Argumenten voor professionele jachtopzieners

Recreatieve jacht doet zich voor als iets wat het niet is. Het beweert natuurbescherming te bevorderen terwijl het de wildpopulaties manipuleert. Het beweert populaties te reguleren terwijl het sociale structuren vernietigt. Het beweert een eeuwenoud ambacht te zijn terwijl het een gewapende vrijetijdsbesteding is die ten koste gaat van het publiek, de natuur en de rechtsstaat. Iedereen die de mechanismen achter deze beweringen begrijpt, is niet langer onder de indruk.

Dit dossier is een instrumentarium. Het bevat de belangrijkste argumenten tegen recreatief jagen en vóór een systeemverandering naar professionele jachtopzieners, georganiseerd per onderwerp, onderbouwd met bronnen en geformuleerd voor gebruik in discussies, politieke initiatieven en mediavragen.

Wat staat je hier te wachten?

Regulering: De centrale belofte die nooit wordt ingelost: Waarom jagen de populaties niet reguleert, maar de voortplanting juist stimuleert.
Ecologie: Wat hobbyjagers werkelijk met het bos doen: Hoe jachtdruk vraatschade veroorzaakt en hoe roofdieren de structurele oplossing zouden kunnen zijn.
Veiligheid: De verborgen tol: Fatale jachtongevallen, aanrijdingen met wilde dieren en de kosten die niemand in kaart brengt.
Wetgeving: Wat de wet werkelijk zegt: Waarom geen enkel kanton verplicht is om jacht als hobby toe te staan en wat de wet op de dierenbescherming vereist.
Financiën: Wat de hobbyjacht werkelijk kost: Externe kosten, bosbouwsubsidies en een kostenvergelijking met het Geneefse model.
Ethiek: Wat doden voor recreatie inhoudt: Gedragsbiologie, bewustzijn en de vraag naar ethische consistentie.
Het model van de jachtopzichter: Wat het oplevert en wat het kost: Hoe 11 professionele jachtopzichters het werk van 400 amateurjagers, die het op gebrekkige wijze deden, overnemen.
Wat moet er veranderen: Er is een roep om een systeemwijziging in het professionele beheer van wilde dieren.
Argumentatie: Antwoorden op de 10 meest voorkomende beweringen van de jachtlobby.
Snelkoppelingen: Alle relevante artikelen, dossiers, onderzoeken en bronnen.

Regulering: De centrale belofte die nooit wordt nagekomen

Het kernargument van de jachtlobby is: zonder recreatieve jagers zouden de wildpopulaties explosief groeien. De wetenschap heeft dit al decennialang weerlegd. Zelfs JagdSchweiz (de Zwitserse jagersvereniging) schreef op 29 augustus 2011 publiekelijk: "Wildpopulaties reguleren zichzelf over het algemeen, zelfs in ons gecultiveerde landschap." Met deze verklaring ontkrachtte de overkoepelende organisatie van Zwitserse recreatieve jagers haar eigen kernargument.

Populatiebiologie verklaart dit: als een populatie door de jacht wordt gedecimeerd, neemt de voortplantingssnelheid toe ter compensatie. Studies tonen aan dat zelfs als driekwart van een populatie wordt gedood, hetzelfde aantal dieren het volgende jaar weer aanwezig is. Recreatieve jacht vermindert het aantal wilde dieren niet; het stimuleert de geboorte en destabiliseert de sociale structuur. Populaties worden niet gereguleerd, maar gemanipuleerd, en verliezen worden snel aangevuld. Decennia van recreatieve jacht hebben deze fundamentele dynamiek niet veranderd.

Lees meer: Waarom recreatief jagen geen effectieve methode is voor populatiebeheersing en Jachtmythes: 12 beweringen die je kritisch moet bekijken

Ecologie: Wat hobbyjagers de bossen werkelijk aandoen

In het hele land klagen boeren, wijnbouwers en boseigenaren over schade aan gewassen, ondanks dat ze daarvoor worden gecompenseerd. Dit is geen natuurlijk probleem, maar een probleem veroorzaakt door de jacht. Schade door grazende dieren wordt voornamelijk veroorzaakt door de jachtdruk: wilde dieren worden het bos in gedreven, waar ze 's nachts actief zijn en schade aanrichten die zonder de jachtdruk niet in deze mate zou voorkomen. De federale overheid, kantons en gemeenten pompen jaarlijks miljoenen in bosbehoud, precies op de plekken waar recreatieve jagers wilde dieren 'parkeren'.

Roofdieren zoals wolven, lynxen en vossen lossen dit probleem structureel op door de beweging van wilde dieren te bevorderen en overbegrazing in bepaalde gebieden te voorkomen. Waar roofdieren regelmatig aanwezig zijn, wordt minder schade aan het bos geconstateerd. Recreatieve jagers decimeren echter voortdurend juist deze roofdieren zonder wettelijke jachtquota of wetenschappelijke onderbouwing, waardoor ze het probleem creëren waarvoor ze zich vervolgens onmisbaar achten.

Meer over dit onderwerp: Studies naar de impact van de jacht op wilde dieren en wolven in Zwitserland

Beveiliging: De verborgen balans

Wanneer een wolf vee doodt, eisen recreatieve jagers onmiddellijk dat het dier wordt afgeschoten totdat de wolf is uitgeroeid. Waar blijft het publieke debat wanneer recreatieve jagers jaarlijks honderden mensen doden en verwonden met vuurwapens? In Zwitserland waren er tussen 2010 en 2013 veertien dodelijke jachtongevallen en ongeveer 200 niet-dodelijke ongevallen met jachtwapens, van een totaal van 1157 ongevallen, volgens de Zwitserse Raad voor Ongevallenpreventie. En dit omvat nog niet eens de particulieren die het slachtoffer zijn geworden van recreatieve jagers.

Daarnaast raken er jaarlijks zo'n 60 mensen gewond bij aanrijdingen met wilde dieren, met als gevolg 40 tot 50 miljoen Zwitserse frank aan letselschade en materiële schade. Aanrijdingen met wilde dieren ontstaan doordat, onder jachtdruk, steeds vaker nachtactieve en schrikachtige wilde dieren de weg oversteken. In jachtvrije gebieden, waar wilde dieren overdag actiever zijn en minder snel ongelukken veroorzaken (wat je ziet, rijd je niet aan), ligt het aantal aanrijdingen aantoonbaar lager. Alleen al in 2015 werden in het kanton Graubünden 1.298 boetes en aanklachten tegen recreatieve jagers uitgedeeld. Zürich houdt hierover geen statistieken bij.

Meer over dit onderwerp: Jachtongevallen in Zwitserland: Het risico dat zelden eerlijk wordt besproken en Jagen en wapens: Waarom 'hobby' en vuurwapens politiek met elkaar verbonden zijn

Recht: Wat de wet werkelijk zegt

Volgens artikel 4 van de Wet op Dierenwelzijn mag niemand een dier zonder rechtvaardiging pijn, lijden of schade berokkenen, angst inboezemen of zijn waardigheid schenden. Voor de vossenjacht bestaat er geen wettelijk verplicht afschotplan en is er geen wetenschappelijk erkende noodzaak voor regulering. Vossen worden tienduizenden keren zonder rechtvaardiging, zonder gesloten seizoen en zonder quota afgeschoten, en dit is in directe tegenspraak met artikel 4 van de Wet op Dierenwelzijn.

Volgens de federale wetgeving is geen enkel kanton in Zwitserland verplicht om de jacht toe te staan. Het is het recht van de kantons om vrij te beslissen of de jacht al dan niet is toegestaan. Het kanton Genève koos in 1974 voor deze weg, en het Europees Hof voor de Rechten van de Mens heeft in een baanbrekende uitspraak vastgesteld dat jagen op privégrond zonder toestemming van de eigenaar niet hoeft te worden getolereerd. Het monopolie op het gebruik van geweld ligt bij de staat, niet bij hobbyjagers.

Meer over dit onderwerp: Jacht en mensenrechten , jachtwetgeving en -controle: Waarom zelfregulering niet genoeg is

Financiën: Wat kost jagen als hobby nu echt?

Hobbyjagers beweren vaak dat ze onbetaalde uren besteden aan natuurbehoud. Schattingen wijzen er echter op dat 85 procent van deze activiteiten puur zelfzuchtig is: public relations voor hun eigen gemeenschap, het bespelen van jachthoorns, het onderhouden van wapens, het aanleggen van schietbanen, het tentoonstellen van jachttrofeeën en het evangeliseren op scholen. Dit kan uiteraard niet worden geverifieerd, omdat er geen onafhankelijk toezicht is.

De daaruit voortvloeiende kosten van de recreatieve jacht, die voor rekening van het grote publiek komen, worden nooit volledig in kaart gebracht: bosbouwsubsidies in regio's met een hoge jachtdruk (100 miljoen Zwitserse frank in vier jaar alleen al in het kanton Wallis), kosten voor ongevallen met wilde dieren van 40 tot 50 miljoen Zwitserse frank per jaar, administratieve kosten voor jachtopzieners, schadeclaims, afschotplannen, juridische procedures en de belasting voor de opsporingsdiensten door de duizenden klachten die jaarlijks tegen recreatieve jagers worden ingediend. Het model van Genève laat zien dat professioneel wildbeheer één miljoen Zwitserse frank per jaar kost, minder dan de prijs van een kop koffie per inwoner.

Meer over dit onderwerp: Dossier: Genève en het jachtverbod en Zwitserland jaagt nog steeds, maar waarom?

Ethiek: Wat betekent doden voor plezier?

Al in de middeleeuwen verbood de katholieke kerk, tijdens het Concilie van Trente (1545 en 1563), haar leden om deel te nemen aan jachtactiviteiten, omdat het doden van een dier en het vergieten van bloed fundamenteel indruist tegen de aard van aanbidding en religie. Wat destijds religieus gerechtvaardigd was, is nu wetenschappelijk en ethisch onderbouwd: gedragsonderzoek toont aan dat wilde dieren voelende individuen zijn met sociale structuren, het vermogen om te leren en het vermogen om te lijden. Tegen deze achtergrond is doden voor recreatieve doeleinden geen kwestie van smaak, maar een kwestie van ethische consistentie.

Jagen is niet langer een existentiële overlevingsdrang. Honger kan nu op ethische wijze worden gestild, er is vlees in overvloed en bewerkt wild wordt door de WHO in dezelfde toxiciteitscategorie ingedeeld als sigaretten, arseen of asbest. Daarom is de verkoop van wildvlees in restaurants en winkels in Canada verboden. Iedereen die doden omschrijft als een "passie" en dieren vergelijkt met appels, toont daarmee vooral één ding aan: dat zijn of haar eigen referentiekader voor ethiek en empathie al lang verstoord is geraakt.

Meer over dit onderwerp: De hobbyjager in de 21e eeuw en De jachtvergunning

Het model van de jachtopzichter: wat het te bieden heeft en wat het kost

Wat vroeger door meer dan 400 amateurjagers in Genève op gebrekkige wijze werd gedaan, wordt nu gedaan door 11 jachtopzieners die drie voltijdse functies delen, waarvan er slechts één nodig is voor jachtactiviteiten. Professioneel opgeleide jachtopzieners verschillen van amateurjagers niet alleen in hun opleiding, maar ook in hun fundamentele motivatie: ze verlenen geen jachtvergunningen, maar beschermen de natuur en grijpen alleen in wanneer ecologische, dierenwelzijns- of veiligheidsredenen dat vereisen.

De specifieke voordelen van het model met de jachtopzichter in de praktijk:

Het monopolie op het gebruik van geweld ligt bij de staat, niet bij particuliere jachtverenigingen
De schietpartijen worden professioneel uitgevoerd, 's nachts, met behulp van lichtversterkers: 99,5 procent van de aangeschoten dieren is direct dood, geen stress door het volgen van de dieren, geen gewonde dieren
Wilde dieren worden overdag actiever, beter zichtbaar en toegankelijker voor het publiek
Geen drijfjachten, geen jachtpartijen met vallen, geen jacht in holen, geen vallen zetten
Minder aanrijdingen met wilde dieren omdat dieren overdag rustiger en actiever zijn
Minder schade aan het bos omdat roofdieren niet langer worden gedecimeerd
Geen loodverontreiniging van de bosbodem
Geen illegale jachtschuilhutten, geen schietgeluiden, geen jachtinfrastructuur in de natuur
Jachtopzieners mogen tijdens hun dienst geen alcohol nuttigen
Inkomsten uit de verkoop van wildvlees aan het publiek door de staat

Meer over dit onderwerp: Initiatief pleit voor "jachtopzieners in plaats van jagers" en Dossier: Genève en het jachtverbod

Wat zou er moeten veranderen?

Systeemwijziging naar professioneel wildbeheer: Kantons schaffen geleidelijk de vrijwillige jacht af en vervangen deze door in dienst van de staat werkende, professioneel opgeleide jachtopzieners, naar het voorbeeld van Genève. Voorbeeldig initiatief: Professionalisering van de jacht: Jachtopzieners in plaats van hobbyjagers.
Federale juridische verduidelijking: Geen enkel kanton is verplicht om de jacht toe te staan: De federale overheid verduidelijkt in een bericht of regeling dat kantons het recht hebben om de recreatieve jacht volledig te verbieden en professioneel wildbeheer in te voeren.
Onafhankelijke kostenberekening van de recreatieve jacht: De federale overheid geeft opdracht tot een onafhankelijk onderzoek dat alle externe kosten van de recreatieve jacht in kaart brengt: bosbouwsubsidies, kosten van ongevallen met wilde dieren, administratie, juridische procedures en ecologische schade. De resultaten worden vergeleken met de kosten van modellen met professionele jachtopzieners.
Afschotplan gebaseerd op wetenschappelijke principes: Elk afschot vereist een ecologische rechtvaardiging. Grootschalige afschotacties zonder quota of gesloten seizoenen, met name voor vossen, zullen worden afgeschaft. Modelinitiatief: Wetenschappelijk onderbouwd afschotplan
Bescherming van roofdieren: De afschot van wolven, lynxen, beren en vossen zal worden beperkt tot het wetenschappelijk verantwoorde minimum. Roofdieren worden erkend vanwege hun ecologische regulerende functie en worden niet beschouwd als concurrentie voor de recreatieve jacht.
Transparantievereiste voor jachtstatistieken: Kantons publiceren jaarlijks volledige gegevens over geschoten wild, mislukte schoten, zoektochten naar gewond wild, jachtongevallen en boetes voor recreatieve jagers. Modelvoorstel: Transparante jachtstatistieken
Proefprojecten voor modellen voor wildbeheerders in andere kantons: Minstens drie kantons starten proefprojecten voor professioneel wildbeheer, gebaseerd op het model van Genève, met wetenschappelijke ondersteuning en publieke evaluatie.

Argumentatietools voor discussies: De 10 meest voorkomende beweringen

"Zonder jagers zijn er te veel wilde dieren." Hunting Switzerland heeft zelf schriftelijk verklaard dat de wildpopulaties in gecultiveerde landschappen zichzelf reguleren. Het Nationaal Park Engadin en het kanton Genève hebben al decennia bewezen dat stabiele populaties mogelijk zijn zonder jacht door milities.

"Jagers beoefenen natuurbehoud." In de milieuranglijst staan hobbyjagers op de laatste plaats. Na decennia van hobbyjacht bestaat er in het kanton Zürich geen enkel door het Bundesamt für Militätt für Entiteit (BAFU) erkend natuurreservaat.

"Jagen is een eeuwenoude traditie." Slavernij en gladiatorengevechten waren ook eeuwenoude tradities. De ouderdom van een praktijk is geen argument voor de ethische rechtvaardiging ervan.

"Jagers voorkomen schade veroorzaakt door wilde dieren." De belangrijkste oorzaak van bosbeschadiging en vraat door wilde dieren is de jachtdruk zelf: die drijft wilde dieren het bos in en de nacht in. Waar roofdieren aanwezig zijn, neemt de vraatschade af.

"Jagen is noodzakelijk om epidemieën te bestrijden." Hondsdolheid werd uitgeroeid door vaccinaas, niet door vossenjacht. Het is bewezen dat vossenjacht de verspreiding van de vossenlintworm en de ziekte van Lyme juist bevordert.

"Jagers financieren zichzelf." De externe kosten, zoals bosbouwsubsidies, schade door aanrijdingen met wilde dieren, administratieve kosten en gerechtskosten, worden volledig gedragen door het grote publiek.

"Het Geneefse model is niet overdraagbaar." Genève is een dichter bevolkt en intensiever bebouwd kanton dan veel kantons met jachtvergunningen. Als het model daar werkt, is er geen structureel argument tegen dat het elders ook zou werken.

"Wildopzieners zouden te duur zijn." Het model van Genève kost een miljoen frank per jaar. Dat is minder dan de kosten van aanrijdingen met wilde dieren in Zwitserland in één jaar.

"Jagers hebben recht op hun tradities." Geen enkel kanton is wettelijk verplicht om jacht toe te staan volgens de federale wetgeving. Het recht om wilde dieren op andermans land te doden is een historisch ontwikkeld privilege, geen fundamenteel recht.

"Zonder jagers zouden er meer aanrijdingen met wilde dieren zijn." Het tegendeel is waar: schuwe, nachtactieve wilde dieren die onder jachtdruk staan, veroorzaken juist meer aanrijdingen met wilde dieren. Overdag actieve, rustige wilde dieren in jachtvrije gebieden zijn beter zichtbaar en vormen daardoor een minder groot gevaar voor wilde dieren.

Snelle links

Berichten op Wild beim Wild:

Gerelateerde dossiers:

Externe bronnen:

Onze bewering

Recreatieve jacht is geen systeem voor natuurbehoud. Het is een historisch ontwikkeld gebruiksmodel dat opereert met een schijn van verantwoordelijkheid, terwijl institutionele verantwoording structureel ontbreekt. Het creëert de problemen waarvoor het zichzelf onmisbaar acht, en belast daarmee het publiek, de fauna en de rechtsstaat. De overstap naar professionele jachtopzieners is niet radicaal. Het is een aanpassing aan de huidige stand van de wetenschap, ethiek en democratisch toezicht, en een kwestie van rechtvaardigheid jegens al diegenen die tegen de jacht zijn, maar desondanks gesteund worden door een gewapende lobby van recreatieve jagers. Dit dossier zal continu worden bijgewerkt naarmate nieuwe studies, cijfers of politieke ontwikkelingen dit noodzakelijk maken.

Meer over het onderwerp jacht als hobby: In ons dossier over de jacht vindt u feitencontroles, analyses en achtergrondrapporten.