbeschermingsorganisaties, wetenschappers en juristen, en is aangestuurd door de landbouwlobby en conservatieve partijen. Het feit dat commissievoorzitter Ursula von der Leyen de stemming omschreef als "belangrijk nieuws voor plattelandsgemeenschappen", en dat haar eigen pony in 2022 door een wolf werd gedood, versterkt de indruk van een zelfzuchtige beslissing.

Meer over dit onderwerp: De strijd om de wolf: Waarom de verlaging van zijn beschermingsstatus juridisch en wetenschappelijk twijfelachtig is en Europese initiatieven

Zweden 2026: Hoe rechtbanken de wolf beschermen

Zweden werd lange tijd beschouwd als een model voor "robuust wolvenbeheer" en werd regelmatig aangehaald als voorbeeld door de Zwitserse lobby voor recreatieve jagers. De jacht op 48 wolven in vijf provincies zou in de winter van 2025/2026 van start gaan.

Maar de rechtbanken maakten een einde aan de recreatieve jacht: de bestuursrechtbank in Luleå verbood de jacht met vergunning in december 2025. Het Hof van Beroep in Sundsvall bekrachtigde de uitspraak en verwierp alle vijf beroepen van de provinciale overheden. De redenering was duidelijk: de autoriteiten konden niet bewijzen dat de afschot de gunstige instandhoudingsstatus van de wolvenpopulatie niet in gevaar zou brengen.

De kernvraag was of de door de overheid politiek verlaagde referentiewaarde van 170 wolven (voorheen 300) als ondergrens wetenschappelijk verantwoord was. De rechter oordeelde ertegen. Ook de Europese Commissie had de maatregel bekritiseerd als wetenschappelijk onhoudbaar.

De Zweedse uitspraak laat zien dat de wetgeving inzake de bescherming van diersoorten geen graadmeter is voor de publieke opinie, maar bindende wetgeving die wetenschappelijk onderbouwde gegevens vereist. Iedereen die op wolven wil jagen, moet meer kunnen aandragen dan politieke slogans en de klachten van de veeteeltlobby. De uitspraak is een signaal voor heel Europa, inclusief Zwitserland, waar soortgelijke strategieën met politiek bepaalde populatiedoelstellingen worden nagestreefd.

Meer hierover: Wolvenjacht stopgezet in 2026: Hoe rechtbanken wolven beter beschermen dan politici , en Zweden stopt met het afschieten van wolven in 2026: Een signaal aan Zwitserland

Zwitserland: Proactieve regelgeving als eufemisme

Zwitserland is geen EU-lid, maar heeft het Verdrag van Bern geratificeerd. Sinds december 2023 staat de herziene jachtwet de zogenaamde "proactieve regulering" van wolvenroedels toe, wat inhoudt dat wolven worden afgeschoten voordat ze schade hebben aangericht. De volledige jachtverordening (JSV) is op 1 februari 2025 in werking getreden.

De resultaten zijn ontnuchterend: in de regelgevingsperiode 2024/2025 heeft het Federaal Bureau voor Milieu (FOEN) toestemming gegeven voor het afschieten van ongeveer 125 wolven. In werkelijkheid werden er slechts 92 wolven preventief gedood en geen enkele reactief. Voor de periode 2025/2026 hebben zeven kantons aanvragen ingediend voor in totaal 32 roedels.

Kanton Wallis

Het kanton Wallis is de voorhoede geworden van het Zwitserse beleid voor het afschieten van wolven. Van 1 september 2025 tot en met 31 januari 2026 werden 24 wolven gedood in het kader van een proactieve afschotactie. Drie roedels (Chablais, Salentin en Simplon) werden volledig uitgeroeid, terwijl tweederde van de welpen in drie andere roedels werd afgeschoten. Het totale aantal, inclusief de reactieve afschotacties, bedraagt 27 wolven in één seizoen. In totaal werden in 2025 75 wolven in het kanton geïdentificeerd, waarvan 57 nieuwe individuen.

Meer hierover: Wolvenbalans Wallis 2025/2026: Cijfers van een bloedbad

Kanton Graubünden

In 2025 gaf het kanton Graubünden toestemming voor het afschieten van 35 wolven. Natuurbeschermingsorganisaties (WWF, Pro Natura) hebben beroep aangetekend tegen deze bevelen. De kern van hun juridische argumentatie is dat de wet bewijs vereist van aanzienlijke schade of gevaar voor mensenlevens. Het afschieten van complete roedels mag alleen als laatste redmiddel worden ingezet en de lokale wolvenpopulaties mogen niet in gevaar worden gebracht.

De kosten van het schietbeleid

Een enkele wolvenjacht kost de Zwitserse belastingbetaler ongeveer 35.000 frank. Alleen al in Wallis werden in 2025 meer dan 13.000 werkuren besteed aan wolvenbeheer. In het kader van de programmaovereenkomst voor 2025-2028 werden 3,2 nieuwe voltijdse banen gecreëerd, met een jaarlijkse kostenpost van tussen de 0,8 en 1 miljoen frank. Ter vergelijking: de compensatie voor veeverlies in Wallis bedroeg in 2025 ongeveer 170.000 frank, een fractie van de kosten van het wolvenjachtprogramma.

Meer over dit onderwerp: Massamoord op de wolvenpopulatie in Graubünden en jachtwetten en -controle: Waarom zelfregulering niet genoeg is

Duitsland: Wolf wordt opgenomen in de jachtwetgeving

In oktober 2025 meldde Duitsland aan de Europese Commissie de "gunstige instandhoudingsstatus" van de wolf in de Atlantische en continentale regio's. Met 209 roedels, 46 paren en 19 standvogels (monitoringjaar 2023/2024) en een geschatte minimumpopulatie van ongeveer 2.000 wolven, is Duitsland een van de landen met de grootste wolvenpopulatie in Europa.

Op 17 december 2025 heeft het Duitse federale kabinet een wetsontwerp goedgekeurd om de wolf op te nemen in de federale jachtwet. De eerste lezing in de Bondsdag vond plaats op 14 januari 2026. Het wetsontwerp voorziet in regionaal populatiebeheer: in regio's met een gunstige instandhoudingsstatus geldt een jachtseizoen van 1 juli tot en met 31 oktober. Wolven die de maatregelen ter bescherming van vee omzeilen, kunnen "op een wettelijk verantwoorde manier worden verwijderd".

Natuurbeschermingsorganisaties reageerden met scherpe kritiek: BUND verwerpt het ontwerp als "te agressief en een bedreiging voor bestaande soorten". WWF roept op tot een grondige herziening. De Duitse Vereniging voor Dierenwelzijnsrecht spreekt van een wetsontwerp dat "de juridische situatie negeert, inclusief de grondwettelijke doelstelling van dierenwelzijn". De verenigbaarheid ervan met het EU-recht is onduidelijk, met name voor regio's met een ongunstige instandhoudingsstatus.

Parallel daaraan werken de afzonderlijke deelstaten aan hun eigen regelgeving: Brandenburg werkt sinds oktober 2025 aan een deelstaatwet voor de jacht op wolven, terwijl Saksen-Anhalt in januari 2026 een eigen wetsontwerp heeft aangenomen. Beide zijn bedoeld als tijdelijke oplossingen totdat de federale wet van kracht wordt, wat naar verwachting eind 2026 zal zijn.

Meer over dit onderwerp: Duitsland verklaart de wolf "gunstig" en Actuele cijfers en gegevens over de wolf in Duitsland

Frankrijk: Hoge afschotquota ondanks stabiele populatie

Frankrijk voert al jaren een agressief beleid van wolvenafschot door middel van zogenaamde "dérogatoires" (uitzonderlijke afschotacties). Het nationale wolvenplan voor 2024 tot 2029 schrijft een jaarlijks afschotquotum voor van 19 procent van de geschatte populatie. Voor 2025 betekent dit het afschieten van 192 wolven op een geschatte populatie van ongeveer 1013 dieren. Volgens officiële statistieken werden in 2024 194 wolven gedood door middel van deze uitzonderlijke afschotacties.

Opmerkelijk genoeg nam, ondanks deze hoge aantallen afgeschoten wolven, het aantal aanvallen van wolven op vee in 2024 met 4,6 procent toe ten opzichte van het voorgaande jaar, en steeg het aantal gedode dieren met 10,6 procent. Het Franse model bevestigt dus empirisch wat natuurbeschermers al jaren benadrukken: massale afschot lost het probleem van de co-existentie niet op, maar destabiliseert juist de roedelstructuren en kan het probleem van veeaanvallen verergeren.

Lees meer: Jachtmythes: 12 beweringen die je kritisch moet bekijken en Waarom recreatief jagen geen effectieve methode is voor populatiebeheersing

Verdere Europese ontwikkelingen

Noorwegen: De afdeling Economische en Milieucriminaliteit (Økokrim) heeft tien mannen aangeklaagd voor illegale wolvenjacht. Parallel daaraan loopt een onderzoek naar vermeende illegale lynxjacht. Deze zaken tonen aan hoezeer er binnen de recreatieve jachtkringen geen rekening wordt gehouden met natuurbeschermingsrechten.

Baltische staten: Letland en Estland hanteren reguliere jachtquota voor wolven, waarbij jaarlijks honderden wolven worden gedood. Dit is ingebed in een lange jachttraditie.

Italië: De wolf is streng beschermd in Italië. De populatie wordt geschat op ongeveer 3.300 dieren. Ondanks de toenemende politieke druk om de wolven af te schieten, bestaat er momenteel geen regulier jachtprogramma.

Spanje: Sinds 2021 is de wolf landelijk beschermd. Deze beslissing leidde tot hevige conflicten met veehouders in Noord-Spanje, die de wolf traditioneel als jachtdier beschouwden.

Lees meer: Hoe het jachtbeleid in Scandinavië escaleert

Bescherming van vee: wat werkt echt?

De meest effectieve maatregel tegen schade aan vee door wolven is niet het afschieten van wolven, maar de consequente bescherming van kuddes. Dit blijkt uit ervaringen met wolvenbeheer in heel Europa.

Effectieve concepten voor de bescherming van vee omvatten robuuste elektrische omheiningen van minstens 90 cm hoog met een grondafwerking, kuddebewakingshonden (Maremmano, Pyreneese Berghond of Kangal) die in de kudde opgroeien en deze zelfstandig verdedigen, nachtverblijven voor bijzonder kwetsbare perioden, drijf- en aangepast graasbeheer in risicogebieden en compensatiesystemen die snel en zonder bureaucratie functioneren.

Het voorbeeld van de IG Herdenschutz plus Hund (Veebescherming met Honden) in Saksen-Anhalt laat zien wat mogelijk is: veehouders met 25.000 dieren hebben dankzij de consequente veebescherming al jaren geen enkele wolvenaanval meer meegemaakt. In Zwitserland bevestigt een onderzoek van Agridea dat veebescherming met honden goed werkt.

De kosten op lange termijn van veebescherming zijn aanzienlijk lager dan de kosten van het afschieten van wolven. In 2024 investeerde Duitsland ongeveer € 23,4 miljoen in maatregelen ter bescherming van vee. Hoewel dit veel lijkt, is het in vergelijking met een populatie van meer dan 200 wolvenroedels een aanzienlijk bedrag en biedt het duurzame bescherming voor de getroffen boerderijen, in tegenstelling tot het afschieten van wolven, dat noch de territoria vrijhoudt, noch veeaanvallen voorkomt.

Lees meer: Alternatieven voor de jacht: Wat helpt er echt zonder dieren te doden? en Jacht en biodiversiteit: Beschermt de jacht de natuur echt?

Het Geneefse model: Wildbeheer zonder recreatief jagen

In 1974 schafte het kanton Genève de recreatieve jacht af middels een volksstemming en verving deze door professioneel, door de staat beheerd wildbeheer. Dit model heeft al meer dan 50 jaar bewezen dat wildpopulaties gereguleerd kunnen worden zonder recreatieve jacht. Professionele jachtopzieners voeren gerichte interventies uit, gebaseerd op wetenschappelijke principes, op een transparante manier, onder gecontroleerde omstandigheden en vrij van de gevestigde belangen van de recreatieve jachtlobby.

Meer over dit onderwerp: Afschaffing van de recreatieve jacht

Wat zou er moeten veranderen?

Moratorium op het preventief afschieten van wolven: Zwitserland schort het preventieve wolvenbeheer op totdat een onafhankelijke, wetenschappelijke evaluatie van de afschietperiodes in 2023/2024 en 2024/2025 beschikbaar is. Afschieten zonder bewezen schade schendt het proportionaliteitsbeginsel. Modelinitiatief: Moratorium op het preventief afschieten van wolven.
Beschermingsmaatregelen voor vee vóór vergunning voor wolvenjacht: Er wordt geen vergunning verleend voor het afschieten van wolven totdat de betrokken boerderijen aantoonbaar alle redelijke beschermingsmaatregelen voor het vee hebben getroffen. De bewijslast ligt bij de aanvrager, niet bij de wolf. Modelvoorstel: Bescherming van vee vóór wolvenjacht
Onafhankelijke wetenschappelijke beoordeling van de populatieomvang: Het vaststellen van populatiedoelstellingen en afschotquota zal worden toevertrouwd aan een onafhankelijke expertcommissie, die niet zal bestaan uit leden van recreatieve jachtverenigingen of kantonnale jagers. Politiek bepaalde referentiewaarden, zoals die in Zweden (170 in plaats van 300), mogen niet worden opgenomen in Zwitserse beheersplannen.
Volledige kostentransparantie van het afschotbeleid: De federale overheid publiceert jaarlijks de totale kosten van het wolvenbeheer per kanton, inclusief personeelskosten, gewerkte uren, inzet van helikopters en juridische procedures, in vergelijking met de daadwerkelijke vergoeding voor veeverlies.
Geen uitbreiding van de recreatieve wolvenjacht: Wolvenjacht zal uitsluitend worden uitgevoerd door professionele jachtopzieners, niet door recreatieve jagers. De delegatie van jachtopdrachten aan jachtopzieners met een vergunning wordt stopgezet.
Handhaving van strikte bescherming op federaal niveau: Zwitserland gebruikt de reikwijdte van het Verdrag van Bern en de nationale wetgeving om de wolf op het hoogst mogelijke beschermingsniveau te houden, ongeacht een eventuele verlaging van de beschermingsstatus op Europees niveau.
Investeringsinitiatief voor de bescherming van vee: De federale overheid verdubbelt de middelen voor maatregelen ter bescherming van vee en maakt het gebruik ervan een voorwaarde voor elke vorm van compensatie in geval van veeverlies.

Argumentatie: Waarom "meer recreatief jagen" niet de oplossing is

"De wolvenpopulatie moet gereguleerd worden."

Wolven, als toppredatoren, reguleren hun eigen populatiedichtheid. De grootte van de roedel en het voortplantingstempo passen zich aan de beschikbaarheid van voedsel en territorium aan. Een politiek vastgestelde "streefgrootte" heeft geen ecologische basis, maar dient om de gunst te winnen van de lobby's voor recreatieve jacht en landbouw.

"De gunstige instandhoudingsstatus is bereikt, daarom is jagen toegestaan."

De toekenning van een "gunstige instandhoudingsstatus" is politiek controversieel en wordt in verschillende landen wetenschappelijk betwist. Het Europees Hof van Justitie heeft verduidelijkt dat zelfs met een gunstige instandhoudingsstatus elke verslechtering moet worden voorkomen. Een gunstige status is geen vrijbrief voor grootschalige jacht, maar eerder een verplichting om deze status te handhaven.

"Landbouw vermindert het aantal dode veeslachtoffers"

Frankrijk bewijst het tegendeel: ondanks het feit dat er in 2024 194 wolven werden afgeschoten, nam de schade aan vee toe. Wetenschappelijke studies tonen aan dat het doden van roedelleden de sociale structuur vernietigt en leidt tot solitaire wolven die eerder geneigd zijn vee aan te vallen dan intacte roedels. Maatregelen ter bescherming van vee zijn aantoonbaar effectiever dan het afschieten van wolven.

"Hobbyjagers leveren een belangrijke bijdrage aan het wolvenbeheer."

Hobbyjagers handelen uit eigenbelang (het verminderen van de concurrentie om voedsel), niet uit ecologische verantwoordelijkheid. Professionele jachtopzieners en dierenartsen zijn beter geschikt voor wetenschappelijk verantwoord wildbeheer. In Wallis werden 19 van de 24 preventieve afschotacties uitgevoerd door professionele jachtopzieners; hobbyjagers droegen slechts bij aan vijf afschotacties als ondersteuning.

"De wolf vormt een gevaar voor mensen."

In de afgelopen 50 jaar heeft er in West-Europa geen enkel dodelijk wolvenincident met een mens plaatsgevonden. Studies tonen aan dat wolven een diepgewortelde angst voor mensen hebben. Het risico om gedood te worden door een hond, een koe of bliksem is vele malen groter dan door een wolf.

Meer hierover: De Grote Boze Wolf is bang voor jou

"De plattelandsbevolking lijdt onder de wolf."

De plattelandsbevolking lijdt onder structurele veranderingen in de landbouw, dalende inkomens en een gebrek aan politieke steun. De wolf wordt gebruikt als zondebok voor grotere maatschappelijke problemen. De werkelijke schade veroorzaakt door wolvenaanvallen is slechts een fractie van de kosten die gepaard gaan met ongelukken tijdens de jacht, schade door wilde dieren in de bosbouw of verliezen als gevolg van weersomstandigheden en ziekten.

"Het Zweedse model laat zien dat de wolvenjacht werkt."

Het Zweedse model is mislukt. Rechtbanken hebben de wolvenjacht in 2026 stopgezet omdat de autoriteiten geen gunstige instandhoudingsstatus konden aantonen. Het politiek verlaagde streefgetal van 170 wolven werd door de Europese Commissie bekritiseerd als wetenschappelijk onhoudbaar. Iedereen die Zweden als rolmodel aanhaalt, moet ook deze juridische nederlagen erkennen.

"Wolven vallen onder de jachtwetgeving."

Het opnemen van wild in de jachtwetgeving is geen professionele noodzaak, maar een politieke concessie aan de lobby van de recreatieve jagers. Het verlaagt de wettelijke drempel voor afschot, stelt jachtseizoenen vast en draagt het beheer over aan recreatieve jagers die noch onafhankelijk, noch wetenschappelijk gekwalificeerd zijn. De Duitse Vereniging voor Dierenwelzijn spreekt in het kader van het Duitse wetsontwerp van een schending van het grondwettelijke doel van dierenwelzijn.

"De illegale schietpartijen tonen aan dat de frustratie te groot is."

Illegale jacht op wolven is een strafbaar feit, geen legitieme uiting van wil. Het bewijst niet dat de bescherming te streng is, maar eerder dat de vervolging en preventie te zwak zijn. In Noorwegen zijn tien mannen aangeklaagd voor illegale wolvenjacht. Onder recreatieve jagers is het gezegde "schieten, scheppen en zwijgen" een gangbare houding geworden ten opzichte van beschermde diersoorten.

"Samenleven is een illusie"

Samenleven is geen toestand, maar een proces. Het vereist investeringen in de bescherming van vee, advies, compensatie en voorlichting. In regio's waar deze investeringen worden gedaan, werkt samenleven. Waar beleidsmakers in plaats daarvan vertrouwen op het afschieten van dieren, blijft samenleven een illusie, niet vanwege de wolf zelf, maar vanwege een gebrek aan politieke wil.

Snelle links

Berichten op Wild beim Wild:

Gerelateerde dossiers:

Onze bewering

De wolf hoort bij Europa. Zijn terugkeer is een succesverhaal voor de bescherming van de soort, een succes dat nu systematisch wordt ondermijnd. Dit dossier documenteert hoe politici, landbouwlobby's en jachtverenigingen de bescherming van de wolf ondermijnen, en waarom het antwoord niet "meer afschot" is, maar betere bescherming van vee, onafhankelijk wetenschappelijk onderzoek en een rechtsstaat die zijn eigen beschermingsverplichtingen nakomt. Het dossier zal continu worden bijgewerkt naarmate nieuwe ontwikkelingen dit noodzakelijk maken.

Meer over het onderwerp jacht als hobby: In ons dossier over de jacht vindt u feitencontroles, analyses en achtergrondrapporten.