1 april 2026, 22:20 uur

Voer hierboven een zoekterm in en druk op Enter om te beginnen met zoeken. Druk op Esc om te annuleren.

IG Wild beim Wild bekritiseert bontmarkt Aldus 2026

Hoe dergelijke gelegenheden traditie, commercie en dierenleed met elkaar verweven.

Kritiek op evenementen rond bont, huiden en jachttrofeeën in Zwitserland, met de traditionele bontmarkt in Thusis (GR) op 14 maart 2026 als voorbeeld.

Wilde dieren zijn geen handelswaar voor vermaak, prestige en commercie.

De IG Wild beim Wild (Vereniging voor de Bescherming van Wilde Dieren) veroordeelt de bont-, huid- en trofeeën-evenementen in Zwitserland ten zeerste. Jaar na jaar worden op deze evenementen gedode wilde dieren als trofeeën, decoratieve objecten en handelswaar gepresenteerd. Dit normaliseert een behandeling van wilde dieren die achterhaald is en duidelijk indruist tegen de maatschappelijke verwachtingen ten aanzien van dierenethiek en respect voor medeschepsels.

De organisatoren presenteren deze evenementen als een viering van traditie en een bijdrage aan het beheer van wilde dieren. In werkelijkheid ligt de focus op gedode wilde dieren, waarvan de lichaamsdelen worden opgemeten, beoordeeld, beloond met prijzen of verhandeld als handelswaar. Deze praktijk bevordert een achterhaalde trofeeëncultuur waarin het dier als voelend individu niet wordt gewaardeerd, maar eerder de jachtprestaties en de grootte van geweien, hoorns of andere 'tekenen van succes'.

Wat bijzonder verontrustend is, is dat dergelijke evenementen ook dienen als marktplaats voor de bonthandel. Vossenhuiden en andere huiden worden gekocht, getaxeerd en soms beloond met prijzen of verloot. Deze handel negeert het lijden dat achter elke huid schuilgaat en draagt bij aan de opvatting dat wilde dieren slechts grondstoffen zijn. Terwijlpolitici en de maatschappij stappen ondernemen om de bonthandel aan banden te leggen, blijft Zwitserland een gecommercialiseerde vorm van recreatieve jacht vieren die ethisch gezien nauwelijks te rechtvaardigen is.

Dergelijke markten zijn geen folklore, maar onderdeel van een systeem dat dierlijke karkassen commercialiseert. Wanneer huiden per stuk worden verhandeld, wordt dierenleed een berekende factor. Deze logica is onverenigbaar met een modern begrip van natuurbehoud .

De IG Wild beim Wild (Interessegroep voor Wild) wijst er ook op dat de gepresenteerde jachtpraktijken vaak een geromantiseerd beeld schetsen. In werkelijkheid zijn mislukte schoten, gewonde dieren en langdurig lijden aan de orde van de dag bij de recreatieve jacht. Deze aspecten worden tijdens dergelijke evenementen niet besproken en ook niet openlijk gecommuniceerd door de verantwoordelijken. De bewering dat trofeeëntentoonstellingen dienen om de toestand van wildpopulaties te analyseren, is nauwelijks houdbaar. Wetenschappelijk verantwoorde monitoringinstrumenten vereisen geen tentoongestelde schedels en geweien die primair dienen ter zelfpromotie. Trofeeën zijn een materiële uiting van gedode wilde dieren; de kwaliteit van de jacht, het spoorzoeken en het lijden van de dieren worden zelden genoemd in het officiële verhaal.

Vanuit het oogpunt van dierenwelzijn is het ook zorgwekkend dat kinderen en jongeren aan dergelijke evenementen worden blootgesteld zonder dat hen een respectvolle en eigentijdse benadering van wilde dieren wordt bijgebracht. In plaats van kennis over te dragen, ligt de focus op een spektakel dat geweld bagatelliseert en een geromantiseerde wereld van de jacht promoot.

Wapenhandelaren, fabrikanten van optische instrumenten, jachtaccessoires, jachtreizen, loterijen voor jachtmogelijkheden in het buitenland: er ontstaat een gewelddadig jachtindustrieel systeem waarin gedode dieren en hun karkassen onderdeel uitmaken van een marketingsysteem.

Wie zinloos doodt, beschermt niet, en dat is niet in het belang van een beschaafde samenleving. Hobbyjagers dragen daarom niet bij aan gezonde of natuurlijke wildpopulaties, zeker niet met hun afschuwelijke vossenjacht. Dergelijke gebeurtenissen roepen regelmatig vragen op over ethische aspecten, vergunningsprocedures en de publieke opinie, en moeten uiteindelijk fundamenteel worden herzien vanuit een politiek en sociaal perspectief.

De IG Wild beim Wild (Belangengroep voor Wilde Dieren) roept de verantwoordelijken in gemeenten, steden en kantons op om dergelijke evenementen fundamenteel te heroverwegen. Een beschaafde samenleving heeft geen wedstrijden nodig waarbij dode wilde dieren als overwinningen worden gepresenteerd, noch een markt waar bont als elke andere handelswaar wordt verhandeld. Wat wél nodig is, is een respectvolle omgang met wilde dieren, een wetenschappelijk onderbouwde ecologie van wilde dieren en een verschuiving weg van de recreatieve jacht.