Cicha eksterminacja wilków: Szwajcaria strzela do szczeniąt wilków

Pod koniec lipca 2025 roku kanton Gryzonia złożył kolejny wniosek do Federalnego Urzędu Ochrony Środowiska (FOEN) o przeprowadzenie masowej eksterminacji populacji wilków. Celem jest uśmiercenie do dwóch trzecich potwierdzonych młodych wilków we wszystkich watahach z konkretnymi dowodami obecności potomstwa, począwszy od 1 września.

Zespół redakcyjny Wild beim Wild — 1 września 2025 r

W szczytowych i specjalnych okresach polowań myśliwi -amatorzy wspierają masakry. Ci, którzy „chronią” wilka w ten sposób, nie praktykują zarządzania, lecz masową eksterminację w owczej skórze.

Oficjalnie brzmi to nieszkodliwie: „Potrzebujemy kilku lat doświadczenia i danych na temat zarządzania wilkami, aby uzyskać miarodajne wyniki dotyczące ich wpływu” – mówi myśliwy-amator Adrian Arquint , szef Urzędu Łowieckiego i Nonsensu w Gryzonii, w wywiadzie dla SRF News 27 sierpnia 2025 r .

Podręcznikowy przykład uspokajającej retoryki biurokratycznej. Jednak bliższe przyjrzenie się ujawnia, że to nic więcej niż taktyka dywersyjna. Jednocześnie przesłania to fakt, że istnieją już badania wskazujące na to, że selekcja szczeniąt jest niebezpieczna dla dynamiki populacji.

Ponieważ nauka jest jednoznaczna. Międzynarodowe badania od lat pokazują, co się dzieje, gdy szczenięta są odstrzeliwane: populacja się załamuje. Badanie IWJ (Griesberger i in. 2022) pokazuje, że nawet wzrost śmiertelności szczeniąt z 50% do 76% wystarczy, aby odwrócić wzrost populacji. Analizy populacyjne ostrzegają, że przy śmiertelności szczeniąt na poziomie około 40% i 30% wśród osobników dorosłych, stabilność populacji zostaje utracona. Gryzonia i Valais planują zabić 66% szczeniąt – liczba ta praktycznie gwarantuje załamanie. W połączeniu ze zmniejszoną reprodukcją, dodatkowymi zgonami samic, przypadkowymi odstrzałami i innymi czynnikami, lokalne wyginięcie jest wręcz zagrożeniem.

Awaria komunikacji w Biurze Łowiectwa i Rybołówstwa Gryzonii

Niemniej jednak Gryzonia – wraz z Valais, radnym federalnym Albertem Röstim i Federalnym Urzędem ds. Środowiska (BAFU) – realizuje właśnie tę strategię. Osoby odpowiedzialne doskonale wiedzą, co robią. To jeszcze pogarsza sytuację.

Nie ma mowy o „zdobyciu doświadczenia”. Nie chodzi o naukę, ale o egzekwowanie prawa. O wdrażanie polityki, która wbrew zdrowemu rozsądkowi grozi wyginięciem gatunku chronionego. A dokładniej: uwzględnia to w swoich obliczeniach.

Mit ostrożnego podejścia może przemawiać do opinii publicznej. W rzeczywistości jednak jest to oszustwo. Populacja wilków nie jest „regulowana”, lecz systematycznie przerzedzana – do tego stopnia, że stabilna populacja przestaje istnieć. Fakt, że narusza to zobowiązania międzynarodowe, takie jak Konwencja Berneńska czy Strategia na rzecz Różnorodności Biologicznej, wydaje się mieć drugorzędne znaczenie. Wola większości populacji jest również lekceważona.

Tak więc ostatecznie pozostaje jedynie gorzka konstatacja: to, co się tu dzieje, to nie „zarządzanie dziką przyrodą”. To pełzająca eksterminacja – pod przykrywką procesu uczenia się, sprzedawana jako środek ostrożności, a w rzeczywistości chłodno zaplanowana.

Dossier: Wilk w Szwajcarii: fakty, polityka i granice polowań

Dalsza lektura

Więcej na temat łowiectwa hobbystycznego: W naszym dossier dotyczącym łowiectwa gromadzimy informacje weryfikujące fakty, analizy i raporty ogólne.