Nieuczciwe szwajcarskie władze łowieckie | Statystyki łowieckie, dobrostan zwierząt i przejrzystość

Te ciała to tylko wierzchołek góry lodowej.

Nie wszystkie martwe dzikie zwierzęta są w ogóle odnajdywane. Szwajcarskie Stowarzyszenie Ochrony Zwierząt (STS) apeluje o poprawę przepisów i praktyk łowieckich.

Oprócz około 40 000 saren, 10 000 jeleni szlachetnych i 12 000 kozic zabijanych każdego roku w Szwajcarii, kilkaset – jeśli nie ponad 1000 – zwierząt jest prawdopodobnie tylko rannych i ucieka z ranami. Przepisy łowieckie stanowią, że pierwszy strzał musi być śmiertelny i skutkować natychmiastową śmiercią. Ranne zwierzęta mogą przeżyć pierwszy strzał lub zginąć w wyniku odniesionych obrażeń. Skuteczność tropienia rannych zwierząt różni się w zależności od kantonu i waha się od zaledwie 35 do 65%. Oznacza to, że pomimo wysiłków tropicieli, około połowy zwierząt rannych podczas polowań nie udaje się uśmierzyć cierpienia.

Z Danii wiadomo, że około jedna czwarta wszystkich zabitych i znalezionych tam martwych lisów nosi ślady wcześniejszego odstrzału. Porównywalne dane dla Szwajcarii nie są dostępne, ale istnieją powody do obaw, szczególnie w odniesieniu do polowań na jelenie, lisy, zające i ptactwo wodne z użyciem broni śrutowej.

W ramach trwającego dochodzenia STS „ Strzały z wypasu i tropienie w szwajcarskim polowaniu ” wszystkie kantonalne władze łowieckie zostały przebadane pod kątem chybionych strzałów i tropienia. Pomimo powołania się na ustawę o dostępie do informacji publicznej, władze łowieckie dziewięciu kantonów nie odpowiedziały na zapytanie STS. Ankieta wykazała, że niektóre kantony nie mają obowiązku raportowania tropienia ani informacji o wskaźniku jego skuteczności. W związku z tym nie wiadomo, ile zwierząt jest faktycznie rannych podczas polowań i ile z nich można uśmierzyć poprzez tropienie.

Żądania polityki łowieckiej

Na podstawie badań STS nasuwa się podejrzenie, że ranne zwierzęta i ich cierpienie stanowią w tym kraju temat tabu. Świadczy o tym brak transparentności niektórych kantonalnych organów łowieckich oraz całkowicie niewystarczające statystyki łowieckie w tym zakresie.

Szwajcarskie Stowarzyszenie Ochrony Zwierząt (STS) domaga się zatem wyraźnego, uregulowanego w federalnym prawie łowieckim, obowiązku śledzenia rannych lub prawdopodobnie postrzelonych zwierząt, obowiązku raportowania przeprowadzonych poszukiwań i dochodzeń oraz przejrzystości publicznej w zakresie wskaźników ich skuteczności. Ponadto STS domaga się zakazu strzelania z broni śrutowej do saren i dzików.

Katastrofa naturalna, łowca hobbystów

W chaosie, w jakim znalazła się przyroda po dekadach zarządzania i opieki myśliwych-amatorów , odsetek gatunków zagrożonych jest w Szwajcarii wyższy niż w jakimkolwiek innym kraju na świecie. Od dziesięcioleci ci płatni zabójcy zaburzają równowagę ekologiczną w krajobrazie uprawnym, co niekiedy ma dramatyczne konsekwencje (lasy ochronne, choroby, szkody w rolnictwie i wiele innych). Ponad jedna trzecia gatunków roślin, dzikich zwierząt i grzybów jest uznawana za zagrożoną. Szwajcaria zajmuje również ostatnie miejsce w Europie pod względem wyznaczania obszarów chronionych dla bioróżnorodności. To właśnie te środowiska myśliwych-amatorów, ze swoimi działaniami lobbingowymi, są od dziesięcioleci odpowiedzialne za tę sytuację poprzez politykę, media i ustawodawstwo. To oni notorycznie blokują nowoczesne, etyczne ulepszenia w zakresie dobrostanu zwierząt i sabotują poważną ochronę zwierząt i gatunków. Myśliwi-amatorzy regularnie sprzeciwiają się tworzeniu kolejnych parków narodowych w Szwajcarii, ponieważ ich troską nie jest przyroda, bioróżnorodność, ochrona gatunków czy dobrostan zwierząt , lecz realizacja ich perwersyjnego, krwawego hobby.

Czy wiesz, że…

• że w Szwajcarii zabija się niewinne młode wilki ?
• że myśliwi-amatorzy kłamią, oceniając jakość mięsa dziczyzny , a przetworzone mięso dziczyzny jest według WHO rakotwórcze, tak jak papierosy, azbest czy arsen?
• Czy według badań nigdzie zanieczyszczenie ołowiem u orłów przednich i brodatych nie jest większe niż w Alpach Szwajcarskich, a to ze względu na amunicję używaną przez myśliwych-amatorów?
• Czy pogląd, że etyczne praktyki łowieckie stosowane przez myśliwych-amatorów stoją w całkowitej sprzeczności z przepisami dotyczącymi dobrostanu zwierząt i są mirażem?
• Czy polowanie można uznać za wojnę , w której po prostu eliminuje się zwierzęcych konkurentów?
• Czy wiesz, że w naszym środowisku naturalnym znajduje się niezliczona ilość nielegalnych i nieoznakowanych ambony myśliwskie, niektóre z nich są w tak złym stanie, że stanowią zagrożenie dla dzieci, a nawet mogą być przyczyną zgonów?
• że każdego roku niezliczona liczba osób zostaje zabita lub ranna w wyniku użycia broni myśliwskiej, czasami tak poważnie, że pacjenci muszą poruszać się na wózkach inwalidzkich lub muszą mieć amputowane kończyny?
• Czy wiesz, że w Szwajcarii co roku zabija się, przeważnie bez powodu, około 120 000 zdrowych jeleni, lisów, świstaków i kozic?
• Czy naprawdę tak trudno jest dziś żyć w harmonii z dzikimi zwierzętami i oglądać dzikie zwierzęta dzięki myśliwym-hobbystom?
• że ładunki śrutowe sprawiają, że zające krzyczą jak małe dzieci i rozwalają wnętrzności „zastrzelonych” jeleni i rogaczy, pozostawiając ślady, które można tropić podczas ucieczki?
• czy twierdzenie myśliwych-amatorów, że makabryczne masakry dzikich zwierząt są konieczne w celu regulacji populacji zwierząt, zostało naukowo obalone?
• że myśliwi-amatorzy otwarcie przyznają, że polowanie to „żądza zabijania” i „radość ze zdobywania zdobyczy” – patologiczna pasja?
• Że myśliwi-amatorzy nie mają szóstego zmysłu, a mimo to często twierdzą, że strzelają tylko do zwierząt chorych i słabych, co oczywiście nie jest prawdą w praktyce?
• Że myśliwi-amatorzy jeżdżą za granicę na polowania trofeowe, z dala od wszelkich gatunków zwierząt i przepisów chroniących je przed kłusownictwem, a nawet istnieją szwajcarskie biura podróży dla myśliwych-amatorów, oferujące takie idiotyczne przyjemności łowieckie?
• że zdecydowana większość nie jest prawowitymi, zawodowymi myśliwymi, ale traktuje polowanie jako hobby, sport i formę wypoczynku, co jest niemoralne i w istocie stoi w sprzeczności z ustawą o ochronie zwierząt?
• Czy to prawda, że 99,07% cywilizowanych ludzi w Szwajcarii nie zajmuje się myślistwem hobbystycznym, co oznacza, że tylko 0,3% myśliwych hobbystycznie czerpie przyjemność z tych krwawych zajęć?
• Czy zabójcy dzikich zwierząt nie polują w oparciu o naukowe uzasadnienie?
• że gatunki chronione nie powinny w ogóle podlegać prawu łowieckiemu, ponieważ myśliwi-amatorzy są przytłoczeni ochroną gatunków i ciągle strzelają do zwierząt z Czerwonej Listy, takich jak ryś, wilk, zając, kuropatwa, przepiórka itp., dla zabawy?
• że myśliwi-amatorzy celowo dziesiątkują niektóre gatunki zwierząt, aby wyeliminować konkurencję ze względu na ich nienaturalne zachowanie (lisy, rysie, wilki, ptaki drapieżne itp.)?
• że zwierzyna ginie zanim myśliwy-amator zdąży oddać choć jeden strzał, że należy temu zapobiec i że jest to prawdopodobnie centralna idea ochrony i zarządzania populacją, a także planowania polowań?
• że u dzików (i lisów) zazwyczaj młode ma tylko locha przewodząca, ale ponieważ zostaje zastrzelona, wszystkie samice w obrębie stada rozmnażają się, i to jest także powód nadmiaru dzików?
• że zwierzęta pasące się – jelenie, sarny itp. – pierwotnie żyły głównie w ciągu dnia na polach i łąkach, podobnie jak kozy, owce, krowy itp., a nie w lesie?
• że wilk jest niezwykle ważny dla długoterminowego zdrowia dzikich zwierząt kopytnych, ponieważ na przykład poluje na chore lub słabe zwierzęta z niesamowitą precyzją i dlatego jest o wiele lepszy od myśliwych-amatorów?
• że lisy po bezsensownym polowaniu zazwyczaj lądują w śmietniku?
• Czy wiesz, że na lisy poluje się dziś głównie po to, by myśliwi-amatorzy mieli więcej zajęcy itp. na oślep? Ale lisy w 90% przypadków nie polują na zające i nigdy nie upolują zdrowego zająca?
• że nie można traktować myśliwych-amatorów zajmujących się dobrostanem zwierząt w sposób łagodny, poprzez festiwale uliczne, modlitwy itp. (szorstki blok wymaga szorstkiego klina)?
• że myśliwi-amatorzy, ze swoimi niestworzonymi historiami, oddają się lekceważącemu szyderstwu z żywych istot?
• Czy to prawda, że polowanie na grubą zwierzynę w czasie żerowania lub w okresie godowym jest źle widziane, ale myśliwy-amator nie ma żadnych oporów przed robieniem tego w przypadku lisa, który jest konkurentem dla ofiary?
• że w niektórych kantonach myśliwi-amatorzy polują tylko na delikatne mięso młodych zwierząt?
• czy myśliwi-amatorzy strzelają do krów ciężarnych przed ich cielętami, czy tylko do cieląt w okresie odchowu ( po polowaniu specjalnym )?
• że myśliwi-amatorzy zatruwają środowisko, przyrodę, ludzi i zwierzęta swoją amunicją?
• że bestialstwo, barbarzyństwo, okrucieństwo, rozlew krwi i bezsensowne cierpienie nie mogą być dobrem kulturowym w cywilizowanym społeczeństwie?
• Czy wiesz, że myśliwi-amatorzy strzelają co roku do około 10 000 jeleni?
• Że myśliwi-amatorzy wabią głodne zwierzęta jedzeniem w srogą zimę, tylko po to, by potem móc je podstępnie i tchórzliwie zastrzelić?
• że myśliwi-amatorzy wysyłają wyszkolone psy do jaskiń, aby eliminowały lisy i borsuki (polowanie w norach)?
• że myśliwi-amatorzy wabią spokojne zwierzęta do pułapek, w których zwierzęta mogą cierpieć przez wiele dni, czekając na zabójcę, lub często poddają zwierzęta trwającej wiele godzin walce na śmierć i życie (pułapki)?
• Że myśliwi-amatorzy tchórzliwie atakują z zasadzki lub ranią spokojne, dzikie zwierzęta, gdy te śpią lub się opalają, używając do tego najnowocześniejszej, precyzyjnej broni?
• że myśliwi-amatorzy wspierają nagrody, targi futrzarskie, ceremonie wręczania nagród za trofea, pokazy trofeów, handel futrami itp.?
• Że myśliwi-amatorzy dają broń palną nieletnim uczniom i ćwiczą z nią zabijanie?
• że myśliwi-amatorzy często oddają się swoim okrutnym czynom w samotności, co sprzyja znęcaniu się nad zwierzętami?
• że myśliwi-amatorzy często poważnie ranią dzikie zwierzęta, a ofiary cierpią godzinami w straszliwych męczarniach i strachu, dopóki nie znajdzie ich pies gończy i nie zostaną zastrzelone?
• że myśliwi-amatorzy (poza wiwisekcją) zadają zwierzętom najwięcej cierpienia i znęcania się, także poprzez sposób, w jaki je zabijają?
• że miłość myśliwego do zwierząt i natury nie polega na czerpaniu przyjemności z istnienia ukochanego obiektu, ale na posiadaniu ukochanej istoty ciałem i duszą, co osiąga punkt kulminacyjny w uczynieniu z niej ofiary poprzez akt zabijania?
• że myśliwi-amatorzy w rzeczywistości przyczyniają się do szkód wyrządzanych przez drapieżniki, poprzez presję ze strony myśliwych, zwłaszcza takich jak lisy, rysie i wilki?
• że łowcy-hobbyści otwierają wrota dla zachowań antyspołecznych, nieetycznych i niechrześcijańskich ?
• że myśliwi-amatorzy pozbawiają społeczeństwo możliwości normalnej, naturalnej obserwacji dzikiej przyrody i interakcji z nią?
• Czy nie ma większego produktu okrucieństwa i większej ilości amunicji niż mięso dziczyzny?
• że nie ma jednolitych przepisów na terenie Szwajcarii dotyczących badań wzroku, ćwiczeń strzeleckich itp. dla myśliwych-amatorów?
• że nie ma testu psychologicznego temperamentu dla myśliwych amatorów?
• że nie ma zakazu spożywania alkoholu przez myśliwych-amatorów, którzy strzelają do zwierząt przy użyciu swojej broni?
• że myśliwi-amatorzy przenikają do szkół , aby narzucać dzieciom swoje opowieści o polowaniach i przemoc?
• że sąd w Bellinzonie niedawno potwierdził, że stowarzyszenia łowieckie promują praktycznie wszystko, co okrutne, niepotrzebne i bezduszne?
• że stowarzyszenie „Jagd Schweiz” kultywuje przede wszystkim brak szacunku i kulturę przemocy – czyli coś zupełnie przeciwnego do tego, do czego powinien dążyć kulturalny człowiek w naszym społeczeństwie.
• Czy wiesz, że tylko w kantonie Gryzonia każdego roku na myśliwych-amatorów nałożono ponad 1000 oskarżeń i grzywien?