Trofeeën: De lustjacht

Geweld en desensibilisatie

Wanneer iemands leven vol is met daadwerkelijk fysiek geweld dat als vanzelfsprekend wordt beschouwd, leidt dat tot gewenning, gevoelloosheid en uiteindelijk tot een steeds grotere ongevoeligheid voor geweld.

Jacht als hobby is daarom een vicieuze cirkel: het verdooft de zintuigen en vergroot tegelijkertijd de behoefte van de zogenaamd sterkere om agressie te gebruiken tegen de zwakkere voor trofeeën.

Deze vanzelfsprekende uitoefening van het recht van macht leidt op zijn beurt tot toenemende brutaliteit en gebrek aan solidariteit, toenemend egoïsme, een lagere frustratietolerantie en een steeds grotere bereidheid tot geweld.

Deze negatieve verschuiving in iemands emotionele gesteldheid leidt tot een steeds intenser wordende, eenzijdige tunnelvisie op wereldgebeurtenissen. De gevolgen van het negeren van alternatieve perspectieven vormen uiteindelijk de basis voor zelfrechtvaardigende agressie, haat, woede en aanvallen van welke aard dan ook, zowel verbaal als fysiek.

De dader van geweld blijft zo gevangen in een voortdurend herhalend patroon en wordt daardoor belemmerd in de toegang tot de meer verfijnde intellectuele vrijheid van ontwikkelde mensen.

Een brein dat met dergelijke patronen is verbonden, kan zich zelfs geen kwalitatief andere samenlevingen meer voorstellen. Het heeft zijn verbeeldingskracht nodig voor puur destructieve gedachten en daarmee samenhangende fantasieën.

De verworvenheden van de beschaving op het gebied van empathie, mededogen, enzovoort, worden daarom simpelweg genegeerd of belachelijk gemaakt.

In een maatschappij die haar morele richtlijnen voortdurend bijstelt en nu bijvoorbeeld de weergave en uitvoering van rookscènes en drinkorgieën niet langer accepteert, is de weergave en uitvoering van gewelddadige fantasieën door hobbyjagers en hun verslaving aan jachttrofeeën eveneens onaanvaardbaar.

Het feit dat er zo'n grote hoeveelheid reizen wordt georganiseerd waarbij men, naar willekeur en budget, wereldwijd dieren kan afslachten, martelen en doodschieten onder het mom van dierenwelzijn en soortbescherming, zegt veel over dit specifieke soort beroep.

Lustjacht als fenomeen

Het sociaal-politieke fenomeen van het najagen van genot wordt met een zekere onrust bekeken, vergelijkbaar met de houding ten opzichte van verslaafden in daarvoor bestemde rookruimtes of bijeenkomsten van alcoholisten. Men voelt medelijden met degenen die duidelijk door het leven zijn uitgeblust en behoefte hebben aan een ouderwetse, destructieve vorm van vermaak.

Wie een jager voor zijn plezier door de struiken ziet sluipen in de trillende hitte van een overweldigende schietpartij, wordt herinnerd aan een jongetje dat gedreven wordt door fantasieën over almacht, geobsedeerd door groene "verdedigingstechnologie", met zoveel pk's, bereik, penetratie, enzovoort, als een puberjongen in een door hormonen gedreven alfamannetjesprogramma.

Hij mag dromen van het volledig vernietigen van het hele bos, het hele landschap en alle dinosaurussen erin met een gigantische bulldozer. "Bang, weg ermee!"

Het enige probleem is wanneer je het vernietigingsprogramma niet meer kunt uitschakelen.

Deze ongeremde individuen, in een staat van hormonale chaos, zullen voortaan de planeet afstruinen en nooit meer de weg terugvinden naar een werkelijk, rationeel en verantwoord leven. De nevenschade van deze schaamteloze, excessieve en ongeremde "graafmachinebestuurders" is overal op onze planeet te zien: gemartelde dieren , ecocide, brandende bossen, uitgeputte grondstoffen en meedogenloze kapitalistische plundering ruïneren en vernietigen onze toekomst. Door geweld te accepteren en empathie te bespotten, hebben deze vier ruiters van de Apocalyps onze ondergang al lang geleden ingeluid.

Mensen die plezier beleven aan het doden, lijden aan een ernstige persoonlijkheidsstoornis, die bij de getroffenen gepaard gaat met een bijna volledig gebrek aan empathie en geweten.

Wanneer mensen met een dergelijke psychopathie andere levende wezens zien lijden en sterven, stimuleert dit een gebied in hun hersenen (striatum/amygdala) waarvan bekend is dat het onverschillig plezier ervaart zodra ze andere wezens kunnen kwellen, angst aanjagen en pijn bezorgen.

Volgens deze opvatting komen dergelijke gewelddadige en agressieve handelingen, die met plezier worden beleefd, voort uit ernstige pathologische tekortkomingen in de hersenfunctie en gaan ze meestal gepaard met ongebreidelde agressieve en dreigende verbale uitbarstingen zodra een menselijk ontwikkelde samenleving gematigdheid en mededogen eist.

Jagers die uit lust handelen, verwerpen de waarde van culturele vooruitgang net zo gemakkelijk als ze de 'waarde' van een levend dier negeren. In plaats daarvan meten ze die af aan de waarde van de trofeeën die van het lichaam kunnen worden afgehakt. Dergelijk gebrek aan empathie vormt de basis van alle oorlogvoering.

Of het nu tegen mensen of tegen dieren is, wanneer men de zwaarbewapende hobbyjagers, volgeladen met hightech militaire uitrusting en zware patroongordels, met entourage en personeel, met jeeps en kijkapparatuur, met honden en elk denkbaar moordwapen, dapper in camouflagekleding op hun slachtoffers ziet afgaan, associeert men dat eerder met een satire van Monty Python dan met een van de voorgeschreven, geplande heldendaden.

Je zou deze "helden" kunnen uitlachen als ze niet zo meedogenloos de dierenwereld afslachtten, in stukken hakten en onthoofden met hun oorlogswapens.

Vervolgens wordt dezelfde ouderwetse theatrale cliché toegevoegd: "Een dappere amateurjager presenteert zich triomfantelijk na een heldhaftige daad." Superman spreidt zich op een onthullend exhibitionistische manier uit naast de zorgvuldig geprepareerde karkassen en wijst triomfantelijk naar trofeeën en wapens alsof hij zojuist aan een levensbedreigend gevaar is ontsnapt.

De laffe hinderlaag is allang vergeten. Want nu komt het belangrijkste: de fotosessie voor de camera. Klik, klik, klik. Het karkas vanuit elke hoek poseren. Een karkasshow voor het internet en het familiealbum.

Maar de wereld is in de tussentijd veranderd en is beschaafder geworden door de rijping van de hersenschors.

Nu worden er parallellen getrokken tussen het doodschieten van lijken en de pompeuze, prostitueeachtige, sadistische, walgelijke psychopaten in stierengevechtarena's. Hun even belachelijke gedrag, hun even trotse vertoon van bloeddorst, de hele bijbehorende weerzinwekkende moordpartij en hun weerzinwekkende, arrogante megalomanie wekken alleen maar misselijkheid op. Het is onmogelijk om zo grondig te braken als je zou kunnen braken bij het zien van deze dierenbeulen. Meer over dierenwelzijn , criminaliteit en jacht .